Χρυσάφι στη Βαρκελώνη!

Σαν σήμερα, 6 Αυγούστου του 1992, ειπώθηκε μια από τις πιο γνωστές, μνημειώδεις, και από τότε αξεπέραστες ατάκες από Έλληνα για την Ελλάδα.

“Για την Ελλάδα ρε γαμώτο!!!”

Σωστά καταλάβατε. Σαν σήμερα, πριν από 18 χρόνια, η Βούλα Πατουλίδου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μ. με εμπόδια γυναικών, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης!!!

Η στιγμή του τερματισμού του αγωνίσματος

Η φωτογραφία, η ατάκα, οι στιγμές, όλα τους αλησμόνητα. Και η σημερινή μας Αθλητική Αναδρομή θα τα… ξαναθυμήσει!!!

Η γεννημένη το 1965 στο Τριπόταμο Φλωρίνης Παρασκευή (Βούλα) Πατουλίδου έμελλε να χαρίσει στη χώρα μας το πρώτο της χρυσό μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες μετά το 1912 (!) και τον σπουδαίο Κώστα Τσικλητήρα.

Στον τελικό των 100μ. με εμπόδια γυναικών, λοιπόν, στις 6 Αυγούστου του 1992, η Πατουλίδου είχε ένα βουνό να ανέβει. Και πολλούς σπουδαίους αντιπάλους. Όπως, π.χ., την Αμερικανίδα Γκέηλ Ντίβερς, ή τη Βουλγάρα Γιορντάνκα Ντόνκοβα. Μια ακόμα μεγάλη αντίπαλος της Πατουλίδου, η Λουντμίλα Νοροζιλένκο (πρώην ΕΣΣΔ) είχε βγει νοκ-άουτ από τον τελικό, λόγω τραυματισμού.

Η πρώτη Ελληνίδα που μετείχε ποτέ σε τελικό αγωνίσματος Ολυμπιακών Αγώνων έκανε επίδοση 12.64 για να κερδίσει το μετάλλιο – συγκλονιστικό! Πιο πολύ όμως κι απ’ την επίδοση, ή το χρυσό, ήταν η προσπάθεια της Πατουλίδου, που συγκλόνισε. Ήταν εκείνο το πείσμα, το θάρρος και η πίστη στον εαυτό της που φάνηκαν στον αγώνα της – αέναα χαρακτηριστικά του λαού μας (όταν τα θυμάται…).

Ο τελικός, εκείνα τα 13 περίπου δευτερόλεπτα που άλλαξαν τον ρου του αθλητισμού μας, αποτυπωμένα στις μνήμες όλων (όσων τα θυμούνται, κάποιοι δεν τα έζησαν φυσικά!). Η εκκίνηση, η καλή αρχή, η σταθερή πορεία, η παραμονή στις πρώτες θέσεις, η ελπίδα, το άγγιγμα του μεταλλίου, το πέσιμο της Ντίβερς στο τελευταίο εμπόδιο, ο τερματισμός, η νίκη!!!

Η Ντίβερς προηγούνταν στον τελικό. Κι αν δεν έπεφτε, η Πατουλίδου ίσως να μην κέρδιζε ποτέ το χρυσό. Πολλοί υποτίμησαν την επιτυχία της εξ αιτίας αυτής ακριβώς της άτυχης στιγμής της Αμερικανίδας. Μάλλον ξεχνούν ότι τα εμπόδια είναι… ακριβώς γι’ αυτό το λόγο εκεί!!! Για να σκοντάψουν πάνω τους οι αθλητές/τριες!!!

Η ανταμοιβή της Βούλας Πατουλίδου, πλουσιοπάροχη. Και σε είδος (έγινε υποπλοίαρχος στο Ναυτικό, κέρδισε χρήματα, κλπ) και σε μη υλικά πράγματα (δόξα, τιμή, αναγνώριση).

Όλα, εκείνο το ζεστό απόγευμα του Αυγούστου του 1992. Σαν σήμερα.

Η Βούλα Πατουλίδου πανηγυρίζει στο βάθρο των νικητών

3 comments on “Χρυσάφι στη Βαρκελώνη!

  1. Συμφωνώ μαζί σου. Αλλά η γκρίνια είναι λίγο.. εθνικό χαρακτηριστικό. Τα ίδια και στο μουντιαλ “Αν δεν είχε φύγει ο νιγηριανός μπλαμπλαμπλαμπλα” Ε, έλα όμως που έφυγε! Και έλα που η Πατουλίδου δεν έπεσε! Τι να κάνουμε, έτσι παίζεται το παιχνίδι…

  2. Pingback: Τα εγκαίνια του “Καμπ Νου” « To blog ενος Γιωργου…

  3. Pingback: “Χάλκινος” ο Ρουμπάνης! « To blog ενος Γιωργου…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s