Καθαρή ήττα

«Δεν μου ήταν ποτέ εύκολο να συνεννοηθώ με άνθρωπο. Ούτε μπορούσα να καταλάβω γιατί οι άνθρωποι ήταν τόσο διαφορετικοί από εμένα. Αυτό βέβαια ήταν πολύ αφελές από τη μεριά μου, αλλά και πολύ χρήσιμο. Γιατί με είχε σε μια μόνιμη ταραχή, σε μια διαρκή διαμαρτυρία και σ’ ένα πολύ γόνιμο παράπονο.. Από την άλλη, είχα μια ευγένεια η οποία με κατέστρεψε απολύτως! Εμπόδισε δηλαδή τη ζωή μου να πάρει το δρόμο της. Υπέμεινα πράγματα τα οποία δεν έπρεπε να υπομείνω, με το αιτιολογικό μιας ευγένειας ότι θα πίκραινα, ότι θα πείραζα, ότι θ’ αναστάτωνα των άλλων τη ζωή. Αυτό ήταν μία ήττα. Καθαρή ήττα».

Κική Δημουλά

Ω ναί,

ξέρω καλά πώς δέν χρειάζεται καράβι γιά νά ναυαγήσεις, πώς δέν χρειάζεται ὠκεανός γιά νά πνιγεῖς.

Ὑπάρχουνε πολλοί πού ναυαγῆσαν μέσα στό κοστούμι τους, μές στή βαθιά τους πολυθρόνα, πολλοί που γιά πάντα τούς σκέπασε τό πουπουλένιο πάπλωμά τους.

Πλῆθος ἀμέτρητο πνίγηκαν μέσα στή σούπα τους, σ’ ἕνα κουπάκι του καφέ, σ’ ἕνα κουτάλι του γλυκοῦ.

Ἄς εἶναι γλυκός ὁ ὕπνος τους ἐκεῖ βαθιά πού κοιμοῦνται, ἅς εἶναι γλυκός κι ἀνόνειρος.

Κι ἅς εἶναι ἐλαφρύ τό νοικοκυριό πού τούς σκεπάζει.

Moviechallenge!

Περιμένοντας να εφευρεθεί κάποιο challenge για φαγητά αποφάσισα να συμμετάσχω και στο ‪#‎moviechallenge‬ στο Facebook, κατόπιν πρόσκλησης κάποιου φίλου!

Ιδού, λοιπόν, δέκα αγαπημένες μου ταινίες (εννοείται πως άφησα αρκετές ακόμη έξω)!

Η σειρά είναι τυχαία.

1) Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουορθ
2) Το πράσινο μίλι
3) Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Η επιστροφή του Βασιλιά (είχε περισσότερες μάχες, γι’ αυτό…)
4) Stand by me
5) La vita e bella
6) Αμελί
7) Ποιος έπνιξε τη Μόνα
8) ΠΟΛΙΤΙΚΗ Κουζίνα
9) Η διάσωση του στρατιώτη Ράιαν
10) Ημέρα εκπαίδευσης.

Η δύναμη του «όχι»

Περνάμε παραπάνω από το μισό της ζωής μας λέγοντας «ναι» για να αρέσουμε στους άλλους και ξαφνικά συνειδητοποιούμε ότι λέγοντας «όχι» επιτέλους αρέσουμε στον πιο αυστηρό κριτή όλων, τον εαυτό μας.

(Από εδώ)

Για το Ice Bucket Challenge

Διάβολε, δεν θα μπορούσα να τα πω/γράψω καλύτερα!

(Το κείμενο από εδώ)

Ως τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές ο Μπαράκ Ομπάμα εξακολουθούσε να αντιστέκεται: παρά τις προκλήσεις διάφορων επωνύμων, αρνούνταν να αυτομπουγελωθεί για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Σύμφωνα με το γραφείο του, η δική του συμμετοχή στην «Πρόκληση του παγωμένου νερού», τη νέα μόδα όπου επώνυμοι (και ανώνυμοι) γίνονται λούτσα μπροστά στην κάμερα δωρίζοντας την ίδια στιγμή 10 δολάρια στην οργάνωση ALS που μάχεται ενάντια στην αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση, θα περιοριζόταν σε μια γενναιόδωρη χρηματική εισφορά.

Εύχομαι να μη λυγίσει και δούμε τη Μισέλ να τον κυνηγάει με τον γεμάτο κουβά στον κήπο του Λευκού Οίκου. Να μην παρασυρθεί σε ένα ακόμη παιχνίδι εύκολης δημοσιότητας. Να διατηρήσει -υπερασπιστεί τη σοβαρότητα – αξιοπρέπεια που απαιτεί το αξίωμά του διαχωρίζοντας τη θέση του από τους εκπροσώπους της showbiz που έχουν μπερδέψει τη φιλανθρωπία και την προσφορά με τη σάχλα, που πλασάρουν το ιδιοτελές (τα φιλμάκια με τα μπουγελώματά τους κυκλοφορούν σε όλον τον κόσμο διαφημίζοντας το όνομά τους) ως ανιδιοτελές (το κάνουμε για να βοηθήσουμε ανθρώπους που έχουν ανάγκη).

Γράφτηκε βεβαίως ότι χάρη στη συμμετοχή όλων αυτών των τραγουδιστών, ηθοποιών, αθλητών, επιχειρηματιών και των απλώς εκατομμυριούχων μαζεύτηκε ένα σημαντικό ποσό. Που όμως θα μπορούσε να έχει μαζευτεί χωρίς πολλές φασαρίες, χωρίς ακρότητες και χαζομάρες: αν οι Μαρκ Ζούκερμπεργκ αυτού του κόσμου, αντί να παίζουν με τα κουβαδάκια τους, διέθεταν μέρος της τεράστιας περιουσίας τους σε εκείνους που έχουν ανάγκη. Και αν όλοι εμείς ακολουθούσαμε το παράδειγμά τους, καθένας ανάλογα με τη δυνατότητά του, χωρίς να πρέπει να λουστούμε δημοσίως με παγάκια για να πείσουμε ότι είμαστε καλοί άνθρωποι. Η φιλανθρωπία γίνεται αθόρυβα και δεν χρειάζεται αποδείξεις. Δεν είναι ούτε ανέκδοτο ούτε σόου αλλά πράξη ιερή, ο θρίαμβος της φωτεινής πλευράς μας στον αδυσώπητο πόλεμο του Καλού με το Κακό που συντελείται γύρω μας αλλά και εντός μας. Όλα τα άλλα είναι κακογουστιές και υπερβολές για τα μάτια του κόσμου“.