Τραγούδια απ΄ το τέλος του διαδρόμου..

Ο τίτλος του σημερινού post μου είναι εμπνευσμένος από μια εξαιρετική σουηδική ταινία (είναι από εκείνες τις ταινίες που ο Δανίκας θα τους έβαζε 10 με τόνο..), “Τραγούδια απ΄ τον δεύτερο όροφο“. Γενικώς, διαβάζω τις κριτικές του Δανίκα, και εκτιμώ τις ταινίες που βαθμολογεί με ψηλό βαθμό, διότι πάει να πει ότι αξίζουν – τον θεωρώ λίγο σκληροπυρηνικό (υπέρ της “ποιότητας”) κριτικό, αλλά, δεν είναι εκεί το θέμα μας.

Εδώ, στην εστία, δεν έχεις την πολυτέλεια της ησυχίας. Παρ΄ όλο που οι κανονισμοί που δόθηκαν στον καθένα μας, πριν έρθουμε εδώ, λένε ρητώς ότι δεν πρέπει να γίνονται κάποια πράγματα (π.χ. η μουσική να είναι δυνατά), εντούτοις δε μπορεί κανείς κανονισμός να σταματήσει τη ροή του τι νιώθουμε και θέλουμε.. Κι έτσι, κάθε μέρα στην εστία, γίνομαι μάρτυρας, αυτήκοος, αυτόπτης, ακόμα και μάρτυρας με τη… μύτη μου, μερικών θαυμαστών πραγμάτων. Πραγμάτων, που κάνουν τη διαμονή μου εδώ ξεχωριστή.

Πρωτίστως, κάθε μέρα, ότι ώρα (σχεδόν) κι αν είναι, όταν μπαίνω απ΄ την κεντρική πόρτα της εστίας στον διάδρομο, χτυπάει τη μύτη μου η μυρωδιά που ΄ρχεται απ΄ την κουζίνα. Πάντα κάποιος μαγειρεύει, και η μυρωδιά του φαγητού που ετοιμάζεται ξεχύνεται στο στενό διάδρομο. Πότε πάει ο Ινδός, ο I., και μαγειρεύει φαγητά με το κάρρυ του μέσα. Πότε πάει ο Κ., κλασικός Άγγλος: φέτα του τοστ με βούτυρο και φασόλια από πάνω για πρωινό. Πότε πάει ο L., που πείνασε μέσ΄ τα μαύρα μεσάνυχτα, ενώ παίζει Pro, και φτιάχνει ένα σάντουιτς με λουκάνικο (ψήνοντας πρώτα το δεύτερο..). Όπως και να ΄χει, όποτε και να περάσω απ΄ το διάδρομο, όταν μπαίνω, εκτός απ΄ την καλοδεχούμενη ζέστη, πάντα θα υπάρχει και μια μυρωδιά φαγητού.

Καμιά φορά, τα βράδια, ξυπνάω απ΄ τον ύπνο (ή δεν κοιμάμαι καθόλου) από τα ουρλιαχτά του L., που μένει ακριβώς απέναντί μου!!! Αιτία, το ότι παίζει Pro, πάντα με την Άρσεναλ, και πάλι τον κερδίζει η Μπαρτσελόνα! Ο ίδιος διατείνεται ότι “τον κλέβει το παιχνίδι“, αλλά, όσο να ΄ναι, είναι πραγματική απόλαυση να ακούς τις αντιδράσεις αυτού του τύπου όταν παίζει: απίστευτης έντασης ουρλιαχτά, γκαρίλες, βρισιές, κραυγές αγωνίας – και, βέβαια, μην ξεχάσω το ηχηρό, βαθύ γέλιο του, κάθε φορά που βάζει γκολ!!! Λες και γίνεται σεισμός! Τι να πεις, όμως, για ένα φανατικό οπαδό της Άρσεναλ; Ούτε στο Pro δε θέλει να χάνει..

Το πιο ωραίο, όμως, είναι όταν ο B., απ΄ το βάθος του διαδρόμου, ένας απίστευτος τύπος με ένα χαμόγελο μονίμως στο πρόσωπο και πάντα διάθεση για χιούμορ και πλάκες, βάζει δυνατά μουσική: μαύρος, ο ίδιος, εννοείται ότι μόνο hip hop θα έβαζε! Κι όλος ο διάδρομος κινείται στους δικούς του ρυθμούς.

Η κουζίνα, είναι το μέρος όπου οι φοιτητές μαζεύονται, όχι μόνο για να φάνε ή να πλύνουν τα σκεύη τους, αλλά και για να μιλήσουν. Το μεγάλο τραπέζι, στο δεξί μέρος της κουζίνας, όπως μπαίνεις, χρησιμεύει για πολλά πράγματα. Να τρως, να διαβάζεις (ο K. συνέχεια διαβάζει εκεί, τα βιβλία του όλο πάνω εκεί τα αφήνει..), να παίζεις χαρτιά (έχω παίξει κι εγώ 3-4 βράδια χαρτιά), κλπ. Γενικώς, είναι το λεγόμενο rally point: σημείο συνάθροισης. Δεν είναι απλώς κουζίνα: είναι, ίσως, σαν το παλιό καφενείο του χωριού, όπου όλοι μαζεύονταν εκεί για να πουν τα νέα τους, να μεταδώσουν ειδήσεις, να κουτσομπολέψουν, να ζητήσουν κάτι, κλπ. Έτσι είναι κι εδώ, ακριβώς το ίδιο. Κι είναι, στ΄ αλήθεια, ωραίο, να είσαι στην κουζίνα.

Ειδικά, από τότε που ο B. σαν να.. δήμευσε την τηλεόρασή του, και την έφερε εκεί, υπάρχει ένας ακόμα λόγος για όλους μας να πάμε μέσα. Θυμάμαι, τις προάλλες, όταν ο Τ., ένας άλλος τύπος απ΄ το βάθος του διαδρόμου, κι αυτός εξαιρετικός, μπήκε μέσα σκεπασμένος με μια κουβέρτα, όπως ήταν ο Ε.Τ. στην ομώνυμη ταινία, και πετάγεται ο L. και τον είπε “Ε.Τ.”: πεθάναμε στο γέλιο!!! Πολλή πλάκα. Γενικώς, όλα τα παιδιά εδώ δε χάνουν ουδεμία ευκαιρία για πλάκες, χιούμορ, αστεία – πόσες και πόσες φορές δεν έχω ακούσει τα ηχηρά τους γέλια μέσα απ΄ την κουζίνα!!! Περισσότερο απ΄ όλα, το πιο διακριτό, είναι εκείνο του N.: το ΄χω ονοματίσει “το γέλιο της πάπιας“, καθώς, όταν γελάει, μοιάζει σαν πάπια που κρώζει!!!🙂

Ακόμα και ο J., ο πιο λιγομίλητος της παρέας, δε χάνει ευκαιρία να γελάσει, κάθε φορά που είναι στην κουζίνα! Βέβαια, για να είμαι δίκαιος, πάντα χαμογελάει, όταν σε χαιρετάει. Άλλωστε, είναι μουσουλμάνος, και οι άνθρωποι αυτοί (παρά τη δυτική προπαγάνδα..) είναι πάντα πολύ φιλικοί και ευγενέστατοι. Έτσι κι αυτός – επίσης, εξαιρετικό παιδί.

Είχα την καλή τύχη να έχω για συγκατοίκους πολύ καλά παιδιά. Μάλλον περί τύχης πρόκειται, τι άλλο να πω;

Η κουζίνα, όπως και η τουαλέτα, είναι κοινή. Για κανένα απ΄ τα δύο, όμως, δεν έχω αντιμετωπίσει μέχρι στιγμής κάποιο πρόβλημα. Το μόνο κακό είναι ότι υπάρχουν μόνο δύο ντους, και, αναγκαστικά, εάν είναι πιασμένα, πρέπει να περιμένεις. Δεν είναι, όμως, σοβαρό πρόβλημα αυτό.

Μετανιώνω μόνο για ένα πράγμα: που δεν ήμουν τόσο κοινωνικός όσο ίσως θα έπρεπε. Δεν είναι χρόνια αυτά για να κάθεται κάποιος (έστω κι αν υπάρχει μεγάλη ανάγκη, καθώς τα μαθήματα, οι εργασίες, οι υποχρεώσεις, δεν περιμένουν) μέσα στο δωμάτιό του.

Είναι χρόνια για να ακούσει τις ιστορίες των ανθρώπων με τους οποίους η μοίρα (υπάρχει, άραγε;..) τον έφερε να συγκατοικήσει – κι έχουν ιστορίες πολλές να πουν, αυτοί…

Είναι χρόνια (και) για να ακούει τα τραγούδια απ΄ το τέλος του διαδρόμου…

5 comments on “Τραγούδια απ΄ το τέλος του διαδρόμου..

  1. ήταν πολύ συγκινητικό.. πραγματικά είναι καιρός για τα τραγούδια απ το τέλος του διαδρόμου. κάθε τραγούδι και πολιτισμός, κάθε μυρωδιά και χώρα.. πόσα έχεισ να μάθεισ στην εστία.. σε ζηλεύω!

  2. @ Strangy: Γιατί, ρε φίλε; Ο Δανίκαρος; Σου είπα, εμπιστεύομαι τις κριτικές του, απλώς τον θεωρώ σκληροπυρηνικό κριτικό υπέρ της ποιότητας. Είναι κι αυτό μια άποψη: δε θέλει να βαθμολογεί ταινίες που δεν έχουν στάνταρτς ποιότητας!!! Εντάξει, είναι κι αυτό μια άποψη..

    @ dorothea: Καιρός και για άλλα τραγούδια. Όχι μόνο αυτά απ΄ το τέλος του διαδρόμου..

  3. μου φαίνεται ότι είναι ένα πανέμορφο κείμενο.
    ..
    βασικά μου άρεσε πάρα πολύ..
    ζωντανό, ζεστό, ανθρώπινο.

    Να προσέχεις μικρέ Γιώργο!

  4. @ horace: Χοχο!! Ευχαριστώ πολύ!!! Και θα προσέχω, εννοείται..

    @ όλους: Γιατί δε σας αρέσουν τόσο και τα ποδοσφαιρικά μου posts;😦 Μήπως να σταματήσω την κατά 98% παράθεση στείρων ποδοσφαιρικών γεγονότων για να τα καταλάβετε; Χαχα!!🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s