Χακί επιστροφή

Ο νόμος της σχετικότητας περιγράφηκε με πολύ απλό τρόπο, από κάποιον: κάτσε ένα λεπτό με τα χέρια μέσα σε βραστό νερό, και θα σου φανεί αιώνας. Κάτσε ένα λεπτό δίπλα σε μια ωραία κοπέλα, και θα σου φανεί στιγμή, φευγαλέο, στιγμιαίο.

Έτσι είναι και ο χρόνος στον στρατό.

Μέσα στο στρατόπεδο, όταν είσαι, οι ώρες δεν περνούν με τίποτα. Οι αγγαρείες και τα τρεξίματα, βέβαια, σε βοηθάνε να “σκοτώσεις” κάπως την ώρα σου, αλλά και πάλι δεν περνά με τίποτα ο χρόνος. Οι ώρες, ακίνητες, μετακινούνται, αλλά όπως μετακινούνταν οι ήπειροι στο διάβα των αιώνων: αργά. Σταθερά, αλλά αργά.

Αντιθέτως, όταν βγαίνεις από το στρατόπεδο, και ξαναζείς για λίγο τι πάει να πει πολίτης, ο χρόνος με μιάς αρχίζει να τρέχει, και βρίσκεσαι εσύ να τον κυνηγάς από πίσω!!! Το περίεργο είναι ότι στον στρατό κάνεις πολύ περισσότερα πράγματα απ’ όταν είσαι έξω, αλλά η ώρα, κατά έναν περίεργο τρόπο, έξω περνάει γρηγορότερα.

Τα καλά, τελειώνουν γρήγορα… Ένα απ΄ αυτά, είναι και οι άδειες. Όλων των ειδών.

Σήμερα λοιπόν επιστρέφω στο στρατόπεδο, περιμένοντας να παρέλθει (περίπου) ένας μήνας και να φύγω από το κέντρο αυτό, και να μεταφερθώ στη μονάδα μου.

Το καλό, είναι ότι τα πράγματα θα αρχίσουν να γίνονται πιο ενδιαφέροντα. Θα πάρουμε όπλα, εξάρτυση, θα εκπαιδευτούμε στη χρήση του όπλου, και άλλα τέτοια περίεργα μεν (και απωθητικά για κάποιους), αλλά σαφώς πιο ενδιαφέροντα από το τρίπτυχο “βήμα όλη την ώρα-μικρές αγγαρείες-αρκετό αραλίκι“. Παράλληλα, θα αρχίσει να ισχύει και ο θεσμός των “εξόδων” (και των περισσότερων αδειών), δίνοντας την ευκαιρία για να αναπτυχθεί αυτό που εγώ έχω ονομάσει “στρατιωτικό τουρισμό”! Μια ολόκληρη πόλη περιμένει να την γνωρίσω, στις εξόδους μου! Τα στέκια της, τη δικιά της λαλιά, το χαρακτήρα της – όσο προλάβω και όσο μου επιτραπεί!! Λίγο είναι αυτό;

Το κακό είναι ότι όλα τούτα τα ενδιαφέροντα πράγματα, όσο ενδιαφέροντα είναι, τόσες περισσότερες ευθύνες ενέχουν. Πρέπει να προσέχεις τ΄ όπλο, να το καθαρίζεις, να το συντηρείς, ενώ παράλληλα θα αυξάνονται οι αγγαρείες και οι υποχρεώσεις σου (π.χ. θα προστεθεί στο πρόγραμμα η σκοπιά, μιας και θα ΄μαι ένοπλος, πλέον!). Την ίδια στιγμή, θα αρχίσουν να “μετράνε” και οι περίφημες “καμπάνες” (κρατήσεις, φυλακές, κλπ), ενώ και οι αξιωματικοί θα γίνουν σαφώς αυστηρότεροι και πιο “ευαίσθητοι” σε ζητήματα πειθαρχίας, ορθής εμφάνισης, γενικότερης παρουσίας, κλπ…

Από την αρχή, πάντως, για να κλείσω τούτο το κείμενο, έβλεπα τον στρατό ως μια περιπέτεια! Χωρίς δράκο ή το κακό τέρας ή τον “κακό”, εν γένει, αλλά με ενδιαφέρουσες εμπειρίες, ένα ταξίδι νέων γνώσεων και ανακάλυψης κρυμμένων ικανοτήτων, επανατοποθέτησης των ορίων, γνωριμιών, κλπ. Και, έχω να πω λοιπόν, ο στρατός τώρα ξεκινά!

Εδώ είναι το ταξίδι!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s