Ένας χρόνος… ΛΕΛΕ!!!

Χθες μιλούσα με τον φίλο μου τον Κώστα στο τηλέφωνο. “Δεν ξέρω αν το θυμάσαι“, μου είπε, “αλλά σαν σήμερα για μένα και σαν αύριο για σένα υπάρχει μια πολύ ξεχωριστή επέτειος!“. Εννοείται ότι το θυμόμουν. Ποια επέτειος; Μα, εκείνη της… απόλυσής μας απ’ το στρατό!!!*

Και συμπλήρωνε, λέγοντας: “Αυτό τον ένα χρόνο που είμαι πολίτης, ούτε που τον κατάλαβα πώς πέρασε! Τον αμέσως προηγούμενο, που τον έφαγα στο στρατό, τον… ένιωσα για τα καλά και δεν τον ξεχνάω ποτέ!“. Άδικο έχει;

Σήμερα, πάλι, ενώ ήμουν στο μετρό, απέναντί μου στεκόταν ένας νεοσύλλεκτος. Μπερεδάκι, στολή εξόδου, γυαλισμένες αρβύλες, δίπλα λουκάνικο και βαλίτσα… Κοίτα σύμπτωση!

Δεν είναι κάτι που το ξεχνάς, τελικά, ο στρατός. Κι έχει κι ένα ακόμη περίεργο χαρακτηριστικό: όσο είσαι μέσα, θες να τελειώσει και να φύγεις – όταν τελειώσει, λες στους φίλους σου “μα τι ωραία που περάσαμε στο στρατό!“…

Μπήκα φαντάρος σαν σήμερα, το 2008. Απολύθηκα, πάλι σαν σήμερα, το 2009. 305 Ε.Σ.Σ.Ο.: η τελευταία σειρά που έκανε 12μηνη θητεία…

Πολλές φορές από τη μέρα που απολύθηκα, σκέφτομαι το στρατό. Άσχημες κι ωραίες φάσεις. Και διαπιστώνω ότι θα μπορούσα να τα ‘χα περάσει πολύ καλύτερα… Τι να γίνει!

Περισσότερο σκέφτομαι πάντως όσα είδα κι όσους γνώρισα σ’ αυτούς τους 12 μήνες. Κι αυτό τελικά είναι που μετράει!!! Καλά κουράγια, όσοι μπαίνετε τώρα! Μη στενοχωριέστε: θα τα θυμάστε κάποτε όλ’ αυτά και θα γελάτε!!!

Όπως εμείς, ε “Κιουρία”, “Μήτσαινα”, “Αντώνη”, “Μπουρδού”, κλπ;

*Διαβάστε πώς είχα πανηγυρίσει τον ένα μήνα καθώς και τους έξι μήνες μου ως πολίτης!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s