Τσάμπιονς Λιγκ

Ζήσαμε, χθες και προχθές, δύο ακόμα αγωνιστικές βραδιές Τσάμπιονς Λιγκ – του κορυφαίου θεάματος στον κόσμο. Είναι, αλήθεια, όντως η καλύτερη διοργάνωση συλλόγων του πλανήτη, όχι μόνο λόγω γκλαμουριάς και χρυσόσκονης που την περιβάλλει, αλλά επειδή όντως, εδώ παίζουν οι καλύτεροι.

Το Τσάμπιονς Λιγκ είναι καλύτερο και από το Κόπα Λιμπερταδόρες, και από το ασιατικό ή το αφρικανικό ή το βορειοαμερικανικό Τσάμπιονς Λιγκ.. Είναι πιο οργανωμένο, είναι σταθερό το format του, ενώ υπάρχουν και κριτήρια για να παίξεις σ΄ αυτό (ξέρει κανείς με ποιο κριτήρια παίζει μια ομάδα στο Λιμπερταδόρες;..). Οπωσδήποτε, όπως όλοι παραδέχονται, και ο τρόπος διεξαγωγής του, και τα κριτήρια, και η οργάνωση, προωθούν τις μεγάλες ομάδες έναντι των μικρών. Έτσι, όταν έχεις μια διοργάνωση όπου συμμετέχουν και διακρίνονται διαρκώς τα μεγάλα ονόματα, και το σύστημα του τουρνουά τα ευνοεί, επόμενο είναι να είναι στην κορυφή της τηλεθέασης και των προτιμήσεων.

Παλαιότερα, το Κύπελλο Πρωταθλητριών είχε άλλο τρόπο διεξαγωγής. Εκεί, είχες δύο βραδιές, όπου παίζονταν σ΄ αυτές όλα: δόξα, πρόκριση, φήμη.. Κι ήταν πιο δύσκολο για τους “μεγάλους” να περάσουν στην επόμενη φάση. Γι΄ αυτό και καταγράφουμε δεκάδες αποκλεισμούς “μεγάλων” από ομάδες που δεν κατάφεραν, πέραν αυτών των εκπλήξεων, τίποτα άλλο στην ευρωπαϊκή ιστορία τους. Από το 1992 και έπειτα, όταν καθιερώθηκε το σύστημα των ομίλων (περισσότεροι αγώνες, περισσότερες διαφημίσεις, περισσότερα κέρδη), χάθηκε αυτό το στοιχείο της έκπληξης του “αποκλεισμού του Γολιάθ απ΄ τον Δαβίδ”, αφού οι “μεγάλοι”, εύκολα ή δύσκολα, “καθαρίζουν” τα εντός έδρας ματς, νικάνε και 1-2 εκτός ή τσιμπάνε μια, δυό ισοπαλίες και προκρίνονται.. Γι΄ αυτό και όλος ο κόσμος απαίτησε την επαναφορά άμεσα των νόκ άουτ αγώνων και την κατάργηση της β΄ φάσης των ομίλων (που ίσχυσε απ΄ το 1999-2000 έως το 2003-2004): ότι πιο ανούσιο προστέθηκε ποτέ σε διεθνές τουρνουά ήταν αυτή η β΄ φάση ομίλων. Αδιάφορα παιχνίδια, περισσότερη κούραση για τους παίκτες, φορτωμένο καλεντάρι αγώνων, και, βέβαια, περισσότερες διαφημίσεις και λεφτά για τους ιθύνοντες, τα μεγαθήρια-ομάδες (διότι μόνο αυτοί τα κατάφερναν), κλπ.

Το στοιχείο της έκπληξης, λοιπόν, χάθηκε. Όταν έπρεπε να τα δώσεις όλα σε δύο βράδια, μέσα-έξω, αλλιώς σ΄ έπαιρνε το κύμα..

Πώς θα θέλαμε, όμως, να είναι το Τσάμπιονς Λιγκ; Μήπως, παρ΄ όλα τα παράπονά μας (περί μη δοσίματος ευκαιριών στους “μικρούς”, περί εύνοιας των “μεγάλων”, κλπ), θα μας κακοφαινόταν εάν βλέπαμε, π.χ., τη Ζίμπρου Τσισινάου στους ομίλους (η πρωταθλήτρια Μολδαβίας, για όσους δεν κατάλαβαν); Μήπως θα μας κακοφαινόταν να βλέπαμε, αντί για τη Λίβερπουλ, την Βέντσπιλς από τη Λετονία, να προκρίνεται; Λογικά, ναι..

Δείτε αυτό το link. Οι νέες ιδέες περί Τσάμπιονς Λιγκ, έτσι όπως τις εξέφρασε ο νέος πρόεδρος της UEFA, Μισέλ Πλατινί, μπαίνουν προσωρινά στο συρτάρι..

Πραγματικά, όταν ανακοινώθηκε ο Πλατινί ως νέος πρόεδρος της UEFA, πίστεψα ότι μπορεί να κάνει πολλά. Να αναβαθμίσει το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, να του δώσει ένα χρώμα περισσότερης ισότητας και δυνατότητας από τους μικρούς για επιτυχία. Μέχρι στιγμής, το μόνο που έκανε, είναι να απονέμεται το Κύπελλο Πρωταθλητριών στην… εξέδρα και όχι στο γήπεδο μέσα (όπως συνέβαινε στα δικά του χρόνια, δηλαδή), απόφαση για την οποία επικρίθηκε. Ο Πλατινί δε μπορεί να τα βάλει με τα συμφέροντα, είτε των εταιρειών, είτε των ομάδων, είτε των διαφημιστών.

Νομίζω, όμως, ότι μπορεί να εξαλείψει ορισμένους τωρινούς κανονισμούς που κάνουν τη διοργάνωση να κινείται σε δύο ταχύτητες, μικρών και μεγάλων (όπως, π.χ., την συμμετοχή του 4ου των μεγάλων πρωταθλημάτων, Αγγλίας, Ιταλίας, κλπ, στο Τσάμπιονς Λιγκ – μα, είναι διοργάνωση “πρωταθλητών” αυτή, όταν παίζουν τα τριτοτέταρτα Ισπανών, Γερμανών, κλπ;..). Βέβαια, ότι γίνει, θα πρέπει να γίνει για το καλό της διοργάνωσης και του αθλήματος. Πιστεύω, όμως, και μακάρι να δικαιωθώ, ότι ο Μισέλ Πλατινί, νέος και με ιδέες, έχοντας παίξει μπάλα και ξέροντας τι θέλει ο παίκτης και τι ζητά ο κόσμος (όχι σαν τον οικονομολόγο Μπλάτερ, που δεν έχει αγγίξει μπάλα στη ζωή του, ενώ το μόνο που ξέρει είναι πώς να μεγιστοποιήσει τα κέρδη απ΄ το ποδόσφαιρο, παραδίδοντάς το στην Adidas, την Coca Cola και την Nike…).

Ελπίζω σε ένα δικαιότερο, μελλοντικά, Τσάμπιονς Λιγκ. Που δε θα μας στερεί, όμως, τη δυνατότητα να βλέπουμε μπαλάρα (ει δυνατόν).

Άντε, και η Ντυναμό Μπατούμι στα ημιτελικά!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s