Sex and the City: Η ταινία

Όχι, ανάμεσα στα όνειρά μου, δεν ήταν ποτέ να γίνω… Δανίκας στη θέση του Δανίκα (ήτοι, κριτικός ταινιών κινηματογράφου). Και να το ήθελα, δε θα μπορούσα ποτέ να μιμηθώ το απαράμιλλο στυλ του γνωστού κριτικού. Στο σημερινό post, όμως, θα αφιερώσω ορισμένες γραμμές σε μια ταινία που είδα πρόσφατα, την κινηματογραφική μεταφορά της γνωστής αμερικανικής σειράς με το ίδιο όνομα, Sex and the City (σ.σ. Το σεξ και η πόλη).

Και θα αφιερώσω αυτές τις γραμμές, λόγω του ότι οι προσδοκίες μου γκρεμίστηκαν! Έχοντας ακούσει τόσα πολλά για τη σειρά, την υπόθεσή της, το τι θέματα διαπραγματεύεται, κλπ, πήγα με όρεξη να δω μια ταινία η οποία, ναι μεν θα ήταν μια κινηματογραφική απόπειρα να αποτυπωθεί μια καθαρά τηλεοπτική σειρά, αλλά ήλπιζα να έχει το χρώμα και την αξία του τηλεοπτικού πονήματος (για τα οποία με είχαν πληροφορήσει περιοδικά, sites, άρθρα, κλπ)… Θα πω λοιπόν, στο παρόν κείμενο, γιατί δεν μου άρεσε αυτή η ταινία.

Πρώτον, είναι αρκετά μεγάλη σε διάρκεια – απόδειξη, ίσως, του ότι το concept της κάνει για ένα 45λεπτο τηλεοπτικό επεισόδιο, αλλά όχι για μια 3-ωρη ταινία στο σινεμά. Μπορούσε να είναι μικρότερη η ταινία – και το αναφέρω, διότι κουράστηκα όσο την έβλεπα…

Δεύτερον, οι ερμηνείες των ηθοποιών ήταν, κάπως, μουδιασμένες. Όλοι τους είναι ηθοποιοί του κινηματογράφου, με μεγάλη εμπειρία και αξία, αλλά εδώ μάλλον έπεσαν στην παγίδα του να μεταφέρεις μια τηλεοπτική σειρά στο σινεμά. Αν ήταν στην τηλεόραση, δε νομίζω να ΄χαν πρόβλημα.

Αρκετά όμως με το τεχνικό μέρος (δεν είμαι και τόσο ειδικός, άλλωστε, σ΄ αυτά, μόνο τα προφανή επισήμανα, όπως είδατε). Αυτό που με ενόχλησε περισσότερο είναι όσα… είδα!!!

Τρίτον, λοιπόν, η ταινία πρόκειται για την αποθέωση του lifestyle. Οι 4 κυρίες-ηρωίδες της ταινίας πηγαινοέρχονται από χλίδα σε χλίδα, με την πολυτέλεια να μην απουσιάζει από καμιά από τις επιλογές τους! Όταν, σε μια φάση της ταινίας, άκουσα ότι το μαξιλάράκι στο σπίτι μιας από αυτές κάνει μόνο… 300 δολάρια, τότε πραγματικά πείστηκα για την… αξία της ταινίας (και της σειράς). Είναι, απλώς, εξωπραγματικά όσα περιγράφει! Και μ΄ αρέσει που έλεγαν όλοι ότι απευθύνεται στις γυναίκες, ότι τις εκφράζει, κλπ! Δε νομίζω ότι η πλειοψηφία των γυναικών τούτης της υφηλίου γευματίζει σε σούπερ ρεστοράν, πίνει τον καφέ της σε χλιδάτα cafe, έχει το shopping therapy και τα ψώνια ως… καθημερινή ασχολία (και μιλάμε για αγορές διόλου… ευκαταφρόνητες), κλπ! Και, επειδή είχα διαβάσει ότι η σειρά αγγίζει και θέματα “ταμπού”, να επισημάνω ότι η ταινία δεν το έκανε: ήταν ένα κοινότατο love story, το οποίο, παρά τα εμπόδια, ήξερες ότι θα έχει το χολιγουντιανό politically correct τέλος.

Τέταρτον, λοιπόν, αυτή η ταινία με έκανε, αφ΄ ενός να αισθάνομαι ένα φτωχό σκουπίδι, δίχως λεφτά και δίχως μέλλον στον κόσμο αυτό (αφού δεν δύναμαι να συμπεριφέρομαι όπως οι κυρίες της ταινίας, με τα τόσα έξοδά τους), και αφ΄ ετέρου να τρομοκρατηθώ: διότι διαπίστωσα με πίκρα ότι όντως υπάρχουν κορίτσια σ΄ αυτόν τον κόσμο που μπορούν να σε απορρίψουν ερωτικά επειδή δεν έχεις λεφτά… Οι κυρίες της ταινίας δεν συμβιβάζονταν με τίποτα λιγότερο: πολυτέλεια μετά την πολυτέλεια, διακοπές σε πανάκριβα resorts, αλλεπάλληλες εγχειρήσεις botox – και, βέβαια, συνοδεία των ανάλογων γκόμενων. Δηλαδή “in”, “μοδάτων” τύπων, με αρκετά χρήματα και την ανάλογη διάθεση να τα σκορπάνε (εξαίρεση, ίσως, η “Μιράντα”, που τα είχε με έναν καθ΄ όλα κανονικό και καθημερινό τύπο: ίσως η μόνη φιγούρα που συμπάθησα, σ΄ αυτό τον πακτωλό κινηματογραφικού χρήματος). Εν τέλει, αισθάνθηκα ότι όντως υπάρχουν κορίτσια που θα με απέρριπταν επειδή δεν θα τους άρεσαν τα… παπούτσια ή το εκτός μόδας παντελόνι μου…

Πέμπτον, βέβαια, να πω ότι η ταινία είναι μια αποθέωση του fashion, της μόδας, του in, του trendy, και των ανάλογων ανθρώπων, που τα ακολουθούν. Δεν ξέρω αν το γνωρίζουν αυτό οι παραγωγοί της ταινίας, αλλά εμένα, στην ταπεινή και φτωχή σχολή μου, μού έμαθαν ότι αυτό λέγεται “γκρίζα διαφήμιση“, έτσι; Και δεν είναι και νομικώς σωστό… Αφού, σε μια σκηνή της ταινίας, τη στιγμή που η περιχαρής Karrie δοκιμάζει νυφικά για το περιοδικό που δουλεύει (σύμπτωση; Στη Vogue εργάζεται…), περνούν επί της οθόνης μέχρι και οι μάρκες των (πανάκριβων) σχεδίων που φοράει… Ω, της διαφημίσεως! Η αποθέωση της Vogue, του Cosmopolitan, και τόσων άλλων τέτοιων περιοδικών (και των επιθυμιών, φυσικά, που αυτά εγείρουν). Συγγνώμη, ταινία πήγα να δω, όχι πασαρέλα…

Εν κατακλείδι, δεν έχω δει τη σειρά – εκεί είναι το θέμα. Για να λένε ότι η σειρά είναι πολύ καλή και ότι αγγίζει κάποια ζητήματα (δίνει λύσεις;…), πάει να πει ότι ίσως η ταινία να μην ήταν καλή και γι΄ αυτό το λόγο. Επειδή όμως ρώτησα διάφορους που έχουν δει λίγο απ΄ τη σειρά, και μου είπαν ότι και το τηλεοπτικό πόνημα, λίγο ή πολύ, στο ίδιο μήκος κύματος κινείται: μόδα, χλίδα, πολυτέλεια, γκόμενοι/ες, έχω να πω ότι πολύ καλά έκανα που δεν έβλεπα (και ούτε θα δω ποτέ) τη σειρά, ενώ πολύ καλά επίσης έκανα που είδα την ταινία – για να πληροφορηθώ από πρώτο χέρι περί τίνος πρόκειται…

Κακά τα ψέματα, και η σειρά και η ταινία στις γυναίκες απευθύνονται (γι΄ αυτό και έχουν τόση επιτυχία: τις βλέπουν πολλές). Μια μικρή παρατήρηση για το τέλος, όμως: αν τα κορίτσια της υφηλίου έχουν σαν όνειρό τους να γίνουν μια Karrie ή μια Samantha ή μια Charlotte ή μια Miranda, τότε έχω να πω ότι… δε μου αρέσει το όνειρό τους αυτό!!! Πέρα από τα ακριβά ρούχα, τα σικ τακούνια και τα χλιδάτα ρεστωράν, πίστευα και πιστεύω (ο αφελής!) ότι υπάρχουν άλλα πράγματα που αξίζουν περισσότερο. Κάποιες νοιάζονται για τα παντελόνια και τα γοβάκια – άλλες, για το τι τους δίνει ο άντρας τους (κάτι που, βέβαια, οι 4 κυρίες της ταινίας/σειράς δεν έχουν και διαρκώς γυρεύουν, διότι είναι αυτές που είναι: πώς να της πλησιάσει κανείς, όταν κρίνουν τους πάντες απ΄ το… πουκάμισο που φορούν;..): το ξέρω ότι είμαι ένας ανόητος, αλλά προτιμώ τη δεύτερη κατηγορία κοριτσιών!

Κριτικές από κριτικούς για την ταινία, που βρήκα:

Δημήτρης Δανίκας

Μαρία Μαρκουλή

Αγγέλα Αϊδίνη

Cine.gr

3 comments on “Sex and the City: Η ταινία

  1. den xserw gia tis upolipes gunekes an einai auto to oneiro tous giati den eimai klasikos xaraktiras gunaikas alla euelpistw oti den ekfrazei tin pleipsifia tous alla den xserw mporei na einai arketes.egw apo tin alli den oneireuomai mia tetia zwithelw 1 anthropo pou asxetos ti foraei na einai swstos apenanti mou.

  2. Εμ δεν έβλεπες και συ ολίγον από τη σειρά για να πάρεις μια ιδέα?! Η ταινία ήταν συνέχεια της σειράς, όχι ρεζουμέ της.
    Προσωπικά, δεν μπορώ να πω ότι μένω σ όλα αυτά που ανέφερες (μόδα, χλίδα κλπ). Το θέμα δεν είναι τι βλέπεις, αλλά πώς το βλέπεις. Σε καμία περίπτωση ούτε η σειρά ούτε η ταινία δίνει λύσεις. Απλά περνά η ώρα, αν δεν έχεις τπτ καλύτερο να κάνεις. Άλλη μια απλή, ελαφριά, αμερικάνικη ταινία.

  3. Λίγο ή πολύ, συμφωνείτε και οι δύο: η ταινία δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα, αλλά είναι απλώς για να περνά η ώρα!!!🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s