Παλιό, μα πάντα αγαπημένο!

Age of Empires 1!

(Αγορασμένο αυθεντικό από την Oxford Street στο Λονδίνο, σε ένα αναπάντεχο ταξίδι)

age_of_empires_microsoft_screenshot_1

 

Και όλο το λατρεμένο soundtrack!

 

Advertisements

FIFA ή Pro;

Πολλές φορές, το μυαλό μας θέλει λίγο να το ξεκουράζουμε. Γι΄ αυτό και το απασχολούμε με τα αρμόδια θέματα (π.χ. πόσα κιλά πήρε το μήνα αυτό η Άντζελα – άλλο αν ορισμένα μέσα δεν το κάνουν απλώς για να μας ξεκουράσουν το νου..). Το σημερινό μου post θα αναλωθεί σε ένα ευτελές θέμα, όπως είναι αυτό που δηλώνει ο τίτλος: FIFA ή Pro Evolution; Και αναφέρομαι, φυσικά, στους δύο γνωστούς εξομοιωτές ποδοσφαίρου (soccer simulators), κοινώς “ποδοσφαιράκια”, που χρόνια τώρα, μέσω των οθονών των υπολογιστών ή των Playstation, απασχολούν τους νεολαίους και τα παιδιά (στην δεύτερη αυτή κατηγορία ανήκω κι εγώ).

Ορμώμενος από εδώ, μου δόθηκε το έναυσμα, επιτέλους, να γράψω γι΄ αυτό το ζήτημα. Είναι κάτι που ήθελα καιρό να κάνω. Θα ξεκινήσω, λοιπόν, την ενασχόλησή μου με το θέμα, με την εξής παραδοχή: τα δύο αυτά ποδοσφαιράκια αποτελούν, ως σειρές, ότι τελειότερο έχει να επιδείξει ο τομέας των προσομοιωτών ποδοσφαίρου τα τελευταία 10 χρόνια. Αυτό άλλωστε εκτίμησαν και οι καταναλωτές, και τα αγοράζουν (ορισμένοι) ανελλιπώς. Το ερώτημα (και βασικό θέμα του κειμένου) είναι, ποιο είναι καλύτερο: το FIFA ή το Pro (σ.σ. εδώ στην Αγγλία, το λένε “Pro Evo“, “Προ Ίβο“, όχι απλώς “Προ” που το λέμε εμείς);

Εγώ τάσσομαι απερίφραστα και ανοικτά υπέρ του FIFA. Από πάντα είχα την τάση αυτή, και πάντα υπερασπιζόμουν, στις αντίστοιχες προφορικές “ελαφρές” συζητήσεις, το αγαπημένο μου παιχνίδι. Βεβαίως, για να πιάσουμε και την άλλη πλευρά των πραγμάτων, εννοείται ότι έπαιξα Pro, και μάλιστα το διασκέδασα, ομολογώ με παρρησία.

Δεν αλλάζω με τίποτα το FIFA, όμως. Και οι λόγοι για τους οποίους (θα) προτιμώ το FIFA, είναι καθαρά συναισθηματικοί. Το FIFA είναι το πρώτο παιχνίδι που απέκτησα, μετά από ένα (παμπάλαιο, με σημερινά δεδομένα) shoot ’em up, το 1997. Και, δίχως υπερβολή, μεγάλωσα μαζί του. Όσο αυτό εξελισσόταν, παράλληλα με το Pro από ένα σημείο και μετά, εγώ ακολουθούσα. Θυμάμαι ότι, πάντα, από το 1997 και έπειτα, κάθε Χριστούγεννα ζητούσα πάντα το νέο FIFA! Πιστεύω ότι είναι μια φυσιολογική εξέλιξη: απ΄ τα Playmobil στο FIFA. Η εισβολή των ηλεκτρονικών παιχνιδιών στα σπίτια μας, άλλωστε, τότε, βρισκόταν σε αλματώδη πρόοδο. Επειδή, λοιπόν, μεγάλωσα με το παιχνίδι αυτό, και σταμάτησα να το αγοράζω μόλις το 2005 (με ένα ενδιάμεσο διάλειμμα το 2000, αφού τότε δεν αγόρασα το FIFA 2001), θεωρώ ότι είναι το καλύτερο. Δεν θέλω να πιάσω τεχνικά ζητήματα (καλύτερο gameplay, γραφικά, κλπ), διότι, έτσι όπως έχουν εξελιχθεί αμφότερα τα παιχνίδια αυτά, είναι αστείο να μιλάμε για ποιο είναι καλύτερο τεχνικά. Σε μερικούς τομείς, ομολογώ, το Pro υπερέχει: ιδίως στην ευκολία με την οποία βάζεις γκολ. Στο FIFA, έτσι και ανακαλύψεις το “κουμπί” του, σκοράρεις τακτικά. Στο Pro πρέπει να “σκιστείς” αρκετά περισσότερο. Κι είναι ένα επιχείρημα, αυτό, των υπερμάχων του Pro εναντίον του FIFA.

Ε και;

Νομίζω ότι στη δική μου περίπτωση, τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά. Εδώ μιλάμε για ένα παιχνίδι με το οποίο μεγάλωσα.. Είναι σαν το αρκουδάκι που ΄χεις μικρός!!! Και, εάν συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι με έμπασε, με τον τρόπο του, στον κόσμο του ποδοσφαίρου (έμαθα πώς παίζεται το Μουντιάλ, μέσα απ΄ το FIFA 98, π.χ.!), ενώ παράλληλα μου προσέφερε άπειρες ώρες διασκέδασης επειδή, ακριβώς, προσέφερε πολλά ως παιχνίδι (έφτιαχνες δική σου λίγκα, δικούς σου παίκτες, διοργανώσεις, από ένα σημείο και μετά έβγαινες και στην Ευρώπη στα “στάνταρντ” πρωταθλήματα του παιχνιδιού, στοιχείο που το ΄κανε πολύ καλό, κλπ..). Πράγματα που με ευχαριστούσαν!! Δημιούργησα άπειρες διοργανώσεις στα FIFA, ενώ τελειοποίησα και το… σχολιασμό μου, μιας και πάντα σχολίαζα, ει δυνατόν, εγώ τους αγώνες μου, από ένα σημείο και μετά!!!

Θα παραδεχθώ ότι δεν έδωσα στο Pro μια ευκαιρία. Να το αγοράσω, π.χ., να το εγκαταστήσω, να παίξω, να δω τι λέει, τέλος πάντων. Αυτό είναι γεγονός. Θεωρώ, όμως, ότι με την πληθώρα επιλογών των FIFA, καθώς και λόγω του ψυχικού δεσίματός μου με το παιχνίδι αυτό, δεν υπήρχε περιθώριο επιλογής.

Σήμερα, μετά από τόσα χρόνια παρέα με το FIFA, δε θα ΄λεγα όχι στην αγορά ενός Pro!!! Υπό προϋποθέσεις, φυσικά.. Δε νομίζω ότι θα το κάνω ποτέ, άλλωστε δεν έχω πια και τόσο χρόνο για να παίζω ηλεκτρονικά, όσο είχα παλαιότερα. Και αυτός ο χρόνος όλο και θα λιγοστεύει, εικάζω.

Όπως και να ΄χει, όμως, εγώ ψηφίζω δαγκωτό… FIFA!!!

Πόσο μου λείπει…

Μην πάει, παρακαλώ, ο νους σας στο (προ ετών) χιτ του Σώτη Βολάνη με τον ομώνυμο τίτλο (“Πόσο μου λείπει” – αλήθεια, που εξαφανίστηκε αυτή η ψυχή;..)!!! Άλλο είναι το ζήτημα, εδώ. Και το ζήτημα έχει μέσα.. μπάλες, τέρματα, δοκάρια, παίκτες, κλπ, αλλά σε… μορφή πίξελ!!

Δεν καταλάβατε τίποτα; Ε, δεν περίμενα και να καταλάβετε. Χοχο! Εκτός του ότι, λοιπόν, τα αστεία μου είναι άθλια, πρωί πρωί τώρα που γράφω το κείμενο αυτό, πρέπει να εξηγηθώ. Αναφέρομαι στα ηλεκτρονικά ποδοσφαιράκια, τα βιντεοπαιχνίδια του υπολογιστή, τύπου Pro Evolution ή FIFA, για τους.. συνκαιόμενους και γνωρίζοντες, όπως εγώ. Και το ζήτημα είναι ότι αυτά τα παιχνίδια ανακάλυψα ότι μου λείπουν πολύ, στην Αγγλία.

Από το 1997, όταν και απέκτησα το πρώτο μου (και πολυαγαπημένο) FIFA (98), δεν σταμάτησα να αγοράζω τα sequels του: FIFA 99, 2000, κλπ. Μέχρι το 2005 έφτασα, διότι πια ο υπολογιστής δε μπορούσε να αντέξει το φορτίο των εκπληκτικών γραφικών των FIFA, των άλλων πραγμάτων που είχαν, κλπ. Οπότε, σταμάτησα να τα αγοράζω. Κάθε χρόνο, όλο και καλύτερο ήταν το ΦΙΦΑ. Από ένα σημείο και μετά, βέβαια, ομολογώ ότι βαρέθηκα να αγοράζω το ίδιο παιχνίδι – δεν το πρόδωσα ποτέ, όμως!!! Ποτέ δεν έπαιξα Pro! Και ούτε πρόκειται. Πίστη στο FIFA!!!

Ανακάλυψα, λοιπόν, εδώ, ότι μου λείπει πολύ το FIFA. “Τώρα, αυτό είναι φυσιολογικό;” θα πει κάποιος. “Αντί να σου λείπει η κοπέλα σου, σου λείπει το ΦΙΦΑ;“. Αυτό είναι ένα άλλο ζήτημα, λέω εγώ. Η ουσία είναι ότι, τις τελευταίες μέρες ειδικά, μου περνούσε πολύ συχνά απ΄ το νου η σκέψη: “Ε, ρε, να ΄χα τώρα το ΦΙΦΑ 2005 – θα ΄παιρνα την Μάκλσφιλντ, Δ΄ Εθνική, θα την ανέβαζα κατηγορία, θα ΄παιρνα Κύπελλο να βγούμε ΟΥΕΦΑ ομάδα Δ΄ Εθνικής“, κλπ. Η αλήθεια είναι ότι εδώ στην Αγγλία έχω, τελικά, αρκετούτσικο ελεύθερο χρόνο. Θα ήταν καλό βέβαια να τον ξοδεύω σε βόλτες έξω, στο υπέροχο πάρκο του Hanley ή να πάω ως το κέντρο μια βόλτα. Γίνεται κι αυτό, αλλά συνήθως είμαι μέσα για εργασίες, κλπ. Και μου περνούσε απ΄ το μυαλό η ιδέα να ΄χα φέρει μαζί τα ΦΙΦΑ.

Δεν τα ΄φερα, όμως, διότι νόμιζα ότι ο υπολογιστής μου δεν παίζει τα ΦΙΦΑ!!! Είχα δοκιμάσει, πριν φύγω, να βάλω στο pc το ΦΙΦΑ 98, να δω αν παίζει καλά. Δεν το “έτρεχε”, κι έτσι, βλακωδώς, υπέθεσα εγώ ότι δε θα παίζει κανένα άλλο ΦΙΦΑ (αφού τα μεταγενέστερα ΦΙΦΑ είχαν πολύ πιο δυνατά γραφικά). Και, μάλιστα, ακόμα χειρότερο, ο πανάσχετος εγώ, υπέθεσα ότι δεν έχει καν… κάρτα γραφικών, το pc!!! Διότι δεν έτρεχε το ΦΙΦΑ. Δε φαντάστηκα ότι μπορεί να έφταιγε το περιβάλλον των Windows XP, π.χ., για το ότι δεν έτρεχε το ΦΙΦΑ 98. Είδες τι σου κάνει η ζωή, άμα δεν ξέρεις από υπολογιστές; Κι έτσι, με βαριά καρδιά, δεν πήρα κανένα ηλεκτρονικό παιχνίδι μαζί μου. Ούτε καν το Age of Empires 1, το οποίο έπαιζε στο pc μου! Θα μπορούσα να συμπεράνω, απ΄ αυτό, ότι το pc μου έχει κάρτα γραφικών, αλλά, δεν το κατάλαβα.

Έτσι, μοιραία, όταν άρχισε να θεριεύει μέσα μου η επιθυμία να πάρω την Σκάνθορπ και να σαρώσω όλους τους τίτλους, αποφάσισα να κατεβάσω απ΄ το Internet διάφορα demo του ΦΙΦΑ, να ΄χω να παίζω, τουλάχιστον, ρε παιδί μου!! Έστω και σε demo. Νομίζοντας ότι δε θα παίζουν στο pc, τα κατέβασα, κι είπα, ότι γίνει ας γίνει. Τα κατεβάζω, λοιπόν, συγκεκριμένα κατέβασα το demo του ΦΙΦΑ 2005, το οποίο είναι πολύ “βαρύ” παιχνίδι (από άποψη γραφικών). Κι έπαιξε!!! Μια χαρά!!! Και μάλιστα με καταπληκτικά γραφικά, όπως θα έπρεπε να ΄ναι το παιχνίδι!!!

Μου ΄ρθε να κοπανήσω το κεφάλι μου στον τοίχο, για την ανοργανωσιά και την ασχετοσύνη μου!!! Εάν είχα δοκιμάσει να εγκαταστήσω το ΦΙΦΑ 2005, και έβλεπα ότι παίζει, θα το ΄χα πάρει μαζί!! Αντιθέτως, προτίμησα να παραμείνω στην ασχετοσύνη μου, και δεν το ΄φερα μαζί.. Τι να πεις!!! Το πάθημα, μάθημα.

Βέβαια, από την άλλη, θα ήταν άσχημο να μην πω ότι, απ΄ το να κάθομαι μέσα στο δωμάτιο και να παίζω παιχνίδια, είναι πολύ καλύτερο που βγήκα έξω, έκανα βόλτες, πήγα στις καφετέριες, γνώρισα κόσμο, ένιωσα κοινωνικό ζώο, τέλος πάντων (κι ας είμαι τύπος που δεν μου αρέσουν τα πολλά πολλά “κοινωνικά”). Σε πιθανή σύγκριση, δεν τίθεται ζήτημα: χίλιες φορές κοινωνικός, παρά μέσα να παίζω. Επειδή, όμως, χρειάζεται και το (βιντεο)παιχνίδι, κακώς δε δοκίμασα να τα εγκαταστήσω και να παίξω.. Μέγα κρίμα. Κι έτσι, αναγκάζομαι τώρα να παίζω μόνο ένα… ημίχρονο, με μοναδικές επιλογές ή την Άρσεναλ ή τη Μίλαν (διότι μόνο αυτές σου δίνει το demo του ΦΙΦΑ 2005)!!! Δεν ανησυχώ, όλο και κάποιο τουρνουά θα σκαρφιστώ, έστω και μ΄ αυτές τις δύο, για να το κάνω πιο ενδιαφέρον..

Δεν είναι αυτό που με ενοχλεί, όμως. Δεν είναι το demo, δεν είναι το ψάξιμο και το κατέβασμα παιχνιδιών.. Είναι η ανοησία μου. Είναι η ασχετοσύνη μου. Είναι η προφανής αδυναμία μου να προβλέψω καταστάσεις και να λάβω μέτρα.. Και καλά, τώρα, που αφορά η κατάσταση μόνο σ΄ ένα παιχνίδι. Η ζωή, όμως, εκεί έξω, δεν είναι παιχνίδι. Σήμερα, ξέχασα να δοκιμάσω να εγκαταστήσω το ΦΙΦΑ, κι έχασα μερικές ώρες καλής διασκέδασης. Αύριο, θα ξεχάσω, εκεί έξω, να προβλέψω καταστάσεις πολύ πιο σύνθετες – πράγμα, πολύ επικίνδυνο…

Μνήμες FIFA 98

Το FIFA 98 ήταν το ποδοσφαιράκι που εγκαινίασε μια νέα εποχή σ΄ αυτό που λέμε “ποδοσφαιρικός προσομοιωτής”. Αληθινά πρωτοποριακό για την εποχή του, είναι το αγαπημένο μου παιχνίδι, όπως έχω γράψει και σ΄ άλλο post μου (μην τα ξαναλέμε τώρα). Όπως ίσως θυμούνται όσοι έπαιζαν FIFA 98, το παιχνίδι είχε (ως επιλογές για τουρνουά): Παγκόσμιο Κύπελλο 98 (προκριματικά ή τελική φάση κατ΄ ευθείαν) και Πρωταθλήματα διαφόρων χωρών (είχε και πρωτάθλημα.. Μαλαισίας!). Αυτά ήταν τα τουρνουά που προσέφερε το παιχνίδι (φτωχή προσφορά, αλήθεια, αν δούμε τι προσφέρουν μεταγενέστερα FIFA).

Τι γίνεται, όμως, όταν ανακαλύπτει ένας παίκτης τη μαγική επιλογή “Friendly Game”; Μέσω της επιλογής αυτής, μπορείς να φέρεις αντιμέτωπες δύο ομάδες οποιαδήποτε στιγμή το θελήσεις! Μπίνγκο!!! Εάν, μάλιστα, έχεις και υπομονή, διάθεση, και μεράκι, μπορείς να φτιάξεις μέχρι και δικό σου πρωτάθλημα, μέσω των friendlies! Αυτό είναι!!! Οι εξαιρετικές μνήμες που ΄χω απ΄ το FIFA, δεν είναι μόνο οι κατακτήσεις του τροπαίου με τα… νησιά Αγίου Χριστόφορου και Νέβις, ή το.. Σαν Μαρίνο, ή οι πρώτες εκείνες προσπάθειες για πρόκριση, όταν το ΄χαμε πρωτοπάρει (με τη Βουλγαρία, κυρίως) – είναι και εκείνα τα τουρνουά, που ΄χα φτιάξει μόνος μου, με χαρτί, μολύβι, σχεδιασμό ομίλων, σημείωση των σκορ όλων των αγώνων, κλπ!!! Και, βέβαια, για να ΄ναι δίκαιο το παιχνίδι, στο πρώτο ημίχρονο ήλεγχα τον γηπεδούχο, και στο β΄ το φιλοξενούμενο – σ΄ όλους τους αγώνες!!!

1. Το πρώτο μεγάλο τουρνουά που έφτιαξα με το σύστημα των φιλικών αγώνων, ήταν το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων 2002 (όταν μπήκα στη σχολή). Κάθησα και έγραψα όλες τις ομάδες των πρωταθλημάτων που είχε το FIFA 98, τις έγραψα σε χαρτάκια και… έκανα την κλήρωση! 189 ομάδες ρίχτηκαν στη μάχη για το Κύπελλο, σε μονούς αγώνες (ως τους προημιτελικούς). Ομάδες από τη Μαλαισία, τη Σουηδία, τις ΗΠΑ, την Αγγλία, τη Βραζιλία, κλπ, ρίχτηκαν στη μάχη! Μετά από μαραθώνιο αγώνων, βγήκαν οι δύο ομάδες του τελικού: Μπάγερν-Μπαρτσελόνα. Ο τελικός ήταν διπλός, και το πρώτο παιχνίδι παίχτηκε στην Κορέα και το 2ο στην Αυστραλία (είχε τα αντίστοιχα γήπεδα το FIFA), για να δικαιολογηθεί και ο όρος “Παγκόσμιο Κύπελλο”. Με ισοπαλία 1-1 και νίκη 2-0, η Μπάγερν κατέκτησε το τρόπαιο!!! Στις εκπλήξεις του τουρνουά συγκαταλέγονται οι μαλαισιανές ομάδες, ειδικά η Selangor, που ΄φθασε ως τους προημιτελικούς (αποκλείοντας Ατλέτικο Μπιλμπάο, Μπέτις, Μόντρεαλ και Έργκριτε). Επίσης, εξαιρετικά τα πήγαν οι Λέστερ Σίτυ, Λάτσιο, Τσέλσι, Νιουκάστλ, Ντανφέρμλιν, Χιμπέρνιαν, Χαρτς. Για 2,5 και πλέον μήνες, υπήρχε άφθονη ποδοσφαιρική δράση (παρά το κουραστικό των τόσο πολλών αγώνων).

2. Όπως πολλοί επίσης θυμούνται, το FIFA 98 είχε και την επιλογή… κλειστού γηπέδου 5χ5, αν ήθελες να παίξεις φιλικό. Άλλη μια ιδέα: Παγκόσμιο Κύπελλο 5χ5 (με εθνικές ομάδες)!!! Όπερ και εγένετο! 16 εθνικές ομάδες συγκρούστηκαν μεταξύ τους, στην τελική φάση του τουρνουά (η οποία είχε πολλά κοινά σημεία με τον παλιό τρόπο διεξαγωγής των Ευρωμπάσκετ: χιαστί παιχνίδια, κλπ). Τελικός νικητής, η Αυστραλία, η οποία, στον τελικό όμιλο του τουρνουά (με αντιπάλους Ιταλία, Γιουγκοσλαβία και Νότιο Κορέα) κέρδισε όλα τα παιχνίδια και βγήκε πρώτη!!! Αντίθετα, απογοήτευσαν ομάδες όπως η Τσεχία και η Αργεντινή, οι οποίες αποκλείστηκαν νωρίς (απ΄ την πρώτη φάση κιόλας). Το “κλου” του τουρνουά, βέβαια, ήταν η πληθώρα των γκολ, αφού οι ομάδες έπαιζαν 5χ5! Είχαμε, τουτέστιν, σκορ, του τύπου Βραζιλία-Ν. Αφρική 12-1, Νέα Ζηλανδία-Τρίνινταντ 4-6, κλπ.. Ίσως το τουρνουά με την περισσότερη πλάκα απ΄ όλα!!!

3. Εννοείται ότι θα διεξαγόταν Παγκόσμιο Κύπελλο και Εθνικών ομάδων (στα πρότυπα του Π.Κ. Συλλόγων)! Με τον ίδιο τρόπο (friendlies). Και, τω όντι, αφού έγιναν προκριματικοί για κάθε ήπειρο (για να μην είναι πολλές οι ομάδες στην τελική φάση), 43 ομάδες έδωσαν το παρών στα τελικά. Εκεί, μετά από πληθώρα άλλων αγώνων και τον ημιτελικό όμιλο που σχηματίστηκε, ο τελικός ήταν Ιταλία – Ολλανδία 2-1. Ομάδες που εντυπωσίασαν: Ουζμπεκιστάν, Γκάνα, Μεξικό (θετικά), Βραζιλία, Ινδία (αρνητικά).

Αυτά!!!

Η χαρά του να παίζεις αυτά τα Κύπελλα, δε συγκρίνεται. Και, βέβαια, κάθε τρόπαιο έχει και το δικό του περιοδικό, με αφιέρωμα, σκορ, στατιστικά, αναλύσεις, κλπ. Κορυφαίες στιγμές ποδοσφαιρικής πανδαισίας!!! 🙂

Υ.Γ.: Όταν πέρασα στη σχολή, και μπήκα στην αίθουσα Γκίνη 308 του Πολυτεχνείου (εκεί ξεκίνησα την φοιτητική μου ζωή), είδα γραμμένα πάνω στον τοίχο τα αρχικά Π.Κ.Σ. (δεν ήξερα ακόμα ότι αναφέρονταν στην παράταξη). Εκείνο τον καιρό, 2002 ακόμα, ήταν στα φόρτε του το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, που σας ανέφερα παραπάνω, και που το είχα γράψει, στον υπολογιστή, Π.Κ.Σ. για συντομία!! “Ωχ! Ακόμα κι εδώ με κυνηγάει! Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων, Π.Κ.Σ.”, είπα, όταν διάβασα τα αρχικά πάνω στον τοίχο…

Τα συμπεράσματά σας για το ποιόν του εγκεφάλου μου, να κατατεθούν ελεύθερα στα comments! Ευχαριστώ!!!

FIFA 98

Ασχολούμαι συστηματικά με τα βιντεοπαιχνίδια απ΄ το 1997. Το πρώτο μου παιχνίδι ήταν ένα shoot ’em up, πεπαλαιωμένο τώρα πια. Εγώ, άπειρος, δεν ήξερα και πώς να παίξω, δεν πολυασχολήθηκα. Δεν ήταν, άλλωστε, τότε, της μόδας ακόμα οι υπολογιστές και τα παιχνίδια μ΄ αυτούς (περισσότερο ανερχόμενος, ως τρόπος διασκέδασης, θα έλεγα, ήταν). Το δεύτερο παιχνίδι μου, και, δη, χριστουγεννιάτικο δώρο, ήταν το FIFA 98 (της EA Sports). Γυρίζοντας στο σήμερα, 10 χρόνια μετά από εκείνη τη μέρα που μου το χάρισε “ο Άγιος Βασίλης” (αλήθεια, πόσων παιδιών τα όνειρα θα γκρεμίστηκαν, όταν θα τους απέδειξαν ότι ο Άη Βασίλης δεν υπάρχει;…), ομολογώ ότι δεν έχω παίξει καλύτερο “ποδοσφαιράκι” ποτέ!!!

Κι ας αγόρασα όλους τους μετέπειτα τίτλους της ίδιας σειράς (FIFA 99, 2000, κ.ο.κ.). Κι ας κέρδισα, σ΄ όλα, δεκάδες τίτλους και διακρίσεις (για να μη νομίσει κανείς ότι γουστάρω το FIFA 98 μόνο και μόνο επειδή κέρδιζα!). Κι ας εξελίχθηκαν τόσο πολύ, όλα, ώστε να νομίζεις ότι παίζεις κανονικό ποδόσφαιρο. Όχι!!! Το FIFA 98 είναι το αγαπημένο μου.

Όχι μόνο διότι έχει όλες (σχεδόν) τις ομάδες του κόσμου (εθνικές), με τα κανονικά ονόματα των παικτών (έστω και λίγο παλιά, σήμερα) – πράγμα που δεν αφήνει ασυγκίνητο έναν δηλωμένο ποδοσφαιρόφιλο λάτρη της λεπτομέρειας! Όχι μόνο διότι έχει αυθεντικά στάδια απ΄ όλο τον κόσμο. Όχι μόνο διότι έχει εξαιρετικό gameplay, εύκολο στο χρήστη (δεν ήταν όμως εύκολο να βάλεις γκολ – σε μεταγενέστερα FIFA, η υπόθεση-γκολ είχε γίνει εύκολη μέσω διαφόρων τεχνικών, όμως στο FIFA 98, ειδικά στο επίπεδο δυσκολίας World Class, έπρεπε να παλέψεις πολύ για να σκοράρεις). Όχι μόνο διότι, κάθε φορά που το ξαναβάζω να παίξω και κοιτάω τις τότε ομάδες των πρωταθλημάτων, λέω “Για δες ρε που έπαιζε ο Λιούνγκμπεργκ το 1997”. Όχι μόνο διότι έχει τα κανονικά προκριματικά όλων των ζωνών της FIFA (σ.σ. την Ελλάδα, π.χ., την έχει αντιμέτωπη με Κροάτες, Δανούς, Βόσνιους και Σλοβένους, για όσους θυμούνται). Όχι μόνο διότι αφορά στο Μουντιάλ του 1998, που ήταν το πρώτο μεγάλο τουρνουά που παρακολούθησα ποτέ με τόσο ζήλο (εν μέρει, και λόγω του FIFA 98). Όχι μόνο διότι είχε ακόμα και τον αυθεντικό τρόπο με τον οποίο αγωνίζονταν μερικές ομάδες (π.χ. την Εθνική Αγγλίας την έβλεπες να παίζει όλη την ώρα με… γιόμες!!!)… Και πόσα άλλα ακόμα!

Θα μπορούσα ν΄ αναφέρω ένα ακόμα κάρο λόγους για τους οποίους μ΄ αρέσει το FIFA 98. O κυριότερος όμως, είναι ότι, εξ αιτίας του FIFA 98, άρχισε να μ΄ ενδιαφέρει πραγματικά το ποδόσφαιρο. Τα Μουντιάλ. Οι ομάδες. Οι παίκτες. Τα γήπεδα. Χάρη στο FIFA 98 και στον υπέροχο τρόπο με τον οποίο παρουσίαζε τα δεδομένα του, ανακάλυψα τον ωραίο κόσμο του ποδοσφαίρου!!! Και, κατόπιν, όταν παρακολούθησα το Μουντιάλ του 1998, πείστηκα πια: αυτό το άθλημα ήταν το άθλημά μου!!! Κι ήθελα να το ακολουθώ παντού…

Ουσιαστικά, πρέπει να πω, λόγω του ότι έπαιζα επί πολλά έτη (με μακροχρόνιες πάντως διακοπές) το FIFA 98, ότι θεωρώ πώς μεγάλωσα μ΄ αυτό το παιχνίδι (άλλοι, εδώ, θα προτιμούσαν να με ψέξουν, λέγοντας ότι είναι κακό που μεγάλωσα μ΄ ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι, κι όχι με άλλου τύπου παιχνίδια). Γι΄ αυτό και το αγαπώ τόσο πολύ, και θεωρώ ότι είναι ότι καλύτερο έχω παίξει από ποδοσφαιράκια. Γι΄ αυτό και, αν μου ζητούσε κάποιος να του πω, ποιο παιχνίδι θα εγκαθιστούσα αυτή τη στιγμή στο pc μου, η απάντηση θα ΄ταν εύκολη: FIFA 98!!!

Με τη φωνή του John Motson ν΄ αντηχεί στ΄ αυτιά μου: And the defenders, staring each other in amazement!!!

Υ.Γ.: Προσεχώς, θα καταθέσω μερικές μνήμες απ΄ το FIFA 98.