Χαμένοι στο Διαδίκτυο..

Έκανα λόγο σε παλαιότερο post μου (νομίζω ότι ήταν το “Μ΄ αρέσει – Δε μ΄ αρέσει” της Κυριακής που μας πέρασε) για τις ανησυχίες ορισμένων αναφορικά με τις βλαβερές συνέπειες της υπερβολικής ενασχόλησης με τα διάφορα sites τύπου hi5, Facebook, κλπ – εκείνα που ονομάζουν “κοινωνικής δικτύωσης“. Οι ίδιοι απασχολούνται επίσης με το ζήτημα των chatrooms, καθώς και των εν γένει προσπαθειών επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων μέσω του διαδικτύου, αλλά και με το πώς ο κόσμος διασκεδάζει (πια) περισσότερο (;..) μπροστά σε έναν υπολογιστή ή σε μια κονσόλα, παρά έξω με τους συνανθρώπους του (ο φόβος αυτός περισσότερο έχει να κάνει με τους νέους).

Νομίζω ότι τούτες οι απόψεις, είτε είναι μετριοπαθείς είτε φθάνουν στο σημείο να δαιμονοποιήσουν το Internet και τους υπολογιστές, δεν έχουν βάση. Ακόμα και όταν προέρχονται από ανθρώπους που βρίσκονται, πραγματικά, μέσα στα πράγματα της τεχνολογίας.

Κι αυτό, διότι θεωρώ πώς εάν γίνεται ορθή χρήση των επιτευγμάτων της τεχνολογίας, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα. Ο ίδιος φόβος και η ίδια επιφύλαξη υπήρχε και απέναντι στην τηλεόραση, άλλωστε, και θα συνεχίσει να υπάρχει απέναντι σε κάθε τι καινούργιο, τη δυναμική του οποίου δεν γνωρίζουμε.

Δεν διαφωνώ με όσους επιχειρηματολογούν υπέρ των βλαβερών συμπτωμάτων της υπερβολικής χρήσης των “ιστότοπων κοινωνικής δικτύωσης”. Πράγματι, υπάρχουν περιστατικά ανθρώπων οι οποίοι περικλείονται στον κόσμο αυτό που (οι ίδιοι) δημιουργούν, κατασκευάζοντας ένα είδος παραπετάσματος γύρω απ΄ το ποιοι είναι και τη ζωή τους, και “ζουν”, ουσιαστικά, μέσα απ΄ αυτόν τον κόσμο. Δεν λέω ότι δεν ισχύει.

Όσοι, όμως, πατούν επάνω σε αυτό για να δαιμονοποιήσουν και να κατηγορήσουν την τεχνολογία, το Internet, τους υπολογιστές, την τηλεόραση, κλπ, πολύ απλά κάνουν λάθος, διότι χρησιμοποιούν ως παράδειγμα μια ακραία περίπτωση. Όπως είναι τελείως λάθος, για μένα, να υπάρχουν τη σήμερον ημέρα άνθρωποι που δεν γνωρίζουν καν πώς ν΄ ανοίξουν έναν υπολογιστή (κακά τα ψέματα, έτσι θα δουλεύει η ζωή μας μεθαύριο..), και αποτελούν το ένα άκρο (τη μηδαμινή επαφή με την τεχνολογία), έτσι είναι πάλι λάθος η συμπεριφορά όλων εκείνων που δομούν τη ζωή τους μέσω sites, κλπ (αυτοί αποτελούν το άλλο άκρο, φθάνοντας ορισμένες φορές στην υπερβολή). Τα δύο άκρα ποτέ δεν είναι το σωστό – τουλάχιστον, έτσι μας έμαθε ο γερο-Αριστοτέλης, όταν τον διδαχθήκαμε (τον άμοιρο..) στο Λύκειο: πίσω απ΄ τ΄ απαρέμφατα και τα κατηγορούμενα, στα οποία ηλιθιωδώς τότε δίναμε βάρος, κρυβόταν τούτη η μεγάλη αλήθεια. Ότι στη μεσότητα, στο μέσο, όπως έλεγε εκείνος, είναι το σωστό. Με σωστή χρήση, λοιπόν, των υπολογιστών και της τεχνολογίας, δε νομίζω ότι έχουμε να φοβόμαστε τίποτα. Και, φυσικά, η ορθή χρήση αυτών των πραγμάτων, κατά την άποψή μου, είναι δυνατό να διδαχθεί. Ούτε μηδαμινή επαφή, ούτε και υπερβολική χρήση: κάτι μεσαίο.

Εν τέλει, όσοι κατηγορούν το Internet και τους υπολογιστές ή τα sites, κλπ, ας σκεφτούν το εξής: εάν έχουμε ένα χωράφι, και δίπλα ένα χωριό, και, αντί να φυτέψουμε στο χωράφι στάρι για να τραφεί ο πληθυσμός του χωριού, φυτέψουμε οπιούχο παπαρούνα, για να μαστουρώνει ο ίδιος πληθυσμός, δε φταίει το χωράφι!!!

Εμείς φταίμε…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s