Το δάχτυλο κοιτάμε

Τη γνωστή παροιμία με το δάχτυλο και το βλάκα, όλοι την ξέρουμε.

Χθες ήμουν με μια παρέα. Ένα μέλος της, μου υπενθύμισε και για ένα ακόμα διάσημο δάχτυλο των ημερών μας: το κωλοδάχτυλο της Αφροδίτης της Μήλου, στο εξώφυλλο του γερμανικού Focus. Το δάχτυλο του εξωφύλλου και το δάχτυλο της παροιμίας έχουν ένα κοινό: δεκάδες βλάκες που τα κοιτάνε.

Το επίμαχο εξώφυλλο

Άντε, πες και έβαλαν οι Γερμανοί το κωλοδάχτυλο. Ή, πάλι, οι Σκοπιανοί, που ΄χαν κάνει κάτι παρόμοιες φαρσούλες με την ελληνική σημαία και τα ναζιστικά σύμβολα. Πρέπει εμείς να θιχτούμε τόσο; Δεν το καταλαβαίνω. Γιατί να μη δείξουμε λίγη ανωτερότητα, και να δώσουμε σε τέτοιου είδους πράγματα τη θέση που τους αξίζει;

Όσοι βέβαια όρμησαν να υπενθυμίσουν στους Γερμανούς τα Καλάβρυτα, το Δίστομο, τις πολεμικές αποζημιώσεις, και ότι καλά θα κάνουν να το βουλώσουν, είμαι 100% σίγουρος ότι δε διάβασαν το άρθρο που στολιζόταν με το περίφημο κωλοδάχτυλο. Από μια πρόχειρη μετάφρασή του, που διάβασα σ’ ένα blog, λέει, λίγο πολύ, ότι καλό θα ήταν εμείς οι Έλληνες να προσφέρουμε λίγα περισσότερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και να παρατήσουμε την τεμπέλικη παρουσία μας στα ευρωπαϊκά κοινά, να κόψουμε τα παρακάλια για δανεικά, κλπ (κάτι που, νομίζω, είπε και η ίδια η καγκελάριός τους, η Μέρκελ, προς εμάς).

Εν ολίγοις, οι Γερμανοί, άλλο μας λένε, κι εμείς άλλο λέμε. Είναι λίγο σχολική η αντίδρασή μας. Όχι, κυρία, αυτός άρχισε πρώτος, όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται, κλπ. Αντί να απαντήσουμε σοβαρά σ’ όσα μας καταλογίζουν, μιλάμε για άσχετα πράματα. Και κάπου είδα ότι και ο κ. Πετσάλνικος, πρόεδρος της Βουλής μας, θα ζητήσει το λόγο από το Γερμανό… πρέσβη, για το εξώφυλλο του Focus!!! Μα, τόσο καραγκιόζηδες; Ε, ναι!

Σίγουρα είναι ένα γελοίο εξώφυλλο, και θα περίμενε κανείς από ανθρώπους σαν τους Γερμανούς να βρουν ένα πιο ευφάνταστο τρόπο να στολίσουν το άρθρο και το περιοδικό. Από την άλλη, θα περίμενε κανείς και από εχέφρονες ενήλικες ανθρώπους σαν εμάς, πρώτα να σκεφτούν, και μετά να μιλήσουν. Κι επειδή προτιμάμε τις (άναρθρες, ως επί το πλείστον) κραυγές από τους λογικούς ψίθυρους, πέσαμε πάλι, οι βλάκες, να κοιτάμε το δάχτυλο αντί για το άρθρο. Μιλώντας μόνο για πράγματα που μας συμφέρουν, φερόμενοι σαν παιδάκια του Δημοτικού, και σαν τσίρκουλα. Γελοιότητες.

Πώς γίνεται, όμως, όταν προσπαθείς να πεις κάποια πράγματα σε κάποιους ανθρώπους, να χαρακτηρίζεσαι αμέσως ως ανθέλληνας, προδότης, “αριστερός” (σ’ το λένε σα βρισιά, ένα πράμα), θολοκουλτουριαραίος, αναρχικός, κ.ά.;

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s