Μ΄ αρέσει – Δε μ΄ αρέσει (4/1/2009)

Για τη μόνιμη κυριακάτικη στήλη του blog αυτού, το Μ΄αρέσει-Δε μ΄αρέσει, το 2009 ξεκινά καλά: την πρώτη κιόλας Κυριακή του έτους μπορώ και ανεβάζω κείμενο! Θα είναι συντετμημένου τύπου, βέβαια, αλλά όχι και εντελώς… ξερό! Για να δούμε μερικά πράγματα που μας άρεσαν και κάποια που δε μας άρεσαν, την εβδομάδα της αυγής του νέου έτους.

Μ΄ αρέσει

1. Που όλοι προσπαθήσαμε, στο στρατόπεδο, για μια όσο το δυνατόν καλύτερη Πρωτοχρονιά, μακριά από τα σπίτια και τους δικούς μας.

2. Που αυτή η βδομάδα ήταν σαν βδομάδα προσαρμογής, με “σεβαστές” εξόδους και ευκαιρίες για χαλάρωμα αρκετές!

3. Το νετκαφέ Login, στην Αλεξανδρούπολη. Φτηνό, καλό, και “ζεστό” (σα χώρος).

4. Τα έξοχα στενάκια της πόλης, τα οποία “διακοσμούνται” από χαμηλόφωτα, καλόγουστα μπαράκια, καφετέριες, εστιατόρια, κλπ. Γενικότερα, μ΄ αρέσει σ΄ αυτή την πόλη ότι έχει απ΄ όλα και σε μεγάλες ποσότητες: κουρείο ζητάς; Ξαφνικά βλέπεις τρία, μαζεμένα!!! Σουβλατζίδικο ζήτησες; Το ένα δίπλα (ή πίσω) απ΄ τ΄ άλλο, σε αποστάσεις μηδενικές, κ.ο.κ.! Τα στενάκια, όμως, όπως προανέφερα, είναι πολύ ωραία.

5. Που δεν έφαγα (λόγω της γαστρεντερίτιδας) από την πρωτοχρονιάτικη πίτα του τάγματος!!! Μα, τσουρέκι; Πώς τους ήρθε; Αντί να φτιάξουν μια πρωτότυπη πιτούλα, με κάτι πιο “μακεδονικό”, ξέρω ΄γω, έβαλαν τα τυπικά γνωστά τσουρέκια (σε πιο μεγάλο μέγεθος, απλώς) και μας τα ΄ριξαν να τα φάμε!

Δε μ΄ αρέσει

1. Που η χρονιά μπήκε για μένα άσχημα, με την γαστρεντερίτιδα που είχα (έστω και για λίγο).

2. Που τα κάποτε θύματα, έγιναν θύτες τώρα. Μ΄ άλλα λόγια, που οι Ισραηλινοί σκοτώνουν και δολοφονούν (πάλι) ανθρώπους. Όπως και οι απαντήσεις των Παλαιστίνιων, βέβαια (δίκαιες ή άδικες). Στο αέναο αυτό γαϊτανάκι αυτής της αιματοβαμμένης γωνιάς του κόσμου. Μισώ τον πόλεμο!

3. Που, στο στρατό, συνάντησα νέα παιδιά, ανθρώπους 19-25 ετών, που δεν ήξεραν ούτε να διαβάζουν ούτε να γράφουν…

4. Ο θάνατος του Αχιλλέα Γραμματικόπουλου, τερματοφύλακα του Ολυμπιακού στις τρεις πρώτες δεκαετίες της ιστορίας του Θρύλου. Ήταν 100 ετών. Μαζί του, όπως και μαζί με όλους τους άλλους βετεράνους εκείνων των παλαιών εποχών, πεθαίνει η πραγματική ιδέα του να είσαι Ολυμπιακός και να παίζεις για τον Ολυμπιακό. Εκτός του ότι πρόκειται για έναν από τους σκαπανείς του ποδοσφαίρου γενικότερα στη χώρα μας, πρόκειται και για έναν άνθρωπο που συμβόλιζε αξίες, οράματα και ιδέες πια παρωχημένες – που, άραγε, να πέθαναν οριστικά μαζί του;

5. Θέλει και ρώτημα; Που άλλαζε ο χρόνος κι εγώ ήμουν μακριά από το σπίτι!!!

2 comments on “Μ΄ αρέσει – Δε μ΄ αρέσει (4/1/2009)

  1. Βρε καλώς τον το φαντάρο! Πάντα χαίρομαι όταν βλέπω ότι έχει ανέβει κάποιο post, πόσο μάλλον τα αγαπημένα μου Μ’αρεσει-δεν μάρέσει! Όσο για το… τσουρέκι, και τις γιορτές μακριά από το σπίτι… Υπομονή! Λίγοι μήνες είναι, θα περάσουν!
    Θα ξεκινήσω από τα Δε μ’αρέσει, γιατί δυστυχώς είναι ισχυρότερα..

    ΔΕ Μ’ΑΡΕΣΕΙ: Ο πόλεμος, όπου κι αν γίνεται, κι απ’όπου κι αν προέρχεται. Ν. Οσετία, Γάζα, Αθήνα… Η αγριότητα είναι πάντα η ίδια. Φωτεινή εξαίρεση στον κανόνα, φυσικά ο εθνικοαπελευθερωτικός πόλεμος, που όμως τόσο έχει χάσει τη σημασία του στις μέρες μας..

    Μ’αρέσει: Τα πολύχρωμα, αρωματικά κεριά που δίνουν ξεχωριστή ατμόσφαιρα και όμορφες μυρωδιές στο σπίτι…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s