Η πρόκληση του “Ανθρώπου του Μετρό”, ή “Γιατί το ποδόσφαιρο είναι ο βασιλιάς των σπορ”

Είδα, πρωτύτερα, όπως κάνω συχνά, το blog του Ανθρώπου του Μετρό (το οποίο δεσπόζει στο blogroll μου). Και είδα το νέο του κείμενο, το οποίο αφορά στην χθεσινή διαφωνία μας στο msn, διαφωνία για την οποία είμαι περήφανος – μακάρι να ΄χαν όλοι τόσο καλές και εποικοδομητικές συζητήσεις, για οποιοδήποτε θέμα. Το κείμενό του, όμως, το εκλαμβάνω ως πρόκληση – όχι για καυγά, αλλά για περαιτέρω συζήτηση πάνω στο θέμα, αυτή τη φορά μέσω των blogs!!!

Το ερώτημα του Μετρανθρώπου είναι κατά πόσο το ποδόσφαιρο είναι αυθεντικός ή κίβδηλος “βασιλέας των σπορ”, όπως αποκαλείται. Κατά πόσο η ανάπτυξή του στηρίχθηκε σε εξωγενείς παράγοντες, κατά πόσο η δύναμή του έχει επιβληθεί από τα ΜΜΕ, κλπ.

Να γνωστοποιήσω, όμως, στους αναγνώστες (και να θυμήσω στον Μετράνθρωπο), ότι η όλη διαφωνία μας ξεκίνησε από την αμφιβολία του Μετράνθρωπου για το αν παίζουν παντού στον κόσμο μπάλα. Αυτή ήταν η αρχική αφορμή, και έφαγα περί τη 1.5 ώρα να προσπαθώ να του αποδείξω ότι, όντως, σ΄ όλο τον κόσμο παίζεται μπάλα.

Εκείνος υποστήριζε ότι οι Κινέζοι, οι Αμερικάνοι, οι Αυστραλοί, ή όποιοι άλλοι, δεν παίζουν ποδόσφαιρο, διότι δεν αρέσει, λέει, στον κόσμο, αλλά προτιμά άλλα αθλήματα – και υποστήριζε μ΄ αυτό ότι δεν παίζει όλος ο κόσμος μπάλα. Δεν είναι έτσι. Μπάλα παίζει όλος ο πλανήτης, και αυτές οι χώρες που ο ίδιος ανέφερε (άλλωστε, έχουν συνεχείς παρουσίες σε Μουντιάλ). Δεν έχει σημασία, του είπα, κατά πόσο αρέσει το ποδόσφαιρο, ούτε αν ο ένας ή ο άλλος είναι καλός στο ποδόσφαιρο. Μας ενδιαφέρει το ότι ΟΛΟΙ παίζουν μπάλα, σ΄ όλο τον πλανήτη. Γι΄ αυτό και έχουν ομοσπονδία ποδοσφαίρου ακόμα και “κράτη” δίχως status κράτους (π.χ. η Νήσος του Μαν ή η Νήσος του Πάσχα). Το ποδόσφαιρο παίζεται από όλους, ασχέτως αν δεν αρέσει σε όλους – και, φυσικά, όλοι μας ξέρουμε πολύ καλά ότι δεν υπάρχουν πουθενά στον πλανήτη “απλώς 11 τρελοί” που παίζουν μπάλα: παντού υπάρχουν οργανωμένες ομοσπονδίες, που καλλιεργούν (με τα μέσα που έχουν) το σπορ. Μέσα σε λίγες αράδες συμπύκνωσα προσπάθεια πειθούς 1.5 ώρας!! Καλό αυτό!!

Κατά τ΄ άλλα, δεν διαφωνώ με όσα λέει ο Μετράνθρωπος. Η εξάπλωση του ποδοσφαίρου ήταν καθαρά ένα ζήτημα συγκυρίας. Εάν, π.χ., οι Άγγλοι έμποροι ή κατακτητές δεν είχαν φθάσει ποτέ στη Βραζιλία, οι Βραζιλιάνοι δεν θα ήξεραν τη μπάλα, και σήμερα πιθανώς να μην υπήρχε Ροναλντίνιο (το έγραψα αυτό, καίτοι αποτελεί ατόπημα: στην Ιστορία ποτέ δε μιλάς με “αν”). Το μπάσκετ, τον “αυλικό” του “βασιλιά των σπορ”, όπως λέει ο Μετράνθρωπος, άλλωστε, τον καιρό που εξαπλωνόταν η μπάλα με τα εμπορικά πλοία των Άγγλων (ή με τους επαναπατρισμένους ξένους πρώην φοιτητές αγγλικών Πανεπιστημίων), δεν ήταν ακόμα γνωστό – δεν ήταν καν δημιουργημένο (σ.σ. το 1892 δημιουργήθηκε). Οπότε, ναι, είναι ζήτημα συγκυρίας το ότι πολλοί λαοί έμαθαν πρώτα τη μπάλα και μετά τα άλλα αθλήματα.

Όλα τα υπόλοιπα, όμως, δεν είναι διόλου συγκυριακά. Κι αυτό είναι που δεν “έπιασε” ο Μετράνθρωπος!!!

Εκείνος υποστήριξε ότι η μπάλα εξαπλώθηκε και αρέσει χάρη στα ΜΜΕ. Επίσης, λέει ότι η μπάλα, για να εξαπλωθεί, στηρίχθηκε στο ότι επενδύθηκε διάφορους ιδεολογικούς χρωματισμούς (ενώ το μπάσκετ, αντιθέτως, εξέφρασε μια μειοψηφική μερίδα ανθρώπων, γι΄ αυτό και δεν εξαπλώθηκε).

Αμ, δεν είναι έτσι, Μετράνθρωπε!!!

Το ποδόσφαιρο, του είπα, και το ξαναλέω, είχε εξαπλωθεί στον πλανήτη πολύ προτού καταστούν παντοδύναμα τα ΜΜΕ. Απόδειξη, επ΄ αυτού, η δημιουργία του Παγκοσμίου Κυπέλλου (από τον Ζιλ Ριμέ), στα 1930… Υπήρχε τότε ESPN; Υπήρχε τότε Fox, SkySports, κλπ; Όχι! Μόνο ραδιοφωνάκι υπήρχε, κι εκείνο ακόμα “ψαχνόταν”. Η ιδέα της δημιουργίας ενός θεσμού του τύπου “ελάτε να ενώσουμε τον πλανήτη γύρω από μια μπάλα, διότι ΟΛΟΙ παίζουμε μπάλα και σε ΟΛΟΥΣ μας αρέσει”, είναι η καλύτερη απόδειξη. Το άθλημα είχε εξαπλωθεί ήδη!! Όλοι το έπαιζαν, γι΄ αυτό και δημιούργησαν το θεσμό αυτό! Υπήρχαν μέσα τότε; Εδώ, στο πρώτο Π.Κ., πολλές ομάδες, αν και είχαν προκριθεί, δεν ταξίδεψαν, διότι δε μπορούσαν να πληρώσουν τα εισιτήρια (για το μακρύ ταξίδι στην Ουρουγουάη, διοργανώτρια του πρώτου Π.Κ.)! Ποια Μέσα;

Τα Μέσα, Μετράνθρωπε, απλώς εδραίωσαν. Δεν έκαναν το ποδόσφαιρο να εξαπλωθεί. Ήταν ήδη διαδεδομένο και αγαπητό. Και αυτό κάνουν και τώρα: εδραιώνουν την κυριαρχία ενός από παλαιότατα εξαιρετικά διαδεδομένου σπορ). Μην κοιτάς τώρα, που ζούμε στην εποχή της παντοκρατορίας του Μέρντοχ και των αυλικών του – η μπάλα ήταν γνωστή πολύ πριν έλθουν αυτοί να την εκμεταλλευτούν..

Επίσης, λες, Μετράνθρωπε, στο 2ο επιχείρημά σου, ότι η μπάλα εξαπλώθηκε λόγω των ιδεολογικών υπονοιών που εκπλήρωσε. Πολύ σωστά. Έτσι είναι. Δε διαφωνεί κανείς μ΄ αυτό. Οι φτωχοί έκαναν τη φωνή τους ν΄ ακουστεί, μέσω της μπάλας, και χρησιμοποίησαν το άθλημα (επίσης, το ίδιο έκαναν και οι πλούσιοι και οι κυβερνώντες των κρατών).

Αναρωτήθηκες, όμως, κάτι άλλο; Είδα ότι στο blog σου το προσπέρασες αβίαστα. Για πες μου, λοιπόν: Γιατί τη μπάλα; Γιατί επένδυσαν τη μπάλα έτσι; Γιατί τους άρεσε πιο πολύ η μπάλα; Γιατί ανέπτυξαν πιο πολύ τη μπάλα, κι όχι κάποιο άλλο άθλημα (παρ΄ ότι και το μπάσκετ εκφράζει τις μειοψηφίες);

Παρέβλεψες, λοιπόν, τη φύση του αθλήματος. Η μπάλα αρέσει!!! Γι΄ αυτό και πουλάει!! Γι΄ αυτό και εξαπλώθηκε! Γι΄ αυτό και επενδύθηκε! Διότι μόνο αυτή, για τους δικούς της λόγους, μπορεί να εκφράσει κάποια πράγματα. Γιατί μόνο αυτή μπορεί να διεγείρει στον ύψιστο βαθμό τα συναισθήματα του κόσμου. Γιατί μόνο αυτή μπορεί να σε κάνει να στηθείς μπροστά στην οθόνη, παντού, σ΄ όλο τον κόσμο.. Κανένα άλλο άθλημα δε μπορεί να το κάνει αυτό (όπως έχουν αποδείξει κοινωνιολόγοι και ερευνητές ανά τον κόσμο). Γι΄ αυτό και τον Κριστιάνο Ρονάλντο τον ξέρουνε όλοι, ενώ τον Τζώννυ Ουίλκινσον (ο καλύτερος εκτελεστής πέναλτυ και φάουλ στο παγκόσμιο ράγκμπυ, αυτή τη στιγμή, Άγγλος) τον ξέρουν οι λιγότεροι απ΄ τους μισούς (διότι μόνο αυτοί ασχολούνται με το ράγκμπυ)! Γιατί η μπάλα αρέσει!!! Μην παραβλέπεις τη φύση του αθλήματος: διότι εκεί είναι η απάντηση.

Προσωπικά, δε μπορώ να δεχθώ ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι αυθεντικός βασιλέας των σπορ – γι΄ αυτό και το υπερασπίστηκα με σθένος. Από την άλλη, όμως, ακόμα και όλα αυτά που αναφέρει ο Μετράνθρωπος (προβολή από τα ΜΜΕ και ιδεολογικοί χρωματισμοί) δε θα μπορούσαν κάλλιστα να χρησιμοποιηθούν ως παραδείγματα ΥΠΕΡ της παντοδυναμίας του ποδοσφαίρου; Απλούστατα, γιατί αυτό; Γιατί όχι κάποιο άλλο; Διότι είναι η φύση του τέτοια, διότι αρέσει. Διότι ισχύουν όλα όσα είπα παραπάνω. Γι΄ αυτό ήταν, είναι, και θα είναι (μην το δέσετε σκοινί κορδόνι, αυτό, διότι the times, they are a-changing, που λέει και ο Robert Zimmermann, κατά κόσμον Bob Dylan..) ο “βασιλιάς των σπορ”.

2 comments on “Η πρόκληση του “Ανθρώπου του Μετρό”, ή “Γιατί το ποδόσφαιρο είναι ο βασιλιάς των σπορ”

  1. Κι όμως, επιμένω ότι η φύση του αθλήματος είναι δευτερεύων (ή και μη) παράγοντας της ανάπτυξής του. Είναι εντελώς συγκυριακό το ότι εξαπλώθηκε πιο γρήγορα από το ράγκμπι, το μπάσκετ και άλλα αθλήματα και δεν αποδεικνύει ότι το ποδόσφαιρο είναι από τη φύση του πιο ελκυστικό ή ανώτερο από αυτά. Και φυσικά, η απάντηση στο ερώτημα “γιατί τα ΜΜΕ προώθησαν το ποδόσφαιρο και όχι κάποιο άλλο άθλημα”, η απάντηση είναι προφανής: Το ποδόσφαιρο ήταν ήδη το πιο δημοφιλές άθλημα στην Ευρώπη (άντε και στην Λατινική Αμερική – αλλά όχι και σε όλο τον κόσμο), οπότε γιατί να επιλέξουν κάποιο άλλο άθλημα; Έτσι, επέλεξαν το ποδόσφαιρο, το γιγάντωσαν, το επέβαλαν (σχεδόν πραξικοπηματικά) σε όλο τον κόσμο και ζήσανε οι χορηγοί καλά και τα κανάλια καλύτερα!!!

    Υ.Γ.: Καλά, μας βλέπω να ανοίγουμε το Casus Belli 2!!!🙂

  2. Pingback: Ποδόσφαιρο: Βασιλιάς υπό αμφισβήτηση; (Updated) « Ο άνθρωπος του μετρό

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s