Σάββατο…

Σάββατο σήμερα. Μου ΄χαν λείψει τα Σαββατοκύριακα στην εστία. Το πάρκινγκ της εστίας, όλες τις μέρες γεμάτο, τα Σαββατοκύριακα αδειάζει, μιας και όλοι επιστρέφουν πίσω στις πόλεις τους και τα χωριά τους, έχοντας ξοδέψει άλλη μια βδομάδα στο Πανεπιστήμιο.

Κι είναι ωραία αυτή η ησυχία που υπάρχει, τα σαββατιάτικα πρωινά, εδώ στο κάμπους. Θαρρείς κι έχουν όλα σταματήσει. Η πρωινή δροσιά σιγά σιγά φεύγει, και ο ήλιος αρχίζει να ανεβαίνει στον ουρανό. Έχω πει ότι, και ανέφελος να ΄ναι ο ουρανός, το κρύο δεν υποχωρεί με τίποτα!!! Από κάπου μακριά ακούγονται πουλιά να κρώζουν – γλάροι συνήθως περνάνε πολλοί από ΄δω, αλλά και άλλα πουλιά. Επίσης, σε κάποιο γήπεδο πιο πέρα κάποιοι έχουν ξεκινήσει έναν αγώνα. Τα πουλιά κι αυτοί οι απόμακροι παίκτες είναι εκείνα που θυμίζουν ότι υπάρχει ζωή, και ότι δε σταμάτησαν όλα, τα ακίνητα σαββατιάτικα πρωινά – α, και ο ήχος απ΄ το τραίνο, που κυλά πάνω στις ράγες, σύμβολο και αυτό της φυγής. Όλα, πράγματι, μοιάζουν να είναι “φευγάτα”..

Σιγά σιγά, αρχίζουν και ξυπνάνε και οι άλλοι, στα δωμάτια. Κοντά 10 η ώρα, πια, πλησιάζει. Δεν ξέρω γιατί τα Σάββατα κοιμούνται, εδώ, περισσότερο απ΄ ότι τις Κυριακές. Την Κυριακή, έχω παρατηρήσει, όλοι ξυπνάνε νωρίτερα!!! Δεν είναι, άραγε, γι΄ αυτούς, όπως και για εμάς και τον υπόλοιπο κόσμο, ημέρα σχόλης η Κυριακή; Τι να πω; Θα είναι, μάλλον, απλώς τη ζουν αλλιώς.

Μια απ΄ τις πιο καλές επιλογές που έχω, τα σαββατιάτικα πρωινά, είναι η μικρή βόλτα έως τα πλυντήρια του κάμπους. Διασχίζοντας το κάμπους, σχεδόν, για να φτάσω ως εκεί, μου δίνεται η ευκαιρία για μια πρώτης τάξεως βόλτα, μέσα στη σιγαλιά και την ηρεμία, με φόντο τους κατάφυτους λόφους και τον αχνό ήλιο, που προσπαθεί να ξεμυτίσει πίσω απ΄ τα χοντρά, αδιαπέραστα σύννεφα – και το καταφέρνει!!! Τις τελευταίες μέρες, δεν έχω παράπονο, μας έχει τιμήσει για τα καλά ο ήλιος εδώ (στην Ελλάδα, μαθαίνω, έχει συννεφιά αρκετή).

Είναι στ΄ αλήθεια ωραίο το μέρος εδώ. Σου δίνει μια τέτοια ψυχική ανάταση, ώστε, και απλώς περαστικός να είσαι (όχι φοιτητής μόνο, όπως εγώ), νιώθεις αυτή την αγαλλίαση και την ηρεμία.. Αναμφίβολα!!!

Σιγά σιγά, συνεχίζεται η… απαγκίστρωση του ορόφου απ΄ τα δεσμά του Μορφέα!! Και το Σάββατο, συνεχίζεται. Εάν ήμουν στην Ελλάδα, τώρα, θα κανόνιζα μάλλον κάποιο παιχνίδι ποδοσφαίρου με την ομάδα μου. Συνήθως, έτσι κάνω τα Σάββατα. Επί του παρόντος, όμως, δεν έχω τέτοιου είδους ανησυχίες, μιας και εδώ δεν παίζω μπάλα.

Να λοιπόν, μια λίστα, με όσα κάνω τα Σάββατα, στο περίπου: πλύσιμο ρούχων, σκούπισμα δωματίου, γράψιμο εργασιών, τηλεθέαση αγώνων (στην παρακείμενη pub!!!), καμιά βολτίτσα.. Ακόμα δεν έχω επιχειρήσει να βγω έξω για βράδυ, ένα Σάββατο. Είναι κι αυτό ένα απ΄ τα άμεσα σχέδιά μου: να βγω βράδυ στο Stoke, Σάββατο. Μόνος, ή με παρέα!!! Θα δείξει..

Κι η πορεία μέσα σ΄ ένα ακόμα Σάββατο, συνεχίζεται!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s