Μακριά, μη με κολλήσουν μέρες!

Ημέρα κατάταξης σήμερα, στον ελληνικό στρατό. Η 309 Ε.Σ.Σ.Ο. παρουσιάζεται, στα διάφορα κέντρα νεοσυλλέκτων ανά τη χώρα. Τέτοιες στιγμές θυμάμαι τη δική μου μέρα παρουσίασης.. Την Τετάρτη, 11 του μήνα, συμπληρώνονται 12 μήνες από εκείνη τη μέρα – όπερ μεθερμηνευόμενον, ΑΠΟΛΥΟΜΑΙ (και τυπικά)!!!

Aπό εκείνο το μουντό πρωινό (Τρίτη ήταν, αν δεν απατώμαι), άλλαξαν αρκετά. Και πρώτ’ απ’ όλα η θητεία: έγινε 9μηνη – περνώντας από τα στάδια του 11μηνου και του 10μηνου. Δεν “μας έπιασε” βέβαια, την 305, αλλά λίγη πια σημασία έχει. Αυτό που με στενοχωρεί, επίσης, είναι ότι πολλοί φίλοι μου μπαίνουν με τη νέα σειρά, και θα τους χάσω για κάμποσο καιρό.

Και δεν είχε και πολλή πλάκα, κιόλας, να δίνω “οδηγίες” και “συμβουλές” στους “νέους” (φίλους μου) για το στρατό. Με ρώτησαν πολλά. Αλλά λίγο ήθελα να απαντήσω. Που να ξαναγυρίζω τώρα στα παλιά…

Όπως και να ΄χει, αύριο ανεβαίνω πίσω στο στρατόπεδο, Τετάρτη αρπάζω τη “Ροζαλία”, και αποχωρώ, όχι όπως μπήκα, όμως. Η εμπειρία του στρατού άφησε πολλά. Κάτι είν’ κι αυτό, ομολογουμένως – δεν πήγε χαμένος τόσος χρόνος.

Υ.Γ.1: Δε μπορώ πραγματικά να καταλάβω τη συμπεριφορά ορισμένων ατόμων (στο στρατό): είναι καραβύσματα του κερατά, έχουν μπει σε “εύκολο σώμα” (Υγειονομικό, Μηχανικό, κ.ο.κ.), έχουν καρακαβατζωθεί (σε ΣΤΕΠ, σε γραφεία, σε…, σε…, σε…), κάνουν τα χαρτιά τους για κατ’ εξαίρεση μεταθέσεις (δεν κρίνω τα αιτιολογικά τους), και παραπονιούνται και πάλι! Τις προάλλες διάβαζα το status ενός φίλου μου που αποτελεί τέτοια περίπτωση, να παραπονιέται επειδή έμεινε τέσσερις μέρες μέσα (!) στο στρατό… Δε θα μιλήσω για μένα, με το 12μηνό μου και τις δύο παραμεθορίους μου, τις εμπλοκές και τα σκοπέτα μου – ας ρίξουν όλοι αυτοί μια ματιά στο τι πέρασαν άλλα άτομα. Αν στα εύκολα (στρατός) παραπονιόμαστε στην πρώτη δυσκολία, είμαστε στο σωστό δρόμο για τη λάθος νοοτροπία.

Υ.Γ.2: Μετά από 3 αγωνιστικές στην Α1 μπάσκετ, οι δύο τελευταίοι του πίνακα είναι ο Άρης και η ΑΕΚ… Αν είναι δυνατόν..

Υ.Γ.3: Πέρσι, έπιασαν τη μητέρα του Τζων Τέρρυ (captain στην Τσέλσι και βασικός στην Εθνική Αγγλάρας) να κλέβει ρούχα από μαγαζί. Φέτος, “τσίμπησαν” τον πατέρα του να πουλά κοκαϊνη. Και μετά σου λένε, να έχεις πάντα ψηλά τα… γονεϊκά πρότυπα!

Y.Γ.4: Σαν σήμερα γκρεμίστηκε το τείχος στο Βερολίνο. Πολύ μικρός (τότε) για να θυμάμαι, αρκετά μεγάλος (σήμερα) για να καταλαβαίνω!

Υ.Γ.5: Τις προάλλες, σε ένα παρτάκι γενεθλίων, ψάχναμε μ’ ένα φίλο το όνομα ενός Ιρανού διεθνούς, που στα 21 του χρόνια είχε ήδη συμπληρώσει πάνω από 50 συμμετοχές με την Εθνική ομάδα! Τον βρήκα σήμερα: είναι αυτός!!! 23 ετών, και ήδη 83 φορές διεθνής!!! Δεν ξέρω τα παγκόσμια στατιστικά, αλλά παίζει και να ΄ναι παγκόσμιο ρεκόρ!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s