Απεργία…

Μαθαίνω, εδώ στα ξένα, ότι πίσω στη χώρα μας όλοι έχουν αρχίσει και απεργούν.. Το είδα κι εγώ ο ίδιος, βέβαια, όταν κατέβηκα (στο αγγλικό Πάσχα, μέσα Μαρτίου, δηλαδή) κάτω. Απεργούσαν τότε οι δημόσιοι υπάλληλοι, αν δεν απατώμαι. Πιο μετά, απεργούσαν οι οδοκαθαριστές. Τώρα, οι βενζινοπώλες. Μεθαύριο, ποιος ξέρει ποιος άλλος θα βρεθεί στους δρόμους να διεκδικήσει όσα πιστεύει ότι δικαιούται…

Και πολύ καλά κάνουν. Και μακάρι να δικαιωθούν…

Γιατί όμως συνεχίζουν και ψηφίζουν, όλοι αυτοί, τα ίδια κόμματα στα οποία αργότερα εναντιώνονται; Δε γίνεται να ψηφίζεις όλο αυτούς που δε μπορούν να σε βοηθήσουν (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, κλπ), και αργότερα να φωνάζεις και να διαμαρτύρεσαι ξανά και ξανά και ξανά! Δεν πρέπει κάτι να γίνει, επ΄ αυτού;

Μήπως πρώτα να απεργήσουμε εναντίον της ανοησίας, λοιπόν; Όχι της ανοησίας να διεκδικείς. Της ανοησίας να μην αλλάζεις το τοπίο, αλλά μετά να διαμαρτύρεσαι…

Χάλασα και το ωραίο μου σερί, για να ασχοληθώ με τα πολιτικά… Αντί να πανηγυρίζω, μαζί με δεκάδες άλλους Ρώσσους, την τεράστια επιτυχία της Ζενίτ, απέναντι στους αποκρουστικούς Ρέιντζερς, με 2-0, χθες βράδυ, είπα να μιλήσω για τα πολιτικά… Поздравления, зенит!!! Συγχαρητήρια, Ζενίτ!!!

Όχι ότι έκανα καμιά σπουδαία τοποθέτηση, για το θέμα.. Απλώς, έγραψα κάτι που σκέφτηκα. Δεν ανήκω σε καμία παράταξη – δε με εκφράζει καμία. Κι άλλωστε, είμαι του αθλητικού ρεπορτάζ… Θέλω να γράφω για ωραία πράγματα. Για πράγματα που γεμίζουν χαρά τους ανθρώπους, όπως τα σπορ. Άλλο αν καμιά φορά θες να πεις και κάτι διαφορετικό.

Αυτό μου συνέβη σήμερα…

By stokegeo Posted in 1

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s