10 μέρες ανάσα

Σαν φονιάς, τη μαύρη νύχτα ξαγρυπνώ, πίνω δάκρυ, πίνω πρόστυχο καπνό

(Από το Ήλιε μου σε παρακαλώ, του Μάνου Λοϊζου – τραγούδι: Γ. Νταλάρας)

Αυτός ο στίχος ταιριάζει σε φαντάρο: μήπως σα φονιάδες, μέσα στη μαύρη νύχτα, δεν ξενυχτάμε κι εμείς; Ή μήπως δεν πίνουμε κι εμείς τα δάκρυά μας, τα καταπίνουμε, μάλλον, μέχρι να τελειώσει αυτό που ζούμε; Για τον καπνό, δεν το συζητάω: είχα συνάδελφο (απολύθηκε τώρα πια) που έκανε δύο πακέτα τη μέρα…

Το κεφάλι μου, όμως, εγώ, κατάφερα να το ξαναβγάλω από το βαρέλι: 10 μέρες, 10 ανάσες. Μέχρι να το ξαναβουτήξω στο νερό…

Παρεμπιπτόντως, σήμερα είναι ιερή ημέρα: Δύο Αυγούστου, εκατό και σήμερα. Αύριο, η “κατοστάρα” σπάει. Στο χέρι της ήταν;🙂 Αριθμός διψήφιος, πολίτης υποψήφιος, δε λένε;

Γι΄ αυτό και θα εορτασθεί το γεγονός: με ένα πέρασμα από τη δική μου isla bonita. Τις προσεχείς μέρες!!!

2 comments on “10 μέρες ανάσα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s