Coming home, παίζοντας με τα τραγούδια..

Το ΄χαν πει οι Scorpions καιρό πριν, στο ομώνυμο τραγούδι (το οποίο δε μ΄ αρέσει, αλλά το παραθέτω εδώ).. Μετά από σχεδόν (παρά μια μέρα) τρεις μήνες στην Αγγλία, γυρίζω πάλι σπίτι. Το αυριανό “Μ΄ αρέσει – Δε μ΄ αρέσει” θα έχει χρώμα και φως από Αθήνα!!!

Θα πω εδώ τη γνωστή κοινοτοπία, εκείνο το cliche από εκείνα που μας λένε οι καθηγητές μας εδώ να αποφεύγουμε ως δημοσιογράφοι: έχω ανάμεικτα συναισθήματα. Όσο ήμουν στην Ελλάδα, ανυπομονούσα να φύγω, να δω νέους τόπους και ανθρώπους, να τους σπουδάσω (διότι δε σπουδάζονται μόνο τα μαθήματα..). Ωραία. Ήρθα εδώ, έζησα τον τόπο αυτό και τους ανθρώπους του, και πάλι έμεινα με μια πικρία. Δεν είναι έτσι όπως το φανταζόμουν. Μέσα στο νου μου υπήρχε “μια χώρα ανύπαρχτη/με νόμους/έξω απ΄ τη γης κι απ΄ τους ανθρώπους“, που έγραψε ο μέγιστος Σεφέρης στον “Γυρισμό του ξενιτεμένου” του. Και, με μιας, τα συναισθήματα άλλαξαν: άρχισα να θέλω να φύγω. Ήθελα πάλι να γυρίσω πίσω. Οπωσδήποτε, μετά από καιρό στην ξένη, θες να γυρίσεις πίσω στην πατρίδα. Τόσο καιρό, μόνο από φωτογραφίες ζούσα τι γινόταν πίσω στην Ελλάδα (σ.σ. βίντεο έβλεπα μόνο με το Θρύλο και τα γκολ του, καθώς και τις άλλες ελληνικές ομάδες).

Μου είπαν ότι χιονίζει στην Αθήνα. Και νόμιζα ότι τα πεζοδρόμια του Stoke, με τη λεπτή επίστρωση πάγου κάθε πρωί, όταν τα περπατούσα, ήταν η υπερβολή! Κοίτα να δεις..

Θέλω να είμαι δίκαιος, όμως. Θέλω να εφαρμόσω το περίφημο αγγλικό fair play, που τιμούν οι Άγγλοι. Θα μου λείψουν πολλά, όσο καιρό θα ΄μαι κάτω. Θα μου λείψουν, πρωτίστως, οι φίλοι μου και οι σύντροφοι της εστίας. Παιδιά έξυπνα, μορφωμένα, καλοί χαρακτήρες, πλακατζήδες, με χιούμορ, κριτική σκέψη, και, βέβαια, ικανότατοι δημοσιογράφοι (οι συνάδελφοι του μεταπτυχιακού). Θα μου λείψει το κλειστό γήπεδο μπάσκετ, που παίζουμε με τα παιδιά της ομάδας (άλλοι εξαίρετοι από ΄κει!!!). Θα μου λείψει η λέσχη, που πάω και τρώω – ξέρεις τι είναι να πιάνεις φιλίες με τις σερβιτόρες;🙂 Μη χαίρεστε, είναι άνω των 45 όλες τους! Θα μου λείψει, επίσης, το κτίριο, το εργαστήριο, η καφετέρια των φοιτητών, η σούπερ βιβλιοθήκη της σχολής, καθώς και το κτίριο όπου κάναμε τα μαθήματα. Θα μου λείψει και το ίδιο το Stoke, το οποίο γύρισα περπατώντας και χαζεύοντάς το.. Οι “Δρόμοι οι παλιοί“, που γύρισα, όπως έγραψε και ο Θεοδωράκης.

Θα μου λείψει, τέλος, αυτή η ζεστασιά των ανθρώπων, που, όσο αλαζόνες και στενόμυαλοι μπορεί να ΄ναι μερικές φορές, έχουν αυτή τη μαγική ικανότητα να σε κάνουν να νιώθεις σα στο σπίτι σου.. Δε νομίζω ότι έχουμε σε τόσο μεγάλο βαθμό πίσω στην Ελλάδα αυτή την πηγαία ευγένεια και καλοσύνη. Έχουμε, βέβαια, άλλα, που λείπουν από ΄δω. Και γι΄ αυτά χαίρομαι, γιατί θα τα ξαναβρώ..

Έρχομαι πίσω, λοιπόν. Με τις εικόνες που ανέθρεψα κάτω απ΄ τον ξένο ουρανό..

Θα χρησιμεύσουν πίσω στο σπίτι;..

One comment on “Coming home, παίζοντας με τα τραγούδια..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s