Μ΄ αρέσει – Δε μ΄ αρέσει (24/2/2008)

Πέρασ΄ ο καιρός (παιχνίδι αλλιώτικο που χάθηκε στο φως, θα συμπλήρωνε ο Γιώργος Μαρίνος..). Πάει και ο Φλεβάρης! Μα, για πότε πέρασαν τόσες μέρες; Η καλύτερη απόδειξη για το ότι ο χρόνος περνά πιο γρήγορα απ΄ όσο νομίζουμε.

Δεν ήρθαμε όμως εδώ για να φιλοσοφήσουμε – ήρθαμε για να δούμε το νέο Μ΄ αρέσει – Δε μ΄ αρέσει (μα ποιος νομίζω ότι είμαι, ο Μικρούτσικος;…). Ας δούμε τι άρεσε και τι δεν άρεσε (σε μένα) τη βδομάδα που μας πέρασε.

Μ΄ ΑΡΕΣΕΙ

1. Να βλέπω ράγκμπυ! Ε, ναι, ρε παιδιά, έχει πλάκα!!!

2. Που οι ελπίδες του Θρύλου για πρόκριση στους “8” της Ευρώπης είναι υπαρκτές, καίτοι ελαφρώς ψαλιδισμένες…

3. Που, λίγο πριν η Μελίνα Μερκούρη αρχίσει να τραγουδάει το αθάνατο “Τα παιδιά του Πειραιά“, στην ταινία “Ποτέ την Κυριακή“, βάζει πάνω απ΄ το πικάπ (που παίζει τη μελωδία) μια φωτογραφία του… Ολυμπιακού!!! Κάτι τέτοιες σκηνές, εκτός από σινεφίλ, σε κάνουν και… γάβρο! Για μια ζωή!!!

4. Να βλέπεις τις ξανθές να μεθούν σιγά σιγά στο μπαρ (όπως έλεγαν και οι Κατσιμιχαίοι κάποτε, στο τραγούδι τους “Μπλάιμπ Τρόι Καφέ“…

5. Η κάθε “βραδιά πόκερ”, στην κουζίνα της εστίας!!! Πολύ γέλιο!!!

6. Που αξιώθηκα να δω τη Θρυλάρα να παίζει, στην Αγγλία…

7. Το βιντεοκλίπ του τραγουδιού “Tripping“, του (παρεμπιπτόντως, αυθεντικού Stokey!) Robbie Williams!!! I ‘ve taken as much as I ‘m willing to take…

8. Οποιαδήποτε γνωριμία μπορεί να με κάνει να περάσω καλά.

9. Να προσπαθούν οι Άγγλοι φίλοι μου να μιλήσουν ελληνικά!

10. Να έχω σχέδια, στόχους, κάτι να θέλω να δημιουργήσω, και να το κυνηγάω να το φτιάξω!!!

ΔΕ Μ΄ ΑΡΕΣΕΙ

1. Να μην έχω τι να κάνω, και να μη δραστηριοποιούμαι. Κι είναι μεγάλη παγίδα αυτό, διότι σε απορροφά…

2. Που ο Πέτρος Κόκκαλης αποκάλεσε “υποχρέωση προς την ιστορία του Ολυμπιακού” την προσπάθεια να πάρει ο Θρύλος τον αγώνα με την Καλαμαριά στα χαρτιά. Στα χαρτιά, κ. Κόκκαλη, πήρε ο Ολυμπιακός το παρατσούκλι “Θρύλος”; Πώς κατάφερε, η ομάδα που ενσάρκωνε κάποτε τη φτωχολογιά, την ελπίδα, τη δύναμη των λαϊκών στρωμάτων, το συνώνυμο της μαγκιάς και της λεβεντιάς, να γίνει τόσο πλούσια, αλαζών, και θρασύτατη;

3. Να βλέπω όλους εκείνους τους τυχάρπαστους, που περνιούνται ότι είναι κάτι, να αντιδρούν κιόλας όταν, σατιριζόμενοι, αποκαλύπτεται η γύμνια τους. Λίγο φιλότιμο δεν υπάρχει πια; Πόσο να γελοιοποιηθείς πια για 15 λεπτά δημοσιότητας;

4. Που γίνεται αρκετή προσπάθεια, απ΄ όσο βλέπω, απ΄ τα ελληνικά Μ.Μ.Ε., για να ξεχαστεί ο Ζαχόπουλος. Άσε που τιμωρίες δεν είδαμε ακόμα.. Όλα στο φως (της λάμπας του αρχείου, βέβαια)!!!

5. Που, χθες Σάββατο, τραυματίστηκε με απίστευτα βάναυσο τρόπο ο Εντουάρντο ντα Σίλβα (της Άρσεναλ), ο Κροάτης (γεννημένος στη Βραζιλία) σέντερ φορ, και θα χάσει, όπως φαίνεται, το Euro 2008… Κι ήθελα πολύ να πετύχει η Κροατία!!!

6. Που πιστεύω ότι δε θα ΄χω αρκετό χρόνο για όλους όσους θέλω να δω, όταν με το καλό επιστρέψω Ελλάδα για το (αγγλικό) Πάσχα.

7. Που η παρουσία της λογικής στα ερωτικά ζητήματα, ΟΦΕΙΛΕΙ να είναι κάτι παραπάνω από κυρίαρχη, δυστυχώς… Όταν πρόκειται περί σύναψης σχέσης, δεν τίθεται θέμα καρδιάς, έχω καταλάβει. Μόνο η λογική μιλάει, δυστυχώς…

8. Ο ρατσισμός. Και το ότι κάνει τόσο συχνά αισθητή την παρουσία του σ΄ ένα χώρο ο οποίος εξ ορισμού προάγει την ισότητα: αυτόν του ποδοσφαίρου (το τελευταίο παράδειγμα, τα “καλόπαιδα” της Μετς που έβριζαν τον πρώην παίκτη του Θρύλου, Αμπντεσλάμ Ουαντού, στο παιχνίδι Μετς-Βαλενσιέν, που διεκόπη την προηγούμενη Κυριακή).

9. Που, για μια ακόμα φορά, θα στηθούμε μπροστά στην οθόνη, έμπλεοι εθνικού φρονήματος, για να παρακολουθήσουμε τη Eurovision. Προσδοκώντας, βέβαια, να λάβουμε και δόξα που θα μας ανεβάσει ακόμα πιο πάνω ως Έλληνες…

10. Να δίνω υποσχέσεις, που ξέρω μέσα μου τόσο, μα τόσο καλά, ότι δε θέλω να κρατήσω…

8 comments on “Μ΄ αρέσει – Δε μ΄ αρέσει (24/2/2008)

  1. Στα δε μ αρέσει ομολογώ πως το 7 και το 10 με εξέπληξαν κ με μπέρδεψαν. (Το θράσσος τους)

    (μ όλες τις φωνές ποτέ δεν έμαθα τι σ έκανε να κλαις σαλαλα)

  2. Δε σε καταλαβαίνω!!! Πού είναι η θρασύτητα; Δε νομίζω ότι είναι τόσο απλά τα πράγματα, και στα δύο απ΄ αυτά τα θέματα.
    Ίσως κάποτε γράψω ένα ποστ, για το καθένα από αυτά (ιδίως το ερωτικό θέμα – σχεδιάζω ένα ποστ γι΄ αυτό από καιρό)…
    Εξήγησε, όμως, αν θες, πού ακριβώς βλέπεις τη θρασύτητα, αλλά και πώς την εννοείς!!!

  3. Κοίτα, αν όντως είδες κάποιο είδος θρασύτητας, να το συζητήσουμε, έτσι;
    Στην αρχή έτσι νόμισα. Γι΄ αυτό και σου είπα να το εξηγήσεις.
    Ότι νομίζεις, JoaN!!! You know better…

  4. Μ’αρέσει: Να επιστρέφω στην αγαπημένη μου Αθήνα μετά από δύο εβδομάδες εγκλεισμού στο στρατόπεδο!

    Δε μ’αρέσει: Που μέσα σε 2 μέρες πρέπει να ενημερωθώ για όλα όσα συνέβησαν τις προηγούμενες 2 εβδομάδες…

  5. (έστω και καθυστερημένο)
    Μ’αρέσει: Να ονειρεύομαι με τα μάτια ανοιχτά στη δουλειά, κι ύστερα να μετουσιώνω το όνειρο σε κείμενο.

    Δε μ’ αρέσει: Οι άνθρωποι που είναι συγκεντρωτικοί στη δουλειά τους και μετά παραπονιούνται ότι δουλεύουν πιο πολύ απ’ όλους!!!

  6. Το καλό (σχόλιο) αργεί να γίνει!!!😉

    Πάντα πρέπει να ονειρευόμαστε, με κλειστά ή ανοικτά μάτια…
    Ίσως έτσι μπορέσουμε να νικήσουμε και τους διάφορους “περίεργους”, που περιγράφεις στο “Δε μ΄αρέσει” σου, dorothea!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s