M’ αρέσει – Δε μ’ αρέσει (20/5/2010)

Θα είμαι σύντομος.

Μ’ αρέσει

Που κάποιες ομάδες του Μουντιάλ προσπάθησαν κι αγνόησαν το φόβο της ήττας, κι έπαιξαν ωραία μπάλα. Όπως, π.χ., η Χιλή. Που έβαλε τη μπάλα κάτω, έτρεξε, πάσαρε, ντρίμπλαρε.

Οι αμυντικές τακτικές και η σκοπιμότητα, μαζί με τον καιροσκοπισμό, γέμισαν τα κεφάλια των προπονητών και δεν είδαμε μπάλα. Μπράβο στη Χιλή και σ’ όλους τους άλλους που αψήφησαν τη “δικτατορία της επιτυχίας” και έπαιξαν απλώς, μπάλα!

Δε μ’ αρέσει

Η απαράδεκτη, “φουστανελάτη” και παράδειγμα προς αποφυγή μετάδοση του Παύλου Παπαδημητρίου στο παιχνίδι Ελλάδα-Νιγηρία.

Υπεδείκνυε στους παίκτες πώς να παίξουν (“Πάμε, πίσω τώρα, πίσω!”). Υπεδείκνυε και στον προπονητή τι να κάνει, αφού συχνά-πυκνά υποστήριζε ότι πρέπει να βγει ο τάδε και να μπει ο δείνα, παίζοντας και ρόλο προπονητή-σπορτκάστερ. Ούρλιαζε, κόντεψε να πάθει δεκαπέντε εμφράγματα. Μακάρι να θυμόμουν και παραδείγματα απ’ όλες τις κατηγορίες αυτές των ατοπημάτων…

Είπε κι έκανε κι άλλα. Η ουσία: μακάρι να μην ξαναπεριγράψει. Σε τέτοιο σημείο φτάνουμε! Και πολλοί θα πουν, ορθά “Να που δίνουμε τα λεφτά μας, για ν’ ακούμε αυτές τις καραγκιοζιές“.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s