2 μέρες μόνο…

… και, κάπου μακριά, μια βουβουζέλα αντηχεί…

Την ακούω. Εδώ. Απ’ το σπίτι μου!!!

«Τώρα φτάνει ώς εδώ μια χλαλοή σαν από γήπεδο/αλάλητο του συρφετού στη λήξη ενός αγώνα» (Νίκος Φωκάς).

«Τ’ απόγευμα της Κυριακής/ανοίγω το ραδιόφωνο/σηκώνω το καπάκι της σιωπής/ποδόσφαιρο/χρωματιστές φανέλλες» (Νίκος Καρούζος)

«Ω ποδοσφαιριστή Βαν Γκογκ/τι δίχτυα κίτρινα/τα πράσινά σου τι φανέλες, οι ντρίπλες σου/τα λουλακιά οι σφυρίχτρες/ η πιστολιά σου πρώτο ημίχρονο» (Εκτωρ Κακναβάτος)

«Κυρά της μοναξιάς, μάννα του πλήθους/κυρά του ξεπεσμού, του χαμού μάννα/σταμάτα του αναθέματος τους λίθους/Κι εμπρός στον επερχόμενο χειμώνα/μέμνησο να ταΐζη στην αλάνα/το περιστέρι, ο Ντιέγκο Μαραντόνα» (Ηλίας Λάγιος)

Κάποιοι ξέρουν να αποτυπώσουν τη μπάλα στην ποίηση καλύτερα από μένα.

2 μέρες μόνο…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s