Μ’ αρέσει – Δε μ’ αρέσει (28/3/2010)

Κυριακή των Βαϊων, σήμερα. Άσχετο: τι ωραία εικόνα αυτή με τους ανθρώπους να κρατούν τα βάγια στα χέρια, στο μετρό, τα λεωφορεία, τα αμάξια, τις πλατείες, τις εκκλησίες. Όταν η θρησκεία γίνεται αιτία για να δούμε τόσο όμορφες εικόνες. Θρησκεία δεν είναι ο κιναιδο-Άνθιμος και η συμμορία του, το θυμίζω…

Τελευταίο Μ’ αρέσει και του Μαρτίου. Πέρασ’ ο καιρός.

Μ’ αρέσει

1. Που ξέρω πολύ καλά τι κρύβεται πίσω απ’ τα “λεβεντόκορμα νιάτα μας, που παρελαύνουν περήφανα μπροστά μας με ψηλά το κεφάλι“, σ’ όλες βέβαια τις εθνικές επετείους: πολλές ώρες πρόβας, ατελείωτες φωνές, κούραση, πόνος, προσπάθεια, και φυσικά άφθονα γαμοσταυρίδια. Γι’ αυτό, σας λέω, πραγματικά: χειροκροτήστε αυτούς που παρελαύνουν. Σας το λέω με πάσα ειλικρίνεια. Δεν ξέρετε πόσος μεγάλος κόπος κρύβεται πίσω απ’ αυτή τη ζυγισμένη, στοιχισμένη περπατησιά.

2. Η διαφαινόμενη πρόκριση της Θρυλάρας στο Final-4 του Παρισιού, στο μπάσκετ. Πάμε για κουπίδι;

3. Το ηλεκτρονικό παιχνίδι Buzz, για Playstation. Παιχνίδι γνώσεων, αλλά πραγματικά εθιστικό!!!

Δε μ’ αρέσει

1. Που οι ΟΫΚ-άδες (επειδή είναι πολλά κιλά άντρες και Έλληνες, βεβαίως βεβαίως), φώναζαν ρατσιστικά συνθήματα όταν παρέλαυναν την 25η Μαρτίου. Όλοι θα τα ‘δατε, στις ειδήσεις, φαντάζομαι – αν όχι, δείτε εδώ.

Δεν ξέρω πώς την έχουμε δει, τελικά, σ’ αυτή τη χώρα. Ίσως η ατιμωρησία, αλλά και η απήχηση που έχουν σε κοινωνικές ομάδες τέτοιες απόψεις, να τις κάνει να εμφανίζονται συχνότερα. Πιστεύουμε, μάλλον, ότι είμαστε ο “γαμάουα” λαός, και όλοι οι άλλοι είναι για τα μπάζα. Ο Θουκυδίδης έγραφε κάποτε, ότι οι άνθρωποι συνηθίζουν να συγχέουν τις έννοιες των λέξεων: έτσι και τώρα, “πατριώτης” είναι αυτός που βρίζει τις πατρίδες και τους λαούς των αλλονών, απ’ ότι φαίνεται, κι όχι αυτός που αγαπά την πατρίδα του.

Και το κακό, είναι ότι είδα κι άκουσα πολλούς ανθρώπους που συμφώνησαν και επικρότησαν (!) την ενέργεια αυτών των ανθρώπων. Ίσως αυτό να ΄ναι το χειρότερο απ’ όλα: να υπάρχουν από κάτω ομάδες και άτομα, που προσφέρουν υπόβαθρο για να διαδίδονται και να αναπτύσσονται τέτοιες απόψεις.

Και, βέβαια, ο θεσμός που υποθάλπει περισσότερο απ’ όλους όλες αυτές τις απόψεις, είναι ο βοθρώδης ελληνικός στρατός. Αυτό το χωνευτήρι μαλακίας, ηλιθιότητας, τζάμπα μαγκιάς, πατριδοκαπηλίας, δημοσιοϋπαλλιλίστικης λογικής, και δημιουργίας παρωπίδων με φόντο τη “σημαία”, την “πατρίδα”, κλπ.

2. Η διαφήμιση του Παίξε όπως είσαι, που είδα στους δρόμους: απεικονίζει έναν άνθρωπο, με το πρόσωπο γεμάτο μώλωπες, και από πάνω βρίσκεται η επιγραφή “ΠΑΙΞΕ ΟΠΩΣ ΕΙΣΑΙ” (πρόκειται για διαφήμιση online καζίνο). Το λιγότερο, αντιαισθητική. Εκτός αν κάποιος πιστεύει ότι, εάν είχε τόσους μώλωπες στη μούρη, αυτό που θα σκεφτόταν όλη την ώρα είναι να παίξει ονλάιν φρουτάκια και χαρτιά. Η δικτατορία της αντιαισθητικής και της μαλακίας..

3. Που, για όλα, στις μέρες μας, θες σπόνσορα.

One comment on “Μ’ αρέσει – Δε μ’ αρέσει (28/3/2010)

  1. εχουμε μπερδέψει τον πατριωτισμό με τον εθνικισμό και το σοβινισμό. Το να τον μπερδέψουμε κ με το φασισμό είναι βέβαια το επόμενο βήμα. Γενικώς έχουμε μπερδεψει τη βούρτσα με τη .. χτενα.
    Για ΟΥΚ, ανθιμους κ λοιπα δεν θέλω όμως να μιλήσω όταν έξω έχει τόσο υπέροχη μέρα

    Μ’αρέσει: η σαββατιάτικη βόλτα στα αναφιώτικα
    (όλο για βόλτες γράφω τελευταία, μήπως να μαζευτώ λίγο σπιτι???)

    Δε μαρέσει: Οι άνθρωποι που θεωρούν οτι τα πάντα κινούνται γύρω από αυτούς. ξεκαβάλα φιλαρακο! άραξε!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s