Αυτό.

Το παρακάτω γράμμα δημοσιεύθηκε στο ένθετο «Νέες Εποχές» του Βήματος της Κυριακής 22 Ιουνίου.
«Έβλεπα πριν από λίγες μέρες τον τελικό αγώνα μπάσκετ του NBA μεταξύ Μαϊάμι και Σαν Αντόνιο. Χαζοαμερικανοί φίλαθλοι και από τις δύο ομάδες, καθισμένοι δίπλα-δίπλα μαζί με τα παιδιά και τις οικογένειές τους στο στάδιο, ενθάρρυναν τις ομάδες τους κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.
Σκέφτηκα και την εικόνα των γραφικών χαζογιαπωνέζων που καθάριζαν τις κερκίδες από τα σκουπίδια που είχαν αφήσει μετά το παιχνίδι της ομάδας τους με την Ακτή Ελεφαντοστού.
Φούσκωσα από περηφάνια σκεπτόμενος πόσο πιο μάγκες και εξυπνότεροι είμαστε εμείς που κατεβάζουμε και εκσφενδονίζουμε καθίσματα και ό,τι άλλο βολικό (σε ΣΕΦ, ΟΑΚΑ και όπου λάχει) ενώ συγχρόνως στολίζουμε με γαλλικά και άλλες αβρότητες τις μάνες, τις οικογένειες και τα σπίτια των αντιπάλων με χορωδιακό πάθος και με πλακάτ με συνθήματα αντάξια του παραδοσιακού ελληνο-αθλητικού πνεύματος.
Συνήλθα από την έπαρση και τον πατριωτικό μου οίστρο όταν σκέφτηκα τις επιδόσεις των χαζών και άσχετων στο Μουντιάλ σε σχέση με τις δικές μας επιδόσεις. Με έπιασε έντονη αϊ-σιχτιρική παρόρμηση αλλά τελικά απλώς μας βαρέθηκα, σκεπτόμενος ότι έχουμε και κάποιο δίκιο λόγω των τεκμηριωμένων ψεκασμών στα Βαλκάνια».
Γρηγόρης Μανινάκης, Νέα Υόρκη.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s