Μ΄ αρέσει – Δε μ΄ αρέσει (19/10/2008)

Το blog είχε ψιλοβαρέσει διάλυση τις τελευταίες μέρες. Ας όψεται η έλλειψη θεμάτων. Να ‘ν’ καλά τα Μ΄ αρέσει-Δε μ΄αρέσει, που ξαναδίνουν “ζωή” σε τούτο το έρμο blog! Πάμε!

Μ’ ΑΡΕΣΕΙ

1. Που συνάντησα έναν ευγενέστατο ταξιτζή (εννοείται, νεαρό σε ηλικία)! Που με ρώτησε: “Σας πειράζει να καπνίσω;”… Τον άφησα να καπνίσει, μόνο και μόνο για την τόση του ευγένεια!!!

2. Το βιβλίο του Σωτήρη Δημητρίου, Τα οπωροφόρα της Αθήνας. Ένα… αθηναϊκό διήγημα! Από τις εκδόσεις Πατάκη – θα σας αρέσει, πιστεύω!!!

3. Η διαφήμιση του Τζώννυ Ουώκερ. Με τους διάφορους σταθμούς στην ιστορία, και με κεντρικό motto: “δε φαντάζεσαι τι μπορείς να καταφέρεις με ένα βήμα”, ή κάτι τέτοιο. Κρίμα που διαφημίζεται, με ένα τόσο ωραίο τρόπο, ένα άθλιο ουίσκι.

4. Που ήρθε το χαρτί του στρατού. Κι έφυγε ένα επιπλέον άγχος!

5. Που τελειώνω την υπόθεση “δίπλωμα οδήγησης” την προσεχή βδομάδα!!!

6. Η “shopping Δευτέρα” που μας πέρασε. Όλη μέρα shopping (όχι εγώ – συνόδευα φίλο)! Σούπερ!

7. Η βιβλιοθήκη του Παντείου Πανεπιστημίου. Κάθε φορά που την επισκέπτομαι, θέλω να κάτσω να… διαβάσω!!!

8. Τα μικρά μαγνητάκια με αναγραμμένες πάνω παροιμίες ή αποφθέγματα: “Όποιοι μισούν τις γάτες θα έπρεπε να ΄ταν ποντίκια στην προηγούμενη ζωή τους“. Να ένα δώρο που θα ΄κανα άνετα στον Άνθρωπο του Μετρό!!!

9. Το θέατρο Badminton! Υπέροχος χώρος, εξαίσιο θέατρο!!!

10. Το τραγούδι Είναι μυστήρια η χώρα των δακρύων, του “χιπχόπερ” Άσαρκου.

ΔΕ Μ΄ ΑΡΕΣΕΙ

1. Να είναι καλυμμένα τα σήματα (οδήγησης), στο δρόμο, με πάσης φύσεως αυτοκόλλητα.

2. Οι συζητήσεις για το στρατό. Πάμε που πάμε, ας μη μας αγχώνουν από τώρα!

3. Να ακούω έναν φασίστα να αναλύει τις απόψεις του. Το “απόψεις” δεν το βάζω σε εισαγωγικά. Οφείλουμε να παραδεχόμαστε ότι έχει άποψη. Και να τη σεβόμαστε. Άλλο αν αυτός δε σέβεται τη δική μας.

4. Η υπάλληλος του αστυνομικού τμήματος, που, παρ΄ ότι κατ΄ εξακολούθηση της ζητούσα να ελέγξει αν έχει έρθει το χαρτί μου απ΄ το στρατό, αρνούνταν. “Δεν έχει έρθει τίποτα“, έλεγε. Εντάξει, δεν είπα όχι. Πληρώνεται ή δεν πληρώνεται για να κάνει ό,τι της ζητάει ο πολίτης, όμως;

5. Τα “λαϊκά” τραγούδια που ακούμε στις μέρες μας. Που δε μπορείς να τα ξεχωρίσεις, το ‘να με τ’ άλλο. Τόσο πολύ μοιάζουν!

6. Η ήττα της Εθνικής Ελλάδας με 1-2 από τους Ελβετούς. Αν είναι να μας “ξυπνήσει”, καλώς ήλθε!

7. Που, στο νοσοκομείο όπου πήγα για να εξυπηρετηθώ για κάτι, οι νοσοκόμες… μπέρδευαν τα γράμματα της κάρτας επισκέψεώς μου, με αποτέλεσμα να με στείλουν 2-3 φορές σε λάθος γραφείο. Μια από αυτές μάλιστα, όταν έκανα παράπονα, αντέδρασε κιόλας: “Με ζάλισες!“, είπε. Τελικά, όταν κατάφεραν να ανακαλύψουν το λάθος τους, ήταν μες το… μέλι!!! Φταίω να ρίξω μια μούτζα σ΄ όλες μαζί;

8. Που, για το 2007, η χώρα μας είναι 3η σε τροχαία δυστυχήματα στην Ευρώπη.

9. Οι τιμές των προϊόντων του θεάτρου Badminton.

10. Η παράσταση Tango Fire, πολυδιαφημισμένη και περιβόητη, που παρακολούθησα στο θέατρο Badminton. Αναρωτιέμαι: εάν βάζαμε εμείς σε έναν Ισπανό ή Αργεντίνο, επί δύο ώρες να παρακολουθεί live ζεϊμπέκικο, θα του άρεσε; Πόσο τανγκό να αντέξει ο μέσος (και αμύητος) άνθρωπος;

Advertisements