Το θαύμα του Ερυθρού Αστέρα Νόβι Σαντ

Κάτι πρωτόγνωρο συμβαίνει στην ομάδα του Ερυθρού Αστέρα του Νόβι Σαντ. Και δεν εννοούμε το ότι η μικρομεσαία ομάδα του περιφερειακού πρωταθλήματος της Σερβίας, που εδρεύει στην ομώνυμη πόλη, μάχεται για να αποφύγει τον υποβιβασμό για πρώτη φορά στην 10χρονη ιστορία της, αλλά το ότι στο ρόστερ της βρίσκουμε ποδοσφαιριστές καταγόμενους από τις επτά δημοκρατίες που κάποτε απάρτιζαν την ενωμένη Γιουγκοσλαβία!!! Γεγονός, αναμφίβολα αξιοσημείωτο…

Ο Κροάτης Μίρκο Μάλτσιτς (Mirko Malcic, αριστερό μπακ), ο Σλοβένος Σεργκέι Μπαρμπέρι (Sergei Barberj, αμυντικός χαφ), ο Σκοπιανός Μίλκο Τάφραλιτς (Milko Tafraljic, δεξί μπακ), ο Κοσοβάρος Αλντίν Παπουτσί (Aldin Papuxhi, γκολκίπερ), ο Βόσνιος Χασάν Ντελιχασάνοβιτς (Hasan Delihasanovic, κεντρικός μπακ), και ο Μαυροβούνιος Σλαβόιε Καρακάλιτς (Slavoje Karakaljic, σέντερ φορ), είναι οι έξι παίκτες από τις έξι κάποτε ομόσπονδες γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες που με την συνύπαρξή τους στο γήπεδο θυμίζουν τον χαρακτήρα και την υπόσταση της κάποτε ενωμένης και ισχυρής τους πατρίδας. Όλοι οι υπόλοιποι άσσοι του ρόστερ είναι Σέρβοι, με καλύτερο παίκτη τον Νεμπόισα Τότσκιτς (Nebojsa Tockic), το δεξί χαφ της ομάδας, που είναι και ο γηραιότερος παίκτης (38 ετών). Κι όλα αυτά, βέβαια, σε μια σέρβικη, αν δεν το καταλάβατε, ομάδα.

Πώς συνυπάρχουν όμως όλοι αυτοί, σ΄ αυτή τη χώρα με το τόσο ευαίσθητο παρελθόν;

Ακόμα θυμάμαι τους βομβαρδισμούς στο χωριό μου, αν και ήμουν μόλις δύο ετών“, διηγείται ο Βόσνιος Ντεληχασάνοβιτς, γεννημένος το ’91. “Εδώ στην ομάδα, όμως, δεν έχω να χωρίσω τίποτα και με κανέναν, όλοι έχουμε ένα κοινό σκοπό, και δε βάζουμε τα πολιτικά στη μέση“, ολοκληρώνει.

Βασιλικότερος του… βασιλέως εμφανίζεται ο Κροάτης, ο Μάλτσιτς: “Ομόνοια – μόνο ομόνοια! Αν θέλαμε να κάνουμε πολιτική, θα φορούσαμε ένα κουστούμι και θα μπαίναμε στο Κοινοβούλιο“, λέει, για να τον συμπληρώσει ο Σκοπιανός, Τάφραλιτς: “Εδώ δεν είμαστε ούτε Κροάτες, ούτε Σέρβοι, ούτε τίποτα: είμαστε ο Ερυθρός Αστέρας Νόβι Σαντ!!!“.

Ο πόλεμος που διέλυσε την πρώην Γιουγκοσλαβία ξεκίνησε το 1991 και έληξε το 1996, αφήνοντας πίσω του χιλιάδες θύματα και πέντε νέα κράτη: Βόσνιοι, Σλοβένοι, Σέρβοι, Κροάτες και Σκοπιανοί χωρίστηκαν σε έθνη. Το 2007 ανεξαρτητοποιήθηκαν οι Μαυροβούνιοι, και το 2008 οι Κοσοβάροι. Ο εμφύλιος δίδαξε στα αδέλφια πώς να σκοτώνουν, να βιάζουν και να δολοφονούν τους αδελφούς τους δίχως τύψεις, ενώ έπληξε ακόμα και το ποδόσφαιρο της χώρας: λόγω του πολέμου, η Γιουγκοσλαβία αποκλείστηκε από το Euro ’92, και τη θέση της πήρε η Δανία (που κατέκτησε αργότερα το Κύπελλο). Και, τι ειρωνεία: το 1991, λίγο πριν ξεσπάσει ο πόλεμος, ο Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου, με παίκτες από όλες τις δημοκρατίες της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας (Προσινέτσκι – Κροάτης, Ναϊντόσκι/Πάντσεφ – Σκοπιανοί, Σαμπανάτζοβιτς – Βόσνιος, Μιχαϊλοβιτς/Στογιάνοβιτς/Γιούγκοβιτς – Σέρβοι, Σαβίτσεβιτς – Μαυροβούνιος) και σύμβολο της ενότητας της χώρας, κατακτούσε στο Μπάρι το Κύπελλο Πρωταθλητριών νικώντας στα πέναλτυ τη Μαρσέιγ…

Οι λαοί μας πια προσπαθούν να ξεχάσουν. Εγώ Γιουγκοσλάβος νιώθω, ειλικρινά. Πανηγύριζα σαν τρελός, πιτσιρικάς, το Κύπελλο που πήραμε το ’91! Απορώ που δίνετε τόση βάση στο ότι εδώ παίζουμε από τόσες εθνικότητες“, μας… ακυρώνει θαρραλέα ο Μαυροβούνιος φορ, Καρακάλιτς – “όλοι αδέλφια είμαστε“, ολοκληρώνει.

Λιγότερο… ενωτικοί, πάντως, παρουσιάζονται ο Κοσοβάρος Παπουτσί και ο Σλοβένος Μπαρμπέρι, με τον δεύτερο να δηλώνει: “Καλή η ενότητα, αλλά εγώ μπορώ να αισθάνομαι Σλοβένος; Κι εγώ θέλω να ξεχάσω, αλλά Σλοβένος ένιωθα πάντα“.

Η ομάδα τώρα προσπαθεί να σωθεί και να μην πέσει στα τοπικά της Σερβίας. Αν κάτι όμως έχει καταφέρει ως τώρα, είναι να ενώσει, υποτυπωδώς, την Γιουγκοσλαβία ξανά!!! Έστω και μέσα στο γήπεδο, απλώς… Κι είναι ένα επίτευγμα κι αυτό…

Υ.Γ.1: Το κείμενο, τα ονόματα και τα πρόσωπα είναι απολύτως φανταστικά (τα αληθινά, βέβαια, εξαιρούνται).

Υ.Γ.2: Το κείμενο αυτό εγκαινιάζει την κατηγορία κειμένων Από τη φαντασία στο πληκτρολόγιο – κείμενα κατευθείαν βγαλμένα από το νου, περνάνε στο blog. Το παρόν κείμενο έχει και την ιδιότητα να ΄χει γραφτεί κατά τη διάρκεια υπηρεσίας… θαλαμοφυλακής!!!

4 comments on “Το θαύμα του Ερυθρού Αστέρα Νόβι Σαντ

  1. Πλάκα-πλάκα, στις βραδινές ώρες του θαλαμοφύλακα γράφεις τα καλύτερα κείμενα, όπως επιβεβαιώνει και η προσωπική μου εμπειρία!😀

  2. Και εννοείται, βέβαια, ότι τα ονόματα των παικτών είναι ονόματα συναδέλφων, που τα “σερβοποίησα”!! Η έμπνευση για νέα ονόματα, όπως ξέρεις, είναι αέναη και από όλους τους τομείς…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s