Σαν ψέμα, όσα άφησα πίσω

Θα ήθελα να σας γνωστοποιήσω ότι, από χθες το βράδυ, είμαι ο νέος προπονητής του Ολυμπιακού. Ο ίδιος ο Σωκράτης Κόκκαλης με πήρε τηλέφωνο χθες, και μου είπε: “Μας κάνεις! Κατέκτησες 2 Κύπελλα ΟΥΕΦΑ με την Καλαμάτα στο Manager, έφερες τον Philippe Mexes στην Καλαμάτα, οπότε είσαι τέλειος προπονητής” (σ.σ. όποιος πιστεύει ότι τα κριτήρια επιλογής του Χοσέ Σεγκούρα ήταν διαφορετικά από τα παραπάνω, ας έρθει να κουβεντιάσουμε)!!!

Εννοείται ότι αυτή είναι μια απ΄ τις δεκάδες πρωταπριλιάτικες φάρσες που, κάθε χρόνο τέτοια μέρα, λέγονται, γράφονται, κλπ.

Σήμερα το πρωί, όμως, αυτό που μου συνέβη δεν ήταν αστείο. Ούτε φάρσα.. Έχοντας τελειώσει το τετράδιο που κρατάω συνήθως όταν είμαι στη δουλειά, έπρεπε να βρω ένα καινούργιο. Ψάχνοντας στο ράφι που κρατάω, συνήθως, παλιά τετράδια που ΄χουν μέσα ακόμα λευκές σελίδες, έπεσα πάνω στο τετράδιο που είχα στο Λύκειο, κι έγραφα μέσα. Ήταν όλο γραμμένο, αλλά, με το που το είδα, σαν κύμα με χτύπησαν οι αναμνήσεις! Το ξεφύλλισα λίγο, αλλά, ξάφνου, προτού προλάβω να χωθώ ακόμα περισσότερο σ΄ αυτήν την παραζάλη με τις θύμησες, με μια δυνατή σπρωξιά η υποχρεώσή μου να φύγω για τη δουλειά με έβγαλε έξω από τον κόσμο στον οποίο μόλις είχα μπει.

Μια υπόσχεση, τότε, έδωσα: Όταν γυρίσω, να δω αυτό το τετράδιο!

Όπερ και εγένετο. Με το που γύρισα σπίτι, και ηρέμησα κάπως, το έπιασα ξανά. Και άρχισα, ήρεμος πια, να το ξεφυλλίζω.. Κι εκείνος ο παλιός, ξεχασμένος κόσμος, ανοίχτηκε πάλι ολοζώντανος μπροστά μου.

Σκιτσάκια από τότε, με τις μορφές των καθηγητών μου, το ημερήσιο πρόγραμμα των μαθημάτων (σ.σ. με τα μαθήματα της κατεύθυνσης περασμένα με.. πράσινο μαρκαδόρο, για να ξεχωρίζουν), συζητήσεις με τον διπλανό μου, που τις γράφαμε στο χαρτί για να μην αναγκαζόμαστε να μιλάμε και μας ακούσει ο καθηγητής, άλλου είδους σκιτσάκια, “ελύθερου σχεδίου”, σημειώσεις απ΄ τα μαθήματα, φυσικά (δε μπορώ να πιστέψω ότι κάποτε ήξερα φράσεις και έννοιες όπως αποτετραγωνισμός των τύπων, στην άλγεβρα, ή το κάκιστος είναι κατηγορούμενο στην ειδική μετοχή ων, στα αρχαία!), ποιηματάκια (χιουμοριστικά – δεν ήμουν ρομαντικός), φανέλες ποδοσφαιρικές με τα ονόματα των συμμαθητών μου, ο κατάλογος της τάξης (των αγοριών μόνο) σε μορφή… ποδοσφαιρικού ρόστερ, η κλήρωση του επόμενου… Κυπέλλου Ευρώπης (στο FIFA), που τότε έπαιζα, ατάκες φίλων ή καθηγητών που τότε είχαν πολλή πλάκα και πόσες φορές τις λέγαμε και τις ξαναλέγαμε και τις αναπαριστούσαμε με την παρέα, για να γελάμε… Και πόσα άλλα ακόμα!!! Ένας κόσμος τριών ετών ξαναζωντάνεψε, μέσα σε λίγα λεπτά.

Και ήταν σαν ψέμα! Σαν όντως η έννοια της πρωταπριλιάς να ΄χε νόημα!!! Κι είπα μέσα μου, “Έλα ρε! Τα ΄χω όντως ζήσει εγώ όλα αυτά, ή είναι ψέμα;“. Όχι, δεν ήταν κάποιο αστείο. Ήταν η πραγματικότητα. Μια άλλη πραγματικότητα. Μια άλλη διάσταση, χαμένη πια στο αυλάκι του χρόνου!!! Ήθελε μόνο να ξαναζωντανέψει, ανοίγοντας αυτό το τετράδιο! Και είπα μέσα μου, “πάλι καλά που δεν το πέταξα κι αυτό το τετράδιο! Πώς το ΄παθα;“. Έχω, βλέπετε, αυτή την κακή συνήθεια: να πετάω παλιά πράγματα. Αυτό είχε διασωθεί.

Ευτυχώς!!!

Μισούσα τα χρόνια του Λυκείου, όταν τα ζούσα. Τ΄ ομολογώ, δεν ένιωθα τότε καλά. Κάτι το άγχος, κάτι το καθημερινό διάβασμα, ήμουν άλλωστε και διαφορετικός τότε, ως άνθρωπος, αυτά και άλλα πολλά είχαν συντελέσει στο να μη μου αρέσουν εκείνα τα χρόνια.

Τώρα, απλώς, τα είδα και γελούσα.

Σαν ψέμα, όσα είχα αφήσει πίσω!!!

2 comments on “Σαν ψέμα, όσα άφησα πίσω

  1. Μισούσα, μισώ και νομίζω πως θα μισώ τα χρόνια του σχολείου… Ναι υπήρχαν στιγμές που περιγράφεις αλλά δεν ‘κερδίζουν’ όλες τις υπόλοιπες.

    Όνειρο μαγικό ήρθες κοντά μου εχθές
    πέρασμα μυστικό με δάκρυα και ευχές
    σαν ψέμα, σαν ψέεμααα σαλαλαα

  2. Κι εγώ έχω σκεφτεί ότι οι καλές στιγμές του σχολείου είναι δύσκολο να καλύψουν όλες τις κακές που έζησα!!! Τι είναι, όμως, τελικά; Πιστεύω, θέμα του να ζυγίσει κανείς τα πράγματα. Και να αποφασίσει.
    Εγώ επιμένω, ότι τα σχολικά χρόνια δεν μου άρεσαν.
    Πολύ περισσότερο μου άρεσαν (και λάτρεψα!) τα χρόνια του Πανεπιστημίου!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s