Σκόρπια κι ανάκατα…

Σκέψεις διάφορες, που μου περνούν απ΄ το μυαλό, για διάφορα θέματα αυτό τον καιρό.

– 129 και σήμερα έμειναν… Δε με πειράζει τόσο αυτό. Με πειράζει που ακούω τους παλιούς να λένε το ίδιο, αλλά με… 100 μέρες λιγότερες!! Έτσι είναι, ήταν, και θα είναι, η μοίρα του φαντάρου!

– 7 μέρες είχα άδεια, και με το που γύρισα, κατ΄ ευθείαν πάλι τσιμπήματα από κοριούς, κουνούπια, κλπ. Καλώς τα παιδιάαααα, είπαν μεταξύ τους!!!

– Κάνα νέο για τη μείωση της θητείας; Όχι.

– Η πολιτική μου ενημέρωση είναι κάκιστη. Και είναι κι αυτό, σα γεγονός, κάκιστο… Τι εστί Χριστοφοράκος, κλπ, μη με ρωτήσετε. Δεν έχω ιδέα.. Πολύ θα ήθελα να ξέρω, αλλά βαριέμαι.

– Πώς είναι δυνατόν να είναι μαζεμένοι, στο ελληνικό στράτευμα, τόσοι αχάριστοι και δίχως φιλότιμο άνθρωποι;… Θα μου πεις, με ελληνικό δημόσιο (ουσιαστικά) δεν έχουμε να κάνουμε; Η μεγαλύτερη ανταμοιβή της προθυμίας, στο στρατό: η τιμητική άδεια (αν έχεις λοχαγό με καρδιά – αν δεν έχεις: ακόμα μεγαλύτερο χώσιμο, πρόθυμε και δουλευταρά στρατιωτάκο)!

– Η ελληνική ποδοσφαιρική μεταγραφολογία: η αποθέωση του ψέματος και της υπερβολής. Κι αν για κάμποσους πέφτουν μέσα, αλλά για τους περισσότερους, είναι απλώς ένα παιχνίδι. Παρατηρώ, πάντως, ότι πολλές ομάδες ενισχύθηκαν εξαιρετικά. Κι εκεί η ενημέρωσή μου είναι κάκιστη, βέβαια – ολόκληρο μικρό θεούλη Μπόσκο Μπαλαμπάν απέκτησε ο Πανιώνιος, και δεν ήξερα τίποτα!!! Και πόσους άλλους τέτοιους μικρούς θεούς έχασα τόσο καιρό.

– Δε μ΄ αρέσει που ΄χει τόση ζέστη πάντως εδώ. Αποπνικτική. Σα να καταπίνεις μεγάλες μπουκιές από βρεγμένο βαμβάκι, ώρες ώρες…

– Θα μπορέσουν ποτέ οι τοπικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί να ξεφύγουν από τα 10-15 στάνταρ τραγούδια που βάζουν κάθε μα κάθε μέρα; Βαρέθηκα!!!

– Τέλος, τουλάχιστον έμαθα (από σπόντα πάλι!) ότι αρχίζουν ξανά οι ευρωπαϊκές διοργανώσεις… Προχθές παίζανε πρώτο προκριματικό ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. Και, όπως πάντα, μέχρι να φτάσουμε το Μάιο στις λαμπερές γιορτές του τελικού, το γκλάμουρ, τα ασημένια χαρτάκια που θα πέφτουν από ψηλά και το χρυσό κύπελλο στα χέρια του νικητή captain, θα πρέπει πρώτα να περάσουμε από το Ντίναμπουργκ, την Ποντγκόριτσα, την Κοπρίβνιτσα, το Βέλενιε, το Ρέικιαβικ, το Κισινάου, το Λάχτι, το Πάβλονταρ, και αλλού… Το καλοκαίρι είναι η εποχή των αδύναμων της Ευρώπης, που ψάχνουν στη ζέστη τις ευκαιρίες τους.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s