Ήλιος…

Είχα πει σε προηγούμενο post μου ότι ο καιρός της Αγγλίας είναι ντριμπλαδόρικος. Σου “σκάει” ντρίμπλες εκεί που δεν το περιμένεις. Αλλάζει πρόσωπο και κατεύθυνση απότομα και βίαια, μπορώ να πω. Να, χθες, π.χ., ήταν μια μέρα κατά την οποία έβρεχε διαρκώς, απ΄ το πρωί. Είχε να βρέξει, λέει, τόσο πολύ, για πολύν καιρό, εδώ στο Stoke! Όντως, σε μερικές φάσεις, η καταιγίδα έξω ήταν σφοδρότατη!!!

Μου αρέσει πολύ η βροχή (όταν είμαι μέσα στο σπίτι, εννοείται!!). Αλλά, και έξω απ΄ το σπίτι αν είμαι, πάλι είν΄ ωραία. Είναι ευλογημένο πράγμα, άλλωστε: καρπίζει τη γη, καθαρίζει την ατμόσφαιρα, τους δρόμους, κλπ. Είναι σα να μας βάζει ο Θεός στο δικό του (αιώνιο) πλυντήριο. Άλλωστε, τη μυρωδιά της βρεγμένης γης δεν την αλλάζω με τίποτα!

Πιο πολύ μ΄ αρέσει η βροχή, εκτός του να την βλέπω, να την ακούω, να τη μυρίζω (εκ του ασφαλούς), όταν παίζω μπάλα. Έχω παίξει αμέτρητα παιχνίδια με την ομάδα υπό βροχή. Μου θύμιζε, μάλιστα, πολλές φορές, η βροχή, την βροχή που είχε το FIFA 99, όταν επέλεγες να παίξεις αγώνα υπό βροχή: χοντρές και πυκνές στάλες, να πέφτουν μαζικά σαν καταρράκτης. Είναι πολύ ωραίο να παίζεις μπάλα στη βροχή, έστω και με τον κίνδυνο να αρπάξεις μετά ένα γερό κρύωμα. Θυμάμαι, όμως, ότι το πρώτο πρωτάθλημα που κερδίσαμε ποτέ, στην ομάδα, ήταν υπό… βροχή, όταν κερδίσαμε τον 2ο τελικό του Πρωταθλήματος και το πήραμε!!! Άρα, δικαιούμαι να ΄χω καλές αναμνήσεις από τη βροχή.

Σήμερα, όμως, έπιασε πάλι ήλιος. Ανέφελος ο ουρανός, χαρίζει λίγη ζέστη (το κρύο παραμένει, βέβαια). Πάει η βροχή. Είμαι σίγουρος ότι θα ξαναλλάξει οσονούπω ο καιρός. Έτσι είναι εδώ.. Είναι καλός και ο ήλιος. Δίνει τη ζέστη, σου φτιάχνει τη διάθεση (το ίδιο είναι να έχεις παντού φως, και παντού συννεφιά;..). Κάποιοι προτιμούν τη βροχή, τη μουντάδα και τη συννεφιά. Εγώ, ένα ξέρω: την καλύτερη μπάλα την παίζω το καλοκαίρι, στο λιοπύρι και τη ζέστη, όχι το χειμώνα, μέσα στα κρύα..

Όπως και να ΄χει, νομίζω ότι ο καιρός είναι πολύ σημαντικό πράγμα για την τροποποίηση της διάθεσής μου. Εάν είναι καλός, είμαι κι εγώ ΟΚ.. Αν όχι, η αλήθεια είναι ότι έχω λίγο κρεμασμένα μούτρα. Εδώ, συνήθισα γρήγορα στο κρύο και τη μουντάδα. Αλλά δεν έχω κρεμασμένα μούτρα. Βοηθάνε γι΄ αυτό και όλα όσα ζω εδώ, που είναι ωραία και αξιόλογα.

Όσο να ΄ναι, όμως, προτιμώ τον ήλιο. Άλλωστε, βοηθάει και σε πρακτικά ζητήματα (πώς να κινηματογραφήσεις με την κάμερα μέσα στη βροχή;..) – το πιο σημαντικό, όμως, σου θυμίζει διαρκώς ότι είσαι Μεσόγειος και ότι τον χρειάζεσαι (ιδίως εάν είσαι στη χώρα της αιώνιας συννεφιάς).

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s