Βόλτα και σκέψεις

Χθες, έκανα την πιο μεγάλη βόλτα μου στην Αθήνα, τον τελευταίο χρόνο (και βάλε). Κάτι ο στρατός, κάτι η Αγγλία, είχα ξεσυνηθίσει. Είχα καιρό να περπατήσω τόσο. Κι ήταν ωραία, παρά την ασυνήθιστη κάψα της εποχής. Είδα, και σκέφτηκα.

Είδα την εικόνα ενός τύπου να προσπαθεί να πείσει το μωρό του να μην παίζει με ένα πλαστικό μπουκάλι εμφιαλωμένου νερού, τραβώντας το από το χέρι δυνατά και κολλώντας τη μάπα του στη μούρη του μικρού, και σκέφτηκα απλώς, παπάρας γονέας. Δεν πρέπει να ‘ταν πάνω από 30 άλλωστε.

Περπατώντας το δρόμο δίπλα στην Παλιά Αγορά, στην Πλάκα, είδα την εικόνα μιας παρέας μεσήλικων (κάποιοι απ’ αυτούς προς τα πρώτα -ήντα) ανδρών, να παίζουν ταβλάκι μαζεμένοι γύρω από ένα στρογγυλό τραπεζάκι τύπου καφενείου, μεταλλικό. Και σκέφτηκα ότι ήταν για φωτογραφία, έτσι όπως κάθονταν κι έπαιζαν με φόντο τα μνημεία της Παλιάς Αγοράς. Πόσοι σαν κι αυτούς, νέοι ή γέροι, κάθονται σήμερα έτσι και παίζουν, παλιομοδίτικα, αργά, νωχελικά, μέσα στους γρήγορους καιρούς μας;

Είδα την εικόνα δεκάδων γεμάτων καφετεριών, μαγαζιών, εστιατορίων, μπαρακίων, κλπ, και σκέφτηκα, ποια “κρίση”; Όλοι έξω είναι.

Είδα την εικόνα ενός τύπου που στεκόταν μπροστά σ’ ένα περίπτερο, και διάβαζε αθλητικές εφημερίδες. Η Derby (του βάζελου εφημερίδα) έγραφε, ξεσπάστε πάνω τους (για το αυριανό ματς με τον Ολυμπιακό). Ο τύπος μούντζωσε την εφημερίδα και έφυγε βρίζοντας το βάζελο!! Και σκέφτηκα, απλά γραφικός! Αυτό το πάθος όμως, είναι τα ωραία!

Κατέβαινα την Σκουφά μαζί με τον Stranger, και είδα την εικόνα ενός γκραφίτι, πάνω σ’ ένα τοίχο (ήταν στένσιλ, όπως με πληροφόρησε ο Strangey): προέτρεπε τους τρέντηδες να πιούν ήρεμα τον καφέ τους, διότι παραδίπλα καίγεται το αυτοκίνητό τους, και σκέφτηκα ότι καλό είναι που δεχόμαστε τις απόψεις όλων, αλλά να καις το αυτοκίνητο του άλλου επειδή είναι emo ή trendy ή χριστιανός ή ΠΑΟΚ-τζής ή οποιαδήποτε άλλη απ’ αυτές τις ταμπέλες που συνηθίζουμε να βάζουμε στους συνανθρώπους μας, είναι απλώς ηλίθιο.

Περνώντας έξω απ’ το σταθμό Μοναστηράκι, είδα την εικόνα μερικών φάνταρων με τη στολή εξόδου, τις τσάντες τις χακί, κλπ, και σκέφτηκα, είχε πλάκα τελικά στο στρατό. Εγώ τα έβλεπα σοβαρότερα απ’ ότι είναι…

Είδα την εικόνα, στα περίπτερα, του cd της Τζούλιας. 20 ευρώ. Σχεδόν ένα ευρώ το λεπτό. Και σκέφτηκα, πόσο πλούσιοι εις βάρος των κορόιδων έγιναν αυτοί που το έβγαλαν.

Είδα, τέλος, την εικόνα ενός υπέροχου ανοιξιάτικου ήλιου, να δύει πίσω απ’ τον ορίζοντα του γκρι, ατέλειωτου τσιμέντου, και να φωτίζει τα μνημεία της Πλάκας και το απέραντο γκρι, και σκέφτηκα, τι ωραία πόλη έχουμε τελικά, και τι ωραία που την έχουμε κάνει σαν τα μούτρα μας: κατσουφιασμένη, συννεφιασμένη, γκρίζα.

One comment on “Βόλτα και σκέψεις

  1. Γνωστές και κλασσικές πια μερικές εικόνες που περιγράφεις! Με τέτοιο καιρό είναι ότι καλύτερο μια (φώτο)βόλτα σ αυτά τα μέρη…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s