5/4/2008

Αγαπητό μου ημερολόγιο (ή, μήπως, ηρεμολόγιο, μιας και με ηρεμείς κάπως;..),

η χώρα μου βρίσκεται σε κρίσιμη καμπή.

Από τη μια οι περίεργοι αυτοί τύποι, που θέλουν να αυτο-αποκαλούνται Μακεδόνες (τους έκοψε τον τσαμπουκά όμως ο πρωθυπουργός μας, αλλά και άλλοι ηγέτες), και από την άλλη οι ντοπέ αθλητές μας της άρσης βαρών, με τον αρχιντόπαρχο προπονητή τους και τους φοβητσιάρηδες ηγέτες τους. Η χώρα μου, δεν ξέρω, ισορροπεί ανάμεσα στην απόλυτη ξεφτίλα και την απόλυτη χαρά (που προκύπτει από τη δικαίωση των αιτημάτων της).

Κάποτε, ένας Αμερικανός, ήρθε στη χώρα μου, και μαγεύτηκε!!! Τον μάγεψε αυτή η γριά μάγισσα, η Ελλάδα, που του παρουσιάστηκε εμπρός του σαν μια ακαταμάχητη νέα. Με μάτια φωτεινά σαν τον ήλιο της, με χείλη πέτρινα σαν το κορμί της, με χέρια ροζιασμένα, σαν εκείνα των κατοίκων της. Κι εκείνος έμεινε για πάντα εκεί, στην αγκαλιά της Ελληνίδας που τον λάτρεψε και της Ελλάδας που τον γοήτευσε!

Ο Αμερικανός εκείνος λεγόταν Ζυλ Ντασσέν, και η Ελληνίδα που τον λάτρεψε, Μελίνα (όχι και ποια Μελίνα, ημερολόγιό μου!!!)…

Τώρα πια, άραγε, ημερολόγιό μου, υπάρχει αυτό το πράγμα που έφερε εδώ τον Αμερικανό εκείνο και το έκανε να ριζώσει; Ασφαλώς και ο ήλιος ακόμα υπάρχει. Ασφαλώς και το κορμί της χώρας μας παραμένει πέτρινο, ενώ και οι περισσότεροι κάτοικοί της ακόμα έχουν συνείδηση, φιλότιμο, λεβεντιά, κουράγιο, κλπ. Αυτό όμως που ήλκυσε εδώ τον κ. Ντασσέν (ο οποίος, παρεμπιπτόντως, ημερολόγιό μου, πέθανε την Τρίτη, πλήρης ημερών), ήταν η ελληνικότητα. Το κάτι ιδιαίτερο που ΄χει τούτος ο λαός. Και γοητεύει τους ξένους, διότι αυτό δεν το βρίσκεις εύκολα παντού.

Μπορεί αυτό το κάτι ιδιαίτερο που ΄χει ο τόπος να μη χάθηκε, παρά την τσιμεντοποίησή του, την καταστροφή του περιβάλλοντος, την εκμετάλλευσή του από τους ίδιους τους κατοίκους του στον ύψιστο βαθμό. Αλλά, από την άλλη, ημερολόγιό μου, μήπως αυτό που κάποτε ήσαν οι κάτοικοι της χώρας αυτής, χάθηκε; Μήπως η ελληνικότητα έχει χαθεί;

Και δεν εννοώ, φυσικά, με το “ελληνικότητα”, ημερολόγιό μου, όσα εννοούν οι πάσης φύσεως τηλε-πλασιέ και ψευδο-προφήτες, τύπου Λιακόπουλου ή Άδωνι ή ότι άλλο (τους έχεις δει αυτούς ημερολόγιό μου, ε; Παριστάνουν τους Έλληνες – δεν είναι Έλληνες, επαγγελματίες Έλληνες είναι..). Δεν είναι Ελλάδα αυτό: Ελλάδα δε σημαίνει ότι όλοι οι άλλοι είναι για τα μπάζα.

Δεν ξέρω, δεν βλέπω να υπάρχει πια αυτό που γοήτευσε τον Ντασσέν.. Αν ζούσε σήμερα ο κινηματογραφιστής αυτός, κι ερχόταν, νέος πάλι, στο αεροδρόμιο να επισκεφτεί τη χώρα μας, είμαι σίγουρος, ημερολόγιό μου, ότι ο ταξιτζής θα του έπαιρνε… 90 ευρώ, για διαδρομή αεροδρόμιο-Σύνταγμα!!! Θα έπιανε μια εφημερίδα να διαβάσει, και θα διάβαζε μόνο για μίζες, ντοπέ αθλητές, μαγκιές εναντίον μικρών κρατιδίων, Θέμους, Μάκηδες, Ζαχόπουλους, πυρκαγιές, Χρηματιστήρια, κλπ…

Θα του άρεσε αυτή η Ελλάδα, ημερολόγιό μου;

Δεν ξέρω.

Τα λέμε και πάλι, ημερολόγιό μου!!! Δε θα ΄χω την απάντηση έως τότε, αλλά ούτε και θα ψάξω!

By stokegeo Posted in 1

2 comments on “5/4/2008

  1. Έτσι είναι, θα συμφωνήσω μαζί σου. Και θα τον πήγαινε στο Σύνταγμα, αλλά δε θα μπορούσε να τον παεί εκεί που θα θέλει γιατί έχει πορείες. (και καλά κάνουν οι πορείες κ γίνονται το θέμα είναι γιατί έχουν γίνει πια μια μόνιμη κατάσταση; οεο???)

  2. Οι πορείες είναι νόμιμο δικαίωμα των ανθρώπων.
    Το θέμα είναι όχι ότι γίνονται πολλές, αλλά γιατί γίνονται τόσες πολλές.. Κάτι φταίει, δε βγαίνει στο έτσι ο άλλος στο δρόμο!
    Α, ρε, Ντασσέν, τι χάνεις!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s