4 μήνες Ζ.Ε.Λ.Ε.

Σήμερα, το καλεντάρι γράφει 11 Μαρτίου. Συμπληρώνονται ακριβώς τέσσερις μήνες από εκείνο το φωτεινό πρωινό, όταν είχα διαβεί την πύλη του στρατοπέδου στην Κόρινθο, για να παρουσιαστώ ως υπηρέτης της πατρίδας (“όταν την πύλη διάβηκα/μου λέει ο αλφαμίτης/γύρνα παιδί μου για να δεις/τι πάει να πει πολίτης“): καθήκον που ελάχιστα με ενδιέφερε, για να πω την αλήθεια, αλλά που έπρεπε να γίνει. Κάτι σαν τα εμβόλια – και, όπως οτιδήποτε μου το επιβάλλουν το απεχθάνομαι (είτε καλό είτε κακό), έτσι απεχθάνομαι και το στρατό.

1/3 θητείας, καλύφθηκε! Άλλα δύο έμειναν… Πώς πέρασε ο καιρός…

Οι πρώτες 40 μέρες πέρασαν στο κέντρο. Εκπαίδευση, βήμα, παρελάσεις, η πρώτη επαφέ με το όπλο, οι πρώτες σκοπιές, τα πρώτα θαλαμοφυλίκια: σαν ανάμνηση από το μέλλον μου ως φαντάρος, όλα αυτά. Ή μήπως νομίζει κανείς ότι ο φαντάρος θα κάνει κάτι διαφορετικό στην υπόλοιπη θητεία του; Τα ίδια και τα ίδια! Τότε ακόμα δεν το ήξερα, όμως. Και, πλάι στο φόβο των ποινών και στην ανάγκη για προσαρμογή στο νέο περιβάλλον, να σου και οι πρώτες φιλίες, οι πρώτες παρέες, τα πρώτα αξιόλογα άτομα που γνώριζα. Χέρι-χέρι βέβαια με φωνακλάδες λοχαγούς, εκνευριστικούς δόκιμους, σπαστικούς ανθυπολοχαγούς, εξυπνάκηδες επιλοχίες, και άλλα πολλά “μυρωδικά”. Περισσότερο ο νους τους στο ψάρωμά σου, παρά στην εκπαίδευσή σου, είχα την εντύπωση ώρες ώρες… Ο χρόνος έμοιαζε να ΄χει κολλήσει, και φαινόταν σα να μην υπήρχε διέξοδος από την Κόρινθο.

20 Δεκέμβρη: Ηλιόλουστο πρωινό, και το πούλμαν μας πηγαίνει στον επόμενο στρατιωτικό προορισμό μας. Αλεξανδρούπολη. Εκπαιδευμένοι (υποτίθεται) και έτοιμοι για υπηρεσία στη μονάδα (υποτίθεται), άλλος για Χίο τράβηξε κι άλλος για Μυτιλήνη (κυριολεκτικά!). Εμείς πηγαίναμε στα βόρεια, στη στεριά (ευτυχώς) και όχι πάνω στην επικίνδυνη γραμμή των συνόρων (ευτυχώς). Ένα νέο ξεκίνημα άρχιζε.

Και δώσ΄του πάλι να μάθεις τους ανθρώπους, το περιβάλλον, τους ρυθμούς. Αλλαγή, σαν μετακόμιση. Πάνω που λες “βρήκα το ρυθμό μου”, σε παίρνουν και σε πετάνε σ΄ ένα νέο λάκκο. Κι άντε να τα ξαναβρείς. Είναι κι αυτό μέρος της περιπέτειας του στρατού. Κι αυτό το μέρος της περιπέτειας ζω ακόμα, μιας και το Μάιο, περίπου, αφήνω τη μονάδα, για την κάλυψη του άλλου μισού της θητείας. Προσωπική ευχή: μακάρι να έμενα Αλεξανδρούπολη. Ούτε καν φανταζόμουν ότι θα περνούσα τόσο καλά στη μονάδα, που μας την περιέγραφαν με τόσο κατάμαυρες εικόνες οι (σε εντεταλμένη υπηρεσία “ψαρώματος”) ανώτεροί μας στο κέντρο! Απείρως καλύτερη η μονάδα απ΄ ότι το κουραστικό και αγχωτικό κέντρο.. Τι να γίνει, όμως, δικαιούμαστε μια μετάθεση ακόμα, βλέπεις. Μακάρι να πάμ’ κοντά στα σπίτια μας.

Σε τέσσερις μήνες θητείας, λοιπόν, ας δούμε κάμποσα πραγματάκια που κερδίσαμε:

1. Οι πολλοί και καλοί φίλοι. Είναι απίστευτο το πώς πραγματικά η συνύπαρξη σε μια βίαιη και εχθρική κατάσταση ενώνει τόσο γρήγορα και εύκολα τόσους ανθρώπους. Καλά λένε (και κάνουν) όσοι υμνούν τις “φιλίες στο στρατό”.

2. Γνώσεις! Ακόμα και σε αντικείμενα που δεν θα μου χρησιμεύσουν σε τίποτα στη ζωή μου (εκτός κι αν αγοράσω κάμποσα ΤΟΟΥ και αρχίζω να μπαζουκώνω πολυκατοικίες για να σπάω πλάκα), απέκτησα γνώσεις και χάρηκα γι΄ αυτό! Είναι ωραίο να καταπιάνεσαι με πράγματα που πιο πριν δεν τα γνώριζες, είναι ωραίο να μαθαίνεις.

3. Ωραίες εικόνες της φύσης. Δε θα ξεχάσω την υπέροχη Ακροκόρινθο, τον ηλιόλουστο Κορινθιακό κόλπο, την έξοχη πεδιάδα του Έβρου, τα σμήνη των πουλιών να πετάνε από πάνω μας στο ηλιοβασίλεμα (σε Κόρινθο και Αλεξανδρούπολη), τις ανθισμένες αμυγδαλιές δίπλα στο σημείο που βάζαμε υπογραφή στο περίπολο, τη χιονοθύελλα στις Φέρες, και πόσα άλλα ακόμα.

4. Το βαθμό του δεκανέα. Δεν είμαστε πια απλοί στρατιώτες, έχουμε κι ένα βαθμό.

5. Τον στρατιωτικό τουρισμό. Περιδιαβαίνοντας διάφορες πόλεις της Ελλάδας, για τις ανάγκες της στρατιωτικής θητείας, αναγκαστικά γίνεσαι μέρος των πόλεων αυτών. Τις ζεις, τις ψάχνεις, τις μαθαίνεις, κι αργότερα, απολυμένος πια αν ξανάρθεις, θα νιώθεις ότι έρχεσαι σε κάτι οικείο! Αυτό ονομάζεται στρατιωτικός τουρισμός!

Άντε, και καλή συνέχειά μας (και βοήθειά μας)!!!

244

2 comments on “4 μήνες Ζ.Ε.Λ.Ε.

  1. Άντε καλή συνέχεια καλά ταξίδια και να γνωρίσεις κι άλλες όμορφες πόλεις της Ελλάδας!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s