Home alone!!!

Σήμερα το πρωί οι γονείς μου έφυγαν. Πάνε για 15 μέρες διακοπές, δε θυμάμαι πού ακριβώς.. Κάπου μακριά, όπως και να ΄χει. Και είμαι πια μόνος στο σπίτι!

Αν ήταν ταινία όλο αυτό, σύμφωνα με τα υπάρχοντα κλισέ, θα έπρεπε εγώ ήδη να ΄χω καλέσει 2-3 call girls, να ΄χα φέρει εδώ τους φίλους μου και να προκαλούμε σκηνές απείρου κάλλους, να τρώω όλο το παγωτό από την κατάψυξη, και άλλα τέτοια παρόμοια. Ταινίες τύπου “Μόνος στο σπίτι” (χωρίς τις “ακατάλληλες” σκανταλιές) καθιέρωσαν τέτοιου τύπου πρότυπα “αταξιών”, όταν λείπουν οι γονείς.

Ιδίως, δε, σ΄ αυτήν την ταινία (Μόνος στο σπίτι), ο Μακώλεϋ Κάλκιν ως παιδί μικρής ηλικίας στην ταινία, κάνει όλα όσα του απαγορεύουν οι υπερπροστατευτικοί του γονείς: τρώει πατατάκια και ποπ κορν με τους κουβάδες, αρπάζει όλο το παγωτό από το ψυγείο, βλέπει ταινίες με σκοτωμούς και μπιστολίδια στην τηλεόραση, κλπ… Το ίδιο έκανε και ο Φελίπε, ο φίλος της Μαφάλντα, όταν έλεγε στη διάσημη φίλη του ότι “χθες βράδυ είδα ένα υπέροχο όνειρο: κυλιόμουνα στο χώμα, έγραφα με το αριστερό, μουντζούρωνα τα τετράδια, πατούσα το γρασίδι“, κλπ! Αυτή είναι η ψυχολογία του παιδιού, ίσως: να κάνει όλα όσα θέλει, όταν δεν το βλέπουν.

Από την άλλη πλευρά, οι “σκανταλιές ανδρικού επιπέδου”, όπως αυτές που περιέγραψα στην αρχή (με τα call girls, κλπ), έχουν εμφανιστεί σε άλλες ταινίες. Νομίζω ότι ήταν ο “Πρωτάρης“, εκείνη η ταινία με τον Τομ Κρουζ, πολύ παλιά, που έφερνε σπίτι τη Ρεμπέκα ντε Μορνέ, ως call girl, ενώ οι γονείς του είχαν φύγει απ΄ το σπίτι. Για να μην αναφερθώ σε όσα “υπέροχα” βλέπουμε σε ταινίες τύπου “American Pie“, με τους πρωταγωνιστές να επιδίδονται σε (σύμφωνα με τους συντηρητικούς) ακολασίες!!! Στην πραγματικότητα, πρόκειται περί του ίδιου μοτίβου: οι νέοι αυτοί κάνουν όλα όσα επίσης τους απαγορεύονται, από τις προκαταλήψεις, τα ταμπού, τους γονείς, την κοινωνία, κλπ…

Η τέχνη μιμείται τη ζωή, λένε. Η μόνη πάντως “ακολασία” στην οποία προτίθεμαι να επιδοθώ, είναι η κατάποση άφθονων σουβλακίων. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Και, βέβαια, θα εκμεταλλευτώ όσο το δυνατόν περισσότερο την ησυχία μου! Όταν ήμουν στην Αγγλία, ένα από τα πράγματα που μ΄ άρεσε πιο πολύ ήταν ότι ήμουν μόνος. Ήσυχος. Ανεξάρτητος, λίγο ή πολύ.. Έτσι και τώρα, και για τις επόμενες 15 μέρες. Εννοείται ότι και έξοδοι “θα παίξουν”, με φίλους, και βολτίτσες, κλπ.

Αυτό όμως που πάνω απ΄ όλα εγώ επιζητώ, είναι η ησυχία. Η ησυχία μου!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s