Ο χρόνος που μετράει..

Για μια μέρα δεν έγραψα κείμενο. Δεν είχα χρόνο. Τρέξιμο, για τη σχολή. Και σήμερα είχα πάλι πολύ τρέξιμο, αλλά βρήκα λίγο χρόνο (σε λίγο θα τα παρατήσω όλα, βέβαια, διότι έχει Τσάμπιονς Λιγκ οσονούπω!)..

 Οι δύο τελευταίες μέρες είχαν πολύ τρέξιμο, κόψε-ράψε στα μηχανήματα, ηχογραφήσεις, γράψιμο κειμένων, προσοχή στον αριθμό των λέξεων, πολλή πίεση και άγχος να βγει το δελτίο (ιδίως σήμερα), κλπ. Αυτή ήταν μια προσομοίωση του μελλοντικού επαγγελματικού χώρου μου: σήμερα (Τρίτη) κατασκευάσαμε το πρώτο μας ραδιοφωνικό δελτίο, στη σχολή (όπερ θα κληθούμε να κάνουμε και στο μέλλον, ως επαγγελματίες).

Η πίεση ήταν μεγάλη, ο χρόνος ελάχιστος (πρώτη φορά νιώθω 3 ώρες να περνούν τόσο γρήγορα, όπως η άμμος ανάμεσα στα δάχτυλα!!!), οι απαιτήσεις, ευτυχώς, όχι μεγάλες (πρωτάρηδες, γαρ, όλοι μας), αλλά και οι συμβουλές των αρμόδιων καθηγητών, καλές και βοηθητικές. Λάθη έγιναν, αναπόφευκτα – από όλους. Πάνω σ΄ αυτά, όμως, χτίζουμε την επαγγελματική μας υπόσταση, αυτό τον καιρό. Κανείς δεν τα κάνει όλα σωστά με την πρώτη, άλλωστε.

Αυτό που συνειδητοποίησα, σήμερα, είναι πόσο πολύτιμο πράγμα είναι ο χρόνος.. Στο ραδιόφωνο και την tv, αλλά και στις εφημερίδες, όπου οι προθεσμίες τρέχουν, και πρέπει να τις προλάβεις, ενώ έχεις και περιορισμένο χρόνο για να πεις όλα όσα πρέπει (πάνω στο θέμα που σου ΄χουν αναθέσει ή που έχεις βρει), μαθαίνει κανείς, μεταξύ άλλων, λέω εγώ, να εκτιμά απίστευτα το χρόνο και το πόσο αυτός μετρά. Στο ραδιόφωνο, 45 δευτερόλεπτα φαντάζουν αιώνας. Ένα λεπτό, αιωνιότητα. 10 δευτερόλεπτα, μέρα ολόκληρη. Εκείνα περνούν, κι εσύ τρέχεις ξοπίσω τους. Αλλά, όπως λένε και οι Μπλε, “όταν γεννιόμαστε, ο χρόνος αρχίζει να γίνεται εχθρός μας“..

Σήμερα, λοιπόν, θυμήθηκα όλες εκείνες τις φορές που, για διάφορους λόγους, τεμπέλιαζα, και άφηνα τον χρόνο να περνάει, μη κάνοντας τίποτα (έστω και το πιο ελάχιστα δημιουργικό). Και ντράπηκα… “Κοίτα πόσο πολύτιμο πράγμα είναι ο χρόνος, πόσο εύκολα περνά – κοίτα τι όμορφα πράγματα μπορείς να δημιουργήσεις μέσα σε 45 ή 30 ή 20 δευτερόλεπτα (π.χ. ένα θέμα για το περιβάλλον)“, κλπ, είπα μέσα μου..

Εννοείται ότι θα συνεχίσω να τεμπελιάζω. Δεν ξεφεύγεις έτσι εύκολα απ΄ τη φύση σου. Μετά από τη σημερινή μέρα, όμως, δηλώνω πιο συνειδητοποιημένος τεμπέλης (κάτι που ούτως ή άλλως δήλωνα, βέβαια – είναι να μ΄ εμπιστευτείς, όμως;..). Δε θα αφήνω το χρόνο να περνά έτσι (ιδίως όταν έχω τόσα να κάνω και να δω, στον ξένο τούτο τόπο).

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s