Μ΄ αρέσει – Δε μ΄ αρέσει (4/5/2008)

Το πρώτο Μ΄ αρέσει του μηνός Μαϊου!!! Σχεδόν ένα μήνα πριν επιστρέψω οριστικά στην Ελλάδα… Μέχρι τότε, όμως, έχουμε καιρό. Ας δούμε τα τρέχοντα… in και out που μας απασχόλησαν!!!

Μ΄ ΑΡΕΣΕΙ

1. Που, σήμερα Κυριακή, πήγα για πρώτη φορά να δω τη Stoke City να παίζει, στο γήπεδο!!! Τελευταίο παιχνίδι της σεζόν, Stoke-Λέστερ 0-0! Με τον πόντο αυτό, η Stoke ανέβηκε στην Premier League!!! Το τι ακολούθησε το σφύριγμα της λήξης, δε λέγεται!!!

2. Που η εξεταστική βαίνει κάλλιστα!!! Πάμε γερά!

3. Που, αύριο Δευτέρα, λόγω του Bank Holiday των Άγγλων (ειδική εορτή), δε θα ΄χουμε εξεταστική!! Yeah!

4. Όλα όσα συνοδεύουν το κρίκετ. Τεράστιοι μπουφέδες με όλου του κόσμου τα καλούδια, ωραία ζεστά απογεύματα, χαλαρή ατμόσφαιρα, φιλική κουβέντα, οικογενειακό κλίμα, άραγμα στην ξαπλώστρα και η μπύρα δίπλα να παγώνει (βλέπουμε και λίγο κρίκετ στο μεταξύ)…

5. Το κοκτέιλ “κοκακόλα με ένα ποτό-που-έχει-αλκοόλ-και-γεύση-κεράσι”. Όπως καταλάβατε, δε θυμάμαι το όνομα του ποτού… Τέσπα!

6. Το σάουντρακ της διαφήμισης της εταιρείας (κινητής τηλεφωνίας) Ο2.

7. Που ο τελικός του Champions League θα είναι αγγλική υπόθεση. Ε, τι αγγλόφιλοι είμαστε;

8. Που το ποδόσφαιρο, κόντρα στο ρεύμα των καιρών και των “προγνωστικών”, συνεχίζει να ενισχύει το μύθο του Δαβίδ που ξαπλώνει με την πετριά του το Γολιάθ. Εν προκειμένω, δε, οι… πετριές ήταν τέσσερις, και η Ζενίτ κέρδισε 4-0 τη Μπάγερν και πέρασε στον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ (μαζί με τους πάντα λατρεμένους Ρέιντζερς Γλασκώβης)…

9. Που με θυμήθηκαν πολλά άτομα, και στη γιορτή μου, και στην Ανάσταση, κλπ. Είμαι ψωνάρα, πειράζει; Θέλω να ΄μαι διάσημος!!!

10. Να εκπλήσσω τον ίδιο μου τον εαυτό. Ευχάριστα, φυσικά!!!

ΔΕ Μ΄ ΑΡΕΣΕΙ

1. Το κρίκετ. Αφόρητα βαρετό, τραγικά ακαταλαβίστικο, ούτε καν “άθλημα”, κατά την άποψή μου.. Μα, συγγνώμη, πείτε μου εσείς άθλημα, στο ημίχρονο του οποίου οι αθλητές καταβροχθίζουν κεκάκια με σαντιγύ, σάντουιτς με σολομό και πίνουν μπύρες;

2. Η συνέχεια του παραπάνω σημείου: η εμμονή, δηλαδή, των Άγγλων, να βαφτίζουν τα παιχνίδια που παίζουν, “αθλήματα”.

3. Οι δηλώσεις Ριβάλντο, οι αντι-δηλώσεις Κόκκαλη, οι επανατοποθετήσεις Νικολαϊδη, και γενικά όλος ο χαμός του μικρού, ασήμαντου πρωταθλήματός μας…

4. Η στάση καθηγητή μου, την Παρασκευή… Ο οποίος, άλλα μας έλεγε το πρωί, κι άλλα το απόγευμα… Κάτι που με επηρέασε άσχημα ψυχολογικά και με στενοχώρησε, διότι με αφορούσε άμεσα. Αλλά, τέσπα.. Ας μην προχωρήσω σε λεπτομέρειες!

5. Να κοπανάνε τα παιδιά της εστίας τις πόρτες των δωματίων τους, όταν προσπαθώ να κοιμηθώ!!! Πιάσε την πόρτα, και κλείσ΄ την απαλά – μην την βροντάς, γ%^ώ την ατυχία μου!

6. Το καθημερινό πρωινό εγερτήριο στις 6 η ώρα. Μακράν δυσκολότερο κι απ΄ την εξεταστική την ίδια…

7. Που η μισητή Τσέλσι πέρασε στον τελικό του Champions League. Μόνη μου παρηγοριά, το ότι θα την διαλύσει η αγαπημένη μου Γιουνάιτεντ…

8. Που οι αναίτιες αλλαγές στο πρόγραμμα της εξεταστικής, από μεριάς των καθηγητών, αναγκάζουν τους φίλους μου να παραδώσουν νωρίτερα τις εργασίες τους! Μερικοί δεν τις έχουν ακόμα τελειώσει, αφού η ημερομηνία παράδοσης αρχικά ήταν αργότερα… Κοίτα ΄δω κατάσταση!!!

9. Η έλλειψη γέλιου σε έναν άνθρωπο. Και να ΄ναι κάποιος σοβαρός… Δεν αντέχω τόση σοβαρότητα… Είμαι παιδί ακόμα!!!

10. Που έρχονται στιγμές που ξεχνάω πόσο πολύ μπορώ να εκπλήσσω τον εαυτό μου. Ευχάριστα, πάντα…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s