Στην κουζίνα της εστίας…

(το σκηνικό τούτων των στιγμών είναι η κουζίνα της εστίας) 

Το σφύριγμα της λήξης ακούγεται, και τα χρωματιστά πίξελ που αποτελούν τους παίκτες αποχωρούν προς τα αποδυτήρια.. Η οθόνη κλείνει, και μαζί μ΄ αυτήν, και τα μάτια του Τ. και του L. – άλλωστε, όταν έχεις συμπληρώσει έξι (!) ολόκληρες ώρες παίζοντας Pro Evolution, όσο να ΄ναι τα μάτια σου δεν είναι και τόσο σε καλή κατάσταση! Πώς αντέχουν και παίζουν τόσες ώρες; Απ΄ όσο άκουσα, έπαιζε και ο J. πριν μαζί τους, τώρα όμως αποσύρθηκε στο δωμάτιό του. Η ζέστη μέσα στην κουζίνα της εστίας είναι μεγάλη, το καλοριφέρ δουλεύει στο φουλ, ενώ έξω λυσσομανάει ο αέρας.

Είναι πολύ καλό να έχεις εκείνο που χρειάζεσαι τη στιγμή που το χρειάζεσαι“, λέει πανηγυρίζοντας ο Τ., και με κάνει να αναρωτιέμαι τι εννοεί. Το κουτάκι με τα Pringles με γεύση Barbeque Sauce στο χέρι του, με κάνει να σκάω στα γέλια!!!

Όταν μπήκα στην κουζίνα, ο T. με τον L. έπαιζαν “Classic Brazil – Brazil”, στο Pro. Μια μεικτή σούπερ Αστέρων της Βραζιλίας, εναντίον της τωρινής ομάδας. Λεπτομέρεια: οι φανέλες των δύο ομάδων είναι ίδιες.. “Μα, πώς ξεχωρίζετε ο ένας τον άλλο;“. “Μα, αυτό είναι το κλου“, απαντά ο L., σκάζοντας στα γέλια δυνατά!

Δίπλα τους, ο H. κοιτάζει και γελάει. Ποτέ του δεν παίζει χαρτιά, ούτε Pro, όπως όλοι. Πολλές μέρες πηγαίνει στο γυμναστήριο και τρέχει. “Δε μ΄ αρέσει που κάθομαι εδώ μέσα όλη μέρα και χοντραίνω“, λέει ο ίδιος…

Η παρέα αυτόν τον καιρό στερείται ενός σημαντικού μέλους της. Ο Κ. έφυγε για το σπίτι του. Θα γυρίσει μετά από 6 βδομάδες, όταν θ΄ αρχίσουν οι εξετάσεις. Πάντα είναι λιγομίλητος, όταν είναι στην κουζίνα – αλλά και γενικώς, δεν μιλά πολύ. Τρώει βιαστικά. Πλένει τα πιάτα, πίνει τον καφέ του, και εξαφανίζεται. Στα χαρτιά συμμετέχει αρκετά συχνά, αλλά και στις εξορμήσεις προς το κλαμπ της σχολής. Έχω δει παλιότερες φωτογραφίες του, τότε που είχε μακριά μαλλιά και ταξίδευε. Τότε γελούσε πολύ, απ΄ όσο μπορώ να δω. Τώρα, σπανίως τον βλέπω να γελάει.. Τι να συνέβη άραγε;

Δεν προλαβαίνω καλά καλά να προσπαθήσω να απαντήσω, και σκάει μύτη ο B., ο καινούργιος. Είναι Σκωτσέζος, και πάντα έχει ένα ύφος θεατρικό, όταν μιλάει. Με τη χαρακτηριστική σκωτσέζικη προφορά του, μπαίνει κι αυτός σε μια συζήτηση. Τον συμπαθώ τον τύπο αυτόν – είναι άλλωστε ο μόνος που ΄χω ως τώρα καταφέρει να κερδίσω στο Pro!!!

Ο Ν., όπως πάντα, καθισμένος στην καρέκλα, αλλά και πάλι ένα κεφάλι πάνω απ΄ όλους, πάλι έχει αρχίσει να πετάει ατάκες! Το χιούμορ αυτού του τύπου είναι τρομερό. Και γρήγορο!!! Ο Λούκυ Λουκ ωχριά μπροστά στην ταχύτητα των δικών του χιουμοριστικών σφαιρών.. Κι είναι δύσκολο, για ένα τύπο από άλλη χώρα, όπως εγώ, να “πιάσει” με τη μια τα λεγόμενά του! Κι όταν του ζητάω εξηγήσεις, τι είπε, τι δεν είπε, “Άσ΄ το, φίλε, δεν πειράζει“, λέει γελώντας ειρωνικά…

Άρον άρον καταφθάνει και ο L. (άλλος L. αυτός, όχι ο προηγούμενος!). Είναι κι αυτός καινούργιος, και κατάγεται από τη Βιρμανία. Κι εκεί που νομίζαμε ότι ο μεγαλύτερος χιουμορίστας του ορόφου, που μας άφησε για να πάει στο Λονδίνο στα τέλη Γενάρη, ο Β., ήταν αναντικατάστατος, ήλθε ο L. να μας δείξει ότι… ουδείς αναντικατάστατος!!! Κι είναι εκείνο το στυλ “Δεν ξέρω τι συμβαίνει γύρω μου, απλώς πετάω ατάκες που φέρνουν γέλιο” που μας κερδίζει! Προσωπικά, πιστεύω ότι ο L. καταλαβαίνει πολύ περισσότερα απ΄ όσα νομίζουμε.

Αυτό το παιχνίδι το παίζει και ο γιός μου, στην Κίνα“, λέει ο G., μόλις βλέπει τους T. και L. να κλείνουν επιτέλους την τηλεόραση και το Pro! Μακριά απ΄ την οικογένειά του, ο Κινέζος φίλος μας σπουδάζει. Μακράν ο πιο λιγομίλητος, ακόμα και από εκείνον τον Κ. – κι αυτός, όμως, όπως και ο φίλος μας απ΄ τη Βιρμανία, είμαι σίγουρος ότι απλώς βλέπει, χωρίς να σχολιάζει. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν καταλαβαίνει κιόλας…

Η τηλεόραση τώρα παίζει κάποιο πρόγραμμα κάποιου καναλιού. Η Pro Evolution session έχει λήξει για τα καλά. “Θα ΄πρεπε να δημιουργήσουμε ένα πρωτάθλημα ορόφου για το Pro Evo“, λέει ο Τ.! Καλή ιδέα. Ποιος κάθεται όμως να παίζει πρωταθλήματα; “Έχω δει τους πρωτοετείς, εκείνοι έχουν πρωταθλήματα στο Pro“, λέει κάποιος. “Ναι, αυτοί όμως έχουν περισσότερο χρόνο από εμάς“, απαντά σοβαρά ο N. Κι έχει δίκιο: πρόσφατα έπιασε δουλειά ο L., όλη μέρα λείπει. Το ίδιο και ο Τ., αν και έρχεται κάπως νωρίτερα. Όσο για τους άλλους, δεν δουλεύουν, αλλά έχουν κι αυτοί πολλή δουλειά με τα μεταπτυχιακά τους.

Μόλις προχθές έγινα 23, αλλά ακόμα παίζω Subbuteo, Pro, και αρνούμαι να μπω στον κόσμο των μεγάλων… Είμαι ένας 23-teen”, λέει ο J., που ξανάρθε στην κουζίνα πριν λίγο. Πάντα με τη φανέλα της Μάντσεστερ πάνω του (με το Ronaldo γραμμένο στην πλάτη), είναι ένας τύπος που μιλάει σπάνια, αλλά ξέρει πώς να πετά πολύ καλές ατάκες.

Μαύρες, κίτρινες, λευκές φάτσες, σκωτσέζικες, αγγλικές, βόρειες, νότιες προφορές, διάφορες κουβέντες, κάτω απ΄ την ίδια στέγη, και μέσα στην ίδια κουζίνα.

Κοινός παρονομαστής: όλοι τους ονειρεύονται… Και τα όνειρα δε σταματούν ποτέ!!!

Ooooooh, this game!!!“, ακούω από μέσα, αφού πια έχω αποσυρθεί στο δωμάτιο.. Πάλι χάνει ο L. στο Pro!!!

2 comments on “Στην κουζίνα της εστίας…

  1. Πολύ όμορφη και multi-culti η κατάσταση. Σε ζηλεύω φίλε μου. Αποκτάς πολύτιμες εμπειρίες.. και χρήσιμες! Ξέρεις τι εντύπωση 8α κάνεις στα κορίτσια να τους λες πως περιμένεισ mail από τον τάδε φίλο σου στη Βιρμανία, ή ότι ο δείνα φίλος σου σε προσκάλεσε στη Σκωτία;;;😉

  2. Ναι, λέω να πεταχτώ στο Λονδίνο να παίξω λίγο Pro με τον L. και να ξανάρθω!!! Χοχοχο!!!
    Όσο για την τελευταία ατάκα, θα τη δοκιμάσω! Σίγουρα όμως θα ρίξει τα κορίτσια;😉

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s