Djeca od Hrvatski , te imati ispunjavanja kvalitetno!!!

Το 1996, στα 12 χρόνια μου, άμαθος ακόμα από τη μπάλα, ερωτεύτηκα την Εθνική Αγγλίας. Τι να με προσήλκυσε, άραγε, στο ν΄ αγαπήσω τόσο αυτή την ομάδα; Η επίσημη δικαιολογία μου, τόσα χρόνια, είναι ότι “αποτελούν τους πατέρες του ποδοσφαίρου, του αγαπημένου μου αθλήματος, οπότε de facto πρέπει να τους υποστηρίζω“. Τότε, θυμάμαι, το 1996, είχε το Euro 96 στην τηλεόραση, με τους Άγγλους να το διοργανώνουν. Θυμάμαι, αχνά, τον εαυτό μου να βλέπω το Αγγλία-Ισπανία 0-0, προημιτελικά (πέρασαν οι Άγγλοι στα πέναλτι). Δε θυμάμαι άλλα πολλά από τότε, ήμουν ακόμα μικρός. Αργότερα, διάβασα και έμαθα, ότι οι Άγγλοι είχαν τότε Σίρερ, Γκασκόιν, Σίμαν και Νέβιλ στα καλά τους, κλπ. Από τότε, και για το λόγο που είπα παραπάνω, υποστηρίζω φανατικά την Εθνική Αγγλίας (μαζί με την Εθνική που ο κάθε αυθεντικός ποδοσφαιρόφιλος ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ να υποστηρίζει, τη Βραζιλία, αλλά και άλλες ομάδες, ιδίως τις αφρικανικές – και, βέβαια, την Εθνική μας).

Χθες βράδυ, η χειρότερη εθνική Αγγλίας που έχω δει τα τελευταία χρόνια (στο χειρότερο Γουέμπλεϋ που ΄χω δει τα τελευταία χρόνια, από άποψη αγωνιστικού χώρου), έπαιζε με την Κροατία (τελευταία αγωνιστική των προκριματικών του Euro 2008). Οι Κροάτες, άνετοι, μπήκαν στο γήπεδο έχοντας ήδη προκριθεί. Οι Άγγλοι, έπαιζαν για δύο αποτελέσματα: νίκη ή ισοπαλία. Το Ισραήλ, πριν από μερικές μέρες, έπαιξε για την υστεροφημία του, νικώντας 2-1 τους Ρώσσους (βασικούς διεκδικητές της πρόκρισης μαζί με την Αγγλία) και πετώντας το μπαλάκι στους Άγγλους για να προκριθούν. Τα “λιοντάρια” έπρεπε να κερδίσουν. Η Ρωσσία έπαιζε με την αδύναμη Ανδόρρα, εκτός. Μόνο με ήττα των Άγγλων προκρινόταν.

Πριν το παιχνίδι, η κλασσική αγγλική έπαρση: οι διάφοροι Γκάρυ Λίνεκερ, Άλαν Χάνσεν, Άλαν Σίρερ (ο ήρωάς μου, να ξεφτιλίζεται έτσι, λέγοντας τόσες βλακείες..), Ίαν Ράιτ, κλπ, οι σχολιαστές του Sky Sports, δηλαδή, όλο χαμόγελα και σχολιάκια, να υπερθεματίζουν υπέρ της Αγγλίας. Τόσες και τόσες φορές το ΄χουν ξανακάνει στο παρελθόν. Όποτε είναι ικανοί και έχουν τη δυνατότητα, όλο γλώσσα βγάζουν. Όταν τρώνε κατραπακιές, σιωπή.. Και το κακό γι΄ αυτούς είναι ότι η Αγγλία όλο κατραπακιές τρώει τελευταία (σε σημείο να παρακαλάει το Ισραήλ για να προκριθεί αυτή..) – εκείνοι, όμως, δε βάζουν μυαλό.

Με πολλές αλλαγές η Αγγλία, λοιπόν, λόγω τιμωριών και τραυματισμών (κυριότερη, αυτή του γκολκίπερ Κάρσον, ο οποίος έπαιζε μόλις για 2η φορά με την Εθνική), παρατάχθηκε στο Γουέμπλεϋ, απέναντι σε μια πλήρη Κροατία. Τα προγνωστικά έλεγαν ότι οι Άγγλοι, εύκολα ή δύσκολα, θα κέρδιζαν. Όλα τα φώτα, πριν το παιχνίδι, ήταν επάνω στον Κάρσον, το γκολκίπερ. Ήταν το πρόσωπο, αναμφίβολα, διότι, ως γνωστόν, όλα ξεκινούν από ένα καλό γκολκίπερ. Επίσης, συνεχίζοντας την τυπική αγγλική αδιαφορία για ότι συμβαίνει εκτός του νησιού τους, οι ιθύνοντες του Sky Sports (τουλάχιστον για όσο είδα εγώ, στην κατάμεστη από Άγγλους οπαδούς pub όπου πήγα..) δεν εδέησαν να κάνουν ούτε ένα 2λεπτο ή 3λεπτο αφιερωματάκι στους Κροάτες παίκτες, ούτε καν σ΄ αυτούς που παίζουν σε αγγλικές ομάδες (ο Niko Kranjcar, π.χ.)! Ήταν απασχολημένοι μόνο με την ομάδα τους – αυτό όμως δεν είναι αντικειμενική δημοσιογραφία, έτσι;

Ξεκινάει το παιχνίδι. Οι Άγγλοι, αγχωμένοι, λίγο έως πολύ, προσπαθούν να κερδίσουν τον έλεγχο στο γήπεδο. Με αιχμή του δόρατος τον δεξί χαφ Σον Ράιτ-Φίλιπς, οι Άγγλοι προσπαθούν να δημιουργήσουν καταστάσεις. Οι Κροάτες, όμως, είχαν ετοιμάσει, ειδικά για την περίσταση, ένα ειδικό νούμερο tamburitza, του παραδοσιακού χορού τους. Κι αυτή η tamburitza ήταν αναμεμιγμένη με… σάμπα: ο (απ΄ τα 16 του στην Κροατία) Βραζιλιάνος Εντουάρντο ντα Σίλβα (της αγγλικής Άρσεναλ) ήταν η κορυφή της επίθεσης των Κροατών.

Κι ήταν, στ΄ αλήθεια, εξαιρετικό, να βλέπει κανείς τους απογόνους του Σούκερ, του Μπόκσιτς, του Μπίλιτς (τωρινού προπονητή της Κροατίας), του Στίματς, του Ασάνοβιτς (τον πήρε το μάτι μου στο τεχνικό τιμ των Κροατών, χθες βράδυ..), του Λάντιτς, του Προσινέτσκι, και τόσων άλλων που έκαναν την Ευρώπη να παραμιλά, να κάνουν τους υπερόπτες Άγγλους να στέκονται σούζα.

Στο 8ο λεπτό, ο γενναίος μικρός Λούκα Μόντριτς πάσαρε στον Νίκο Κράνιτσαρ: απ΄ τα 30 μέτρα, αυτός, εξαπέλυσε έναν κεραυνό, η μπάλα χτύπησε στον καρπό του γκολκίπερ Κάρσον, κι από εκεί, στα δίχτυα!!! 0-1 για τους Κροάτες! Σοκ για τους Άγγλους – πριν καλά καλά συνέλθουν, στο 14′, στην αντεπίθεση η Κροατία, σόλο ενέργεια απ΄ τον Εντουάρντο ντα Σίλβα, πάσα την κατάλληλη στιγμή στον επερχόμενο Όλιτς, προσπέραση του εμβρόντητου Κάρσον, σουτ στο κενό τέρμα, 0-2!!!

Τι κι αν στο β΄ μέρος η Αγγλία ισοφάρισε, με τους Κράουτς και Λάμπαρντ να σκοράρουν; Ήταν τόσο κακή η εικόνα της Αγγλίας, που με σέντρες διαρκώς προσπαθούσε να βρει τον πανύψηλο Κράουτς, λες και έπαιζαν ακόμα στην εποχή των παλιών βαρέων Άγγλων φορ, που ήταν πραγματικά αξιολύπητοι.. Ο Λάμπαρντ δεν έπαιξε καθόλου. Ούτε, όμως, ο κόουτς τους, ο ΜακΛάρεν, ήταν σε φόρμα. Ήδη του τα ΄χαν μαζεμένα οι Άγγλοι, αλλά δεν περίμεναν να είναι και χθες τόσο κακός. Στο ημίχρονο αντικατέστησε τον καλύτερο παίκτη του, τον Ράιτ-Φίλιπς, και τον σχετικά καλό Γκάρεθ Μπάρρυ, για να βάλει τους Μπέκαμ (απολύτως ξεχασμένος, ζώντας το αμερικάνικο όνειρό του..) και Ντηφόου. Ο δεύτερος κέρδισε πέναλτυ, ο πρώτος έκανε την σέντρα για το 2-2.

Κι εκεί που έλεγες ότι το ματς τελείωσε, αφού οι Άγγλοι περνούσαν και με ισοπαλία, σαν να είχαν όλοι ξεχάσει ότι η tamburitza ακόμα έπαιζε.. 77ο λεπτό, πάσα του Pranjic στον νεοεισελθόντα Petric, σουτ του τελευταίου απ΄ τα 25 μέτρα, ακουμπά τη μπάλα ο γκολκίπερ Κάρσον, αλλά εκείνη πάει στα δίχτυα!!! 2-3 για τους Κροάτες, και οι Άγγλοι πέφτουν στα σκοινιά του ρινγκ αιμόφυρτοι.. Τι κι αν ο Μάρκους Μπεντ έχασε καλή ευκαιρία προς το τέλος.. Δε μπορούσε αυτή η Αγγλία.. Δε μπορούσε. Απέναντί της είχε μια εξαιρετικά στημένη ομάδα, άψογα κοουτσαρισμένη, που, παρά τις ελάχιστες στιγμιαίες σκηνές πανικού που έζησε, ιδίως προς το τέλος, αλλά και όταν η Αγγλία πίεζε, δεν φοβήθηκε σε καμία περίπτωση τον παραπαίοντα γίγαντα. Και, αλήθεια, όταν η μπάλα έφευγε απ΄ τα πόδια του Πέτριτς, στο δρόμο της για το 2-3, ήταν σαν να χτυπούσε τα γυάλινα πόδια αυτού του γίγαντα, να τα έσπαγε, και να τον γκρέμιζε, γυμνό, στο χορτάρι του Γουέμπλεϋ – όσο κι αν προσπαθούσαν να μας πείσουν οι Άλαν Χάνσεν ότι η Αγγλία είναι καλύτερη.

Χθες, ήταν απ΄ τις λίγες φορές που φώναξα εναντίον της Αγγλίας. Κι αυτό, διότι δε θέλω αυτόν τον προπονητή στην ομάδα (σήμερα, Πέμπτη, το πρωί, απολύθηκε ο ΜακΛάρεν). Δε θέλω αυτή την εικόνα για την αγαπημένη μου ομάδα.. Πρέπει να αλλάξουν πολλά στο αγγλικό ποδόσφαιρο. Και, πρώτο απ΄ όλα, η νοοτροπία: παίζεται μπάλα και έξω απ΄ το νησί τους. Και μάλιστα καλή. Ποτέ τους δεν το κατάλαβαν.. Και το πληρώνουν κάθε φορά, χρόνια τώρα. Απ΄ το ’66 έχουν να κάνουν καλή πορεία στα Μουντιάλ (άντε και το ’90, να πούμε). Απ΄ το ’96 έχουν να κάνουν καλή πορεία στα Euro (το 2000 αποκλείστηκαν απ΄ τους Ρουμάνους, το 2004 απ΄ τους Πορτογάλους, με το Μπέκαμ να τρομάζει μερικά περιστέρια έξω απ΄ το γήπεδο, όταν το πέναλτύ του έφυγε έξω απ΄ το γήπεδο το ίδιο!!!). Απ΄ τα τέλη του ’80, τέλος, έχουν να βρουν ένα καλό γκολκίπερ!!! Παίζανε με το Σίλτον, τότε, ήδη εκείνος 40 χρονών, πιο μετά με το Σίμαν ή τον Μάρτυν (αμφότεροι πάνω από 35)! Όποτε τραυματίζεται ο Ρόμπινσον, δηλαδή (της Τότεναμ, εξαιρετικός), θα τρέμει το φυλλοκάρδι μας, εμάς των οπαδών τους, επειδή θα παίζουν διάφοροι ανεκδιήγητοι τύποι σαν τον Τζέημς ή τον Κάρσον ή τον όποιον άλλον; Ολόκληρη Αγγλία και δε μπορεί να βρει ένα καλό, σταθερό γκολκίπερ πίσω απ΄τον Ρόμπινσον; Ολόκληρη Αγγλία, και δε μπορεί να βρει ένα καλό αριστερό χαφ; Ολόκληρη Αγγλία, και δε μπορεί να βρει ένα καλό δεξί μπακ, μόνο “αγγλοποιεί” παίκτες απ΄ τις πρώην αποικίες της (τέτοια περίπτωση είναι ο Μίκα Ρίτσαρντς, απ΄ τα νησιά Σεντ Κιττς και Νέβις..) και παίζει ακόμα με το.. Γκάρυ Νέβιλ; Ολόκληρη Αγγλία, τέλος, και δε μπορεί να αφήσει ένα προπονητή να δουλέψει χωρίς πίεση; Ο ΜακΛάρεν ήταν ένα μάτσο χάλια, σ΄ όλη τη διάρκεια των προκριματικών – πότε, όμως, ένας προπονητής στην Αγγλία δούλεψε με καθαρό μυαλό, δίχως πίεση, και, κυρίως, δίχως διάφορους μαλάκες πάνω απ΄ το κεφάλι του να του λένε τι να κάνει (μου θυμίζει άλλη μια μικρή, βαλκανική χώρα, όπου συμβαίνει λίγο πολύ το ίδιο..); Αυτά είναι καθαρά αγγλική νοοτροπία, βέβαια, θεμελιωμένη εδώ και χρόνια, και δεν αλλάζει εύκολα – αυτό, όμως, έχει, σαν αποτέλεσμα, πολύ απλά, να μη θέλει κανείς να είναι προπονητής των Άγγλων!!! Ποιος θέλει να του ασκείται τόσο μεγάλη ψυχολογική πίεση; Κανείς.

Με το που τέλειωσε η tamburitza, χθες, ή, μάλλον, το ρεμίξ tamburitza-samba, οι Άγγλοι αποκλείστηκαν. Μαζί με την πορεία τους στο Euro 2008, τελείωσε και η θητεία του Στηβ ΜακΛάρεν στον προπονητικό θώκο των Άγγλων, αλλά, το κυριότερο, ίσως, τελείωσαν τα.. χαμόγελα και τα αστειάκια, στο στούντιο του Sky, μεταξύ των Άλαν Χάνσεν, Ίαν Ράιτ, και της λοιπής παλιοπαρέας των ψηλομύτηδων! Έπρεπε να δείτε τη μούρη του Γκάρυ Λίνεκερ, και το ημίχρονο (0-2 ήδη) και στο τέλος.. Σαν κλαμμένο γατί ήτανε!!!🙂 Μαζί και όλων των άλλων. Τελικά, δεν έχουμε μόνο εμείς άτοπους σχολιαστές – υπάρχουν και αλλού “φρούτα”.

Ο Μπέκαμ, 99 φορές διεθνής (μετά και το χθεσινό παιχνίδι του) χαιρετούσε με λυγμούς τα πλήθη στο Γουέμπλεϋ, μετά το τέλος. Δεν ήταν οι ίδιοι λυγμοί με εκείνους του Γκασκόιν, όταν τον απέβαλλε ο διαιτητής στο Μουντιάλ του 1990, στερώντας απ΄ την Αγγλία τον καλύτερο παίκτη της. Εκείνοι ήταν λυγμοί ένος παιδιού που του πήραν το παιχνίδι του – και έπαιζε καλά αυτό το παιχνίδι. Οι λυγμοί του Μπέκαμ ήταν οι λυγμοί ενός ανθρώπου που έπαιζε σε μια ομάδα που, απλώς, δε μπορούσε. Της ήταν αδύνατο να κάνει το κάτι παραπάνω.. Την ίδια στιγμή, έχοντας ήδη τα εισιτήρια των τελικών στις τσέπες τους, οι Κροάτες έβαζαν στις τσάντες τους τα μουσικά τους όργανα: η tamburitza είχε τελείωσει.

Djeca od Hrvatski , te imati ispunjavanja kvalitetno (Παιδιά της Κροατίας, τα καταφέρατε καλά)!!!

Αγγλία – Κροατία 2 – 3 (0-2)

England: Carson, Richards, Campbell, Lescott, Bridge, Wright-Phillips (Beckham 46), Gerrard, Barry (Defoe 46), Lampard, Joe Cole (Bent 80), Crouch.
Subs Not Used: James, Ashley Cole, Brown, Hargreaves.

Goals: Lampard 56 pen, Crouch 65.

Croatia: Pletikosa, Corluka, Simic, Robert Kovac, Simunic, Srna, Modric, Nico Kovac, Kranjcar (Pranjic 75), Olic (Rakitic 84), Eduardo (Petric 69).
Subs Not Used: Runje, Babic, Knezevic, Leko.

Booked: Robert Kovac, Eduardo.

Goals: Kranjcar 8, Olic 14, Petric 77.

Att: 88,091.

Ref: Peter Frojdfeldt (Sweden).

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s