Ισπανία, Πρωταθλήτρια Ευρώπης…

Οι βασιλιάδες θέλουν τους διαδόχους τους – και στο ποδόσφαιρο… Η βασίλισσα της Ευρώπης Ελλάδα δεν κάθεται πια στο θρόνο της, μιας και οι Ισπανοί, από χθες βράδυ, της πήραν ευλαβικά το στέμμα και κάθονται πια αυτοί. Προς μεγάλη τέρψη κάποιων από τους Άγγλους φίλους μου, οι οποίοι (σκωπτικά) έλεγαν, όταν άρχισε το Euro και βλέπαμε μαζί, ότι “το εναρκτήριο λάκτισμα τούτου του Euro σημαίνει ότι η Ελλάδα, ευτυχώς, δεν είναι πια Πρωταθλήτρια Ευρώπης“!!!

Οι Ισπανοί, εν τέλει, ήσαν οι καλύτεροι, και πήραν το Κύπελλο, ενώ ανέδειξαν και τον πρώτο σκόρερ του τουρνουά, τον Νταβίντ Βίγια (4 γκολ): ο οποίος Βίγια, βέβαια, δεν σκόραρε σε κανένα παιχνίδι των νοκ-άουτ φάσεων (προημιτελικά, ημιτελικά), ενώ δεν έπαιξε ούτε στον τελικό!!! Όλα τα γκολ του τα ΄βαλε στη φάση των ομίλων. Και, όμως, ο συνεπώνυμος του Μεξικανού Πάντσο (καμία σχέση – απλώς το ΄χα δει σε τίτλο αγγλικής εφημερίδας: “Pancho Villa of Spain“, ή κάτι τέτοιο…) βγήκε πρώτος σκόρερ.

Αν κάποιος δεν θα ΄ξερε πώς να αισθανθεί μετά τη χθεσινή νίκη, αυτός σίγουρα θα ήταν ο κύριος Ραούλ Γκονθάλεθ Μπλάνκο. Ο κορυφαίος επιθετικός στην σύγχρονη ιστορία του ισπανικού ποδοσφαίρου πλήρωσε την κόντρα του με τον ομοσπονδιακό τεχνικό Λουίς Αραγονιές, και έμεινε εκτός ομάδας για το Euro 2008. Χάνοντας, έτσι, τη μοναδική ίσως ευκαιρία της καριέρας του να κατακτήσει έναν τίτλο με την εθνική (οι ατομικές διακρίσεις, αλλά και οι συλλογικές, δεν του λείπουν). Τώρα, αισίως 32 ετών, ίσως έχει την τελευταία του ευκαιρία στο Μουντιάλ του 2010, αν δώσει το παρών η Ισπανία.

Και, βέβαια, ο Αραγονιές θα μπορεί πια να επιδείξει χλευαστικά και ειρωνικά την κούπα σε όλους εκείνους τους δημοσιογράφους (ή τους απλούς επικριτές του) οι οποίοι τον κριτίκαραν έντονα που δεν πήρε μαζί το Ραούλ. “Δίχως Ραούλ, και το πήρα!“, θα μπορούσε να κραυγάσει – που να ΄χε και το Ραούλ, σε μια από τις καλύτερες σεζόν του τελευταίου, συμπληρώνω εγώ…

Ο Αραγονιές, όμως, είχε άλλα σχέδια στο νου του. Δεν ήθελε να χτίσει μια ομάδα γύρω από έναν παίκτη. Έχτισε μια ομάδα, η οποία έπαιζε στο ρυθμό της ομαδικότητας και του συνόλου. Όλοι έπαιζαν για όλους. Στην άμυνα, οι Πουγιόλ-Μαρτσένα ήσαν αδιαπέραστοι, ενώ τα πλάγια μπακ Καπντεβίλα και Σέρχιο Ράμος έκαναν και παιχνίδι συχνά, παίζοντας σαν πλήρως μοντέρνοι οπισθοφύλακες. Η μαγεία όμως αυτής της Ισπανίας ήταν στο κέντρο. Στα χνάρια του μεγάλου Ντονάτο, ο επίσης νατουραλιζέ Ισπανός (Βραζιλιάνος, εκ γεννήσεως) Μάρκος Σέννα, μαζί με τους Ινιέστα-Τσάβι και Σίλβα, έφτιαξαν ένα εκπληκτικό κέντρο, που έκανε τα πάντα στο παιχνίδι της Ισπανίας: έκοβαν, μοίραζαν, δημιουργούσαν, σκοράριζαν ακόμα (οι Σίλβα-Τσάβι χρίστηκαν και σκόρερ στο Euro αυτό). Και, στην επίθεση, οι Τόρρες-Βίγια έφτιαξαν ένα εκρηκτικό, άψογα συνεργαζόμενο δίδυμο. Και οι αλλαγές των Ισπανών, βέβαια, ήσαν καλές, με πρώτο και καλύτερο τον Γκουίθα, αλλά και τους Τσάμπι Αλόνσο, Σέρχιο Γκαρθία, κλπ… Για τον γκολκίπερ τους, τον Ίκερ Κασίγιας, τι να πούμε εμείς; Τα λένε όλα οι διακρίσεις του και η αξία του – ιδίως το δεύτερο, όταν το χρειάστηκε η Ισπανία σε τούτο το Euro, ήταν εκεί!!! Μεγάλος τερματοφύλακας!!!

Πάνω απ΄ όλα, όμως, η Ισπανία είχε διάρκεια. Σταθερά καλή απόδοση, δείγμα εξαιρετικής προπόνησης, και προετοιμασίας, αγωνιστικής και ψυχολογικής. Από το επιβλητικό 4-1 επί των Ρώσσων, στην πρεμιέρα του Euro, μέχρι το 3-0 πάλι επί των Ρώσσων, για τους ημιτελικούς, μεσολάβησαν 3 παιχνίδια, στα οποία οι Ισπανοί δε σκόραραν μόνο σ’ ένα απ’ αυτά: εναντίον των Παγκόσμιων Πρωταθλητών Ιταλών (0-0), για να τους αποκλείσουν όμως κι αυτούς, εν τέλει, στα πέναλτυ!!! Και, βέβαια, να πούμε ότι η Ισπανία έπαιξε και ωραία μπάλα. Δεν είχε το παιχνίδι της, ίσως, τη γενναιότητα του τουρκικού παιχνιδιού, ή την αλλιώτικη ομορφιά του ρωσσικού, ή την αποτελεσματικότητα του γερμανικού, ή ακόμα την εξωτικότητα του πορτογαλικού ή την σπιρτάδα του κροατικού: είχε λίγο απ΄ όλα!!! Και το είδαμε αυτό στο Euro: οι Ισπανοί, ανάλογα με τις απαιτήσεις του αγώνα, παρουσιάζονταν έτσι όπως έπρεπε, και φυσικά ποτέ των ποτών αδιάφοροι (ακόμα και στο τελευταίο και αδιάφορο παιχνίδι του ομίλου, κόντρα στην εθνική μας, και έχοντας παραταχθεί με πολλές αλλαγές, πάλι κέρδισαν).

Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά, κι αφού κατάφεραν να υπερκεράσουν και την ψυχρή αποτελεσματικότητα των Γερμανών, μπλοκάροντάς τους έξοχα, οι Ισπανοί στέφονται άξια Πρωταθλητές Ευρώπης (αφού είχαν ήδη στεφθεί Πρωταθλητές Κόσμου στο μπάσκετ, δευτεραθλητές Ευρώπης πάλι στο μπάσκετ, και ενώ ο φοβερός τενίστας τους Ράφα Ναδάλ κυριαρχεί στα κορτς)!!!

Οι “αιώνιοι” losers έγιναν ξαφνικά winners!!!

Να δω πώς θα διαχειριστούν αυτήν την αποτίναξη της στάμπας που τους συνόδευε για πολλές δεκαετίες…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s