Η Αμερική ψηφίζει

Ο “γίγαντας” σήμερα ψηφίζει τον κυβερνήτη του. Ακόμα και η Wikipedia, στο σημερινό της “άρθρο της ημέρας”, δεν αναφέρεται σε κάποιο θηλαστικό ή κάποια εφεύρεση, αλλά παραθέτει τις βιογραφίες των δύο υποψηφίων: του Δημοκρατικού Μπάρακ Ομπάμα και του Ρεπουμπλικάνου Τζων ΜακΚέην.

Θέλετε να σας πω την αλήθεια; Ένα πράγμα δεν καταλάβαινα ποτέ με τους Αμερικάνους. Πώς είναι δυνατόν οι δύο παρατάξεις τους να έχουν, ουσιαστικά, το… ίδιο όνομα; Η λέξη republica, που σημαίνει δημοκρατία, είναι η ρίζα των λέξεων republic και republican (δημοκρατία και δημοκρατικός, αντίστοιχα). Άρα, πες ότι η μια παράταξη ονομάζεται “οι Δημοκρατικοί” – και η άλλη, “οι Ρεπουμπλικανοί”. Δηλαδή, πάλι “δημοκρατικοί”!

Αργότερα κατάλαβα ότι η διαφορά τους είναι κυρίως ιδεολογική, μιας και τ΄ όνομά τους είναι παρόμοιο.

Σήμερα, λοιπόν, 4 του Νοέμβρη, και η Αμερική ψηφίζει. Εδώ στη χώρα μας, άφθονοι ρεπόρτερς θα καλύπτουν το γεγονός, τα δελτία ειδήσεων των καναλιών μας θα αφιερώσουν μπόλικο χρόνο στη διαδικασία, πολιτικοί αναλυτές και δημοσιογράφοι θα δώσουν τα φώτα τους και τις κρίσεις τους για το ζήτημα. Καταλήγοντας, κρίνει κανείς ότι η χώρα μας αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά τις αμερικανικές εκλογές – τόσο σοβαρά, όσο και τις δικές μας, όταν έχουμε, θα έλεγε κανείς!

Κι υπάρχει ένας λόγος βασικός γι΄ αυτό: με τόσα θέματα ανοικτά στο διεθνή χώρο που μας αφορούν, είναι λογικό να μας ενδιαφέρει ποιος θα βγει από τους δύο υποψήφιους. Για να δούμε αν είναι δυνατό να προωθηθούν (και να υποστηριχθούν) οι δικές μας θέσεις στα διεθνή τραπέζια συζητήσεων.

Σίγουρα πάντως τα ελληνικά κανάλια θα δώσουν το καθένα με το δικό του ξεχωριστό τρόπο τη μάχη για ενημέρωση. Π.χ., το Mega και το κρατικό (ΝΕΤ) θα επιφυλάξουν σοβαρή αντιμετώπιση, με έμπειρους ρεπόρτερς και απεσταλμένους στις ΗΠΑ καθώς και ειδικές εκπομπές. Το Star Channel, από την άλλη, θα μας πει τι έφαγαν οι δύο υποψήφιοι πριν πάνε να ψηφίσουν, με τι χρώμα φορέματος εμφανίστηκαν οι σύζυγοί τους, ενώ, σε απ΄ ευθείας σύνδεση, έμπειρες καφετζούδες θα μας ενημερώσουν για το τελικό αποτέλεσμα. Όλα αυτά, βέβαια, μετά το κυρίως θέμα, που για το κανάλι θα είναι η νέα κουπ μαλλιών του Χάρη Σιανίδη.

Σίγουρα, και σ΄ άλλες χώρες θα υπάρχει η ίδια προσμονή για το τελικό αποτέλεσμα, που θα ανακοινωθεί κάμποσες μέρες μετά λόγω του αχανούς της χώρας και των εκατομμυρίων ψήφων προς καταμέτρηση. Δεν είμαστε μόνο εμείς που νοιαζόμαστε – έχουν κι άλλοι σχέσεις με τον γίγαντα αυτόν της Δύσης.

Αυτό που πραγματικά θα ήθελα να γνωρίζω, και μακάρι να δώσουν έμφαση τα κανάλια (μας ή γενικά) σ΄ αυτό, είναι το αν οι ίδιοι οι Αμερικάνοι γνωρίζουν τι πάει να πει “ψηφίζουν τον ηγέτη τους”. Αν οι ίδιοι οι Αμερικάνοι συνειδητοποιούν πόσο μεγάλη σημασία έχει για όλο τον υπόλοιπο κόσμο, έξω απ΄ τα όρια του γιγάντιου έθνους τους, η εκλογή του ηγέτη τους…

Η προηγούμενη εμπειρία, με την επανεκλογή Μπους (μετά από όλα όσα είχε κάνει), δείχνει ότι μάλλον οι άνθρωποι αυτοί δεν το γνωρίζουν αυτό το πράγμα. Και μου ΄χει μείνει ανεξίτηλα και η εικόνα του Μπιλ Κλίντον, του προκατόχου του Μπους, να δείχνει με τη βέργα στον αμερικανικό λαό που βρίσκεται η Γιουγκοσλαβία, πάνω σε ένα χάρτη σχολείου (σαν αυτούς που ΄χαμε στο Δημοτικό), τότε που το ΝΑΤΟ την βομβάρδιζε “ανθρωπιστικά”.

Εν τέλει, εμείς οι Έλληνες δεν έχουμε και έναν σπέσιαλ όρο για να χαρακτηρίζουμε ανθρώπους αγαθιάρηδες και χαζούληδες; “Αμερικανάκια” δεν τους λέμε αυτούς;…

Άραγε, πόσο λαμβάνουν υπ΄ όψη τους αυτά τα δισεκατομμύρια κόσμου, οι κάτοικοι των ΗΠΑ, ότι έξω από τα σύνορά τους υπάρχει ένας κόσμος που επηρεάζεται άμεσα ή έμμεσα από τις αποφάσεις αυτού του ανθρώπου, που σε μερικές μέρες θα κατοικοεδρεύει στον Λευκό Οίκο και θα λαμβάνει αποφάσεις;

Τι να ευχηθούμε, για το τέλος; Να βγει ο πιο… λαοπρόβλητος; Τι εύχεσαι συνήθως σε τέτοιες (εκλογικές) περιπτώσεις; Δεν ξέρω.

Ο “γίγαντας” θα συνεχίσει να διαφεντεύει τον κόσμο. Αυτό είναι το μόνο που ξέρουμε όλοι. Ας ελπίσουμε αυτός που του κρατά τα γκέμια να είναι ο καλύτερος που μπορεί να είναι…

6 comments on “Η Αμερική ψηφίζει

  1. Προφανώς και πρέπει να μας ενδιαφέρει τι συμβαίνει στον έξω κόσμο, αλλά στην περίπτωση της Αμερικής νομίζω ότι είναι τουλάχιστον ανούσιο! Οι ΗΠΑ είναι το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα του τι σημαίνει “κυβερνούν τα καρτέλ”. Όποιος και να βγει, μαύρος ή άσπρος, οι βόμβες θα συνεχίσουν να πέφτουν σαν βροχούλα πάνω από τα κεφάλια των αμάχων, σχολεία να γκρεμίζονται σαν τραπουλόχαρτα, νοσοκομεία να ανατινάζονται, και στο τέλος, να έρχεται και μια ανθρωπιστική βοήθεια έτσι, για το Νόμπελ Ειρήνης βρε αδερφέ!
    Και ταυτόχρονα οι φίλοι μας οι Αμερικανοί, τι θα κάνουν; Θα ψάχνουν να βρουν την τάδε ή τη δείνα χώρα στο χάρτη, δεν θα έχουν ιδέα τι σημαίνει υπόλοιπος κόσμος, και απλώς θα πανηγυρίζουν έξαλλα τον υπηψήφιο τους που κέρδισε τις προεδρικές εκλογές.
    Την ώρα που στο Σουδάν οι δημοσιογράφοι κάνουν απεργία πείνας ως ύστατη αντίσταση στο καθεστώς λογοκρισίας, στον Τύπο παίζει η είδηση “Ο λεονάρντο ντι κάπριο στηρίζει Ομπάμα”.
    Δεν αναρωτιέμαι ποιος θα βγει. Αναρωτιέμαι γιατί θάπρεπε να μας ενδιαφέρει.

  2. Θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει, διότι πολύ απλά, όπως παραδέχεσαι στην αρχή της τοποθέτησής σου, μας ενδιαφέρει τι γίνεται έξω από εμάς!!!
    Και ιδίως όταν πρόκειται για την υπερδύναμη του πλανήτη!!!
    Δε λέω ότι θα παρακαλάμε τους Αμερικάνους. Αλλά, ως ένα βαθμό, ορισμένες από τις κινήσεις τους επηρεάζουν κι εμάς..
    Όσο για τ΄ άλλα που λες, εννοείται ότι οι βόμβες και οι “εισβολές” και οι “παρεμβάσεις” δε θα φύγουν έτσι εύκολα.
    Είναι κακό όμως να ελπίζουμε ότι θα φύγουν;…

  3. Κακό δεν είναι να ελπίζουμε, όχι. Το θέμα είναι ότι η ελπίδα ποτέ δεν είναι ρεαλιστική. Και κακώς δεν ξεχωρίζουμε αυτό που θα θέλαμε να γίνει από αυτό που τελικά θα γίνει…
    Πρέπει να μας ενδιαφέρει τι γίνεται στον έξω κόσμο, αλλά όπως προανέφερα, το αν θα μας βομβαρδίζει η άσπρη ή η μαύρη μαριονέτα, μικρή σημασία έχει. Χτες βράδυ ξαναμπήκαν οι Ισραηλινοί στη Γάζα. Έτσι για να μην ξεχνάμε τα σημαντικά…

  4. Τον έχεις απορρίψει πριν καν κυβερνήσει.
    Θεωρώ τους Ισραηλινούς και τον Ομπάμα της ίδιας σημαντικότητας (ειδησεογραφικά) – άσε που το ένα επηρεάζει το άλλο, και γνωρίζουμε εν μέρει πώς!
    Δε νομίζω, εν τέλει, ότι ο Ομπάμα είναι σαν τους προκατόχους του. Μου είναι συμπαθής. Και μακάρι να αλλάξει κάποια πράγματα…
    Σ΄ αυτό ελπίζω!!!

  5. Δεν έχω τίποτε προσωπικό εναντίον του Ομπάμα. Το αντίθετο κιόλας. Είναι η εκδίκηση της καταπιεσμένης Αμερικής. Απλώς η ιστορία έχει δείξει ότι λίγα μπορεί να αλλάξει ένας άνθρωπος μόνος στις μέρες μας. Ειδικά σε μια τέτοια θέση. Άλλωστε, ο ίδιος δήλωσε προεκλογικά ότι δεν θα χαριστεί στους εχθρούς της χώρας του…

  6. Μακάρι να ΄ξερε και ποιοι είναι αυτοί!!!
    Σε όσα πάντως μετράει η γνώμη του (είναι λίγα, το γνωρίζουμε όλοι αυτό), ελπίζω να πάρει σωστές αποφάσεις..
    Αν και εγώ είχα ακούσει ότι ο Ομπάμα είχε δηλώσει πώς είναι κατά των στρατευμάτων κατοχής… Ή όχι;

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s