Turkiye – Yunanistan 0 – 1 (0-0)

Η τουρκική λέξη “Yunanistan“, που σημαίνει “Ελλάδα”, παράγεται απ΄ την αρχαία ελληνική λέξη “Ιωνία” (σ.σ. Yunan = Ιωνία, παραφθαρμένο στο περιβάλλον της τουρκικής γλώσσας) – κι αυτό, διότι, όταν τα φύλα που θεωρούνται ως οι πρόγονοι των σημερινών Τούρκων έφθασαν στη Μικρά Ασία, εκεί όπου είναι η Σμύρνη σήμερα, συνάντησαν απόγονους των πρώτων εκείνων Ιώνων μεταναστών, που είχαν καταφθάσει στα μέρη που σήμερα είναι η Τουρκία. Όπως θυμόμαστε από την ιστορία, Ίωνες, Δωριείς, Αιολείς, Αχαιοί, κλπ, μετανάστευαν προς τη Μικρά Ασία πολλά χρόνια πριν φθάσουν οι πρόγονοι των Τούρκων εκεί. Άλλωστε, η Ιστορία επίσης μαρτυρεί ότι, συλλογικά, οι Ασιάτες αναφέρονταν στους Έλληνες ως “Ίωνες” (ονομασία που υπάρχει και στην εβραϊκή, τουρκική, κλπ, γλώσσα). Γι΄ αυτό και οι Τούρκοι, όταν λένε Έλληνες, τη λέξη Ίωνες προφέρουν.. Yunanistan = εκεί όπου ζουν οι Ίωνες, οι Έλληνες δηλαδή..

Όλα αυτά μου ήρθαν στο νου, όταν κατέβασα τη φωτογραφία με τον ηλεκτρονικό πίνακα του “Αλί Σαμί Γεν”, του γηπέδου του χθεσινού αγώνα Τουρκία-Ελλάδα 0-1 (0-0) για τα προκριματικά του Euro 2008. Tϋrkiye-Yunanistan 0-1.. Νιώθοντας χαρά για τη νίκη της Ελλάδας (και τυπικά στα τελικά του Euro), έκανα και ένα μικρό μάθημα ιστορίας, στον εαυτό μου. Ας δούμε, όμως, και τι άλλο σκέφτηκα, μετά τη λήξη του αγώνα..

Όσοι περιμένετε να διαβάσετε ένα κείμενο έμπλεο εθνικιστικών ατακών, φανατισμού, κλπ, μάλλον θα απογοητευθείτε. Οι ίδιοι οι Τούρκοι, άλλωστε, παίκτες και φίλαθλοι, έδωσαν την καλύτερη απάντηση: χειροκρότησαν τους δικούς μας, μετά το τέλος του αγώνα (κάτι που οι δικοί μας, κατά ένα μεγάλο ποσοστό, δεν είχαν κάνει). Οπότε, μακριά κι αλάργα οι φανατισμοί και οι απολυτότητες – δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε με το λαό αυτό, μόνο με τους ηγέτες του που τον αποβλακώνουν και τον φανατίζουν (χρόνια τώρα). Και μ΄ εμάς, το ίδιο ισχύει..

Δεν έχω τηλεόραση, εδώ, κι έτσι έβλεπα την εξέλιξη του αγώνα από ένα site. Έληξε το ματς, μου έλεγαν φίλοι ότι παίζαμε πολύ ωραία, είδα και τις φάσεις σήμερα, την ανασκόπηση, κλπ, κι ένιωσα πολύ ευχαριστημένος.. Και για τη νίκη (γιατί την αξίζαμε), και για την πρόκριση. Μετά, μπήκα σε άλλο site, και είδα μια δήλωση Έλληνα παίκτη, που μ΄ έκανε να σκεφτώ: “Κάναμε αυτούς που μας κατέκριναν να κρυφτούν στα λαγούμια τους” – κι είχε δίκιο. Την ίδια αίσθηση είχα και μετά το παιχνίδι με τους Νορβηγούς (2-2), όπου η Εθνική έπαιξε εξαιρετικά – ότι κάποιοι, που έβγαιναν λαλίστατοι στα κανάλια μετά το 1-4 από τους Τούρκους, παριστάνοντας τους εθνικούς ήρωες και ΝΟΜΙΖΟΝΤΑΣ ότι εκπροσωπούν το σύνολο του ελληνικού λαού, καταδίκασαν τους διεθνείς, τον προπονητή, όλους. Συλλήβδην. Το ελάχιστο που έπρεπε να κάνουν αυτοί οι άνθρωποι, μετά τα εξαιρετικά αυτά αποτελέσματα της Εθνικής, ήταν να βγουν και να πουν ένα συγγνώμη προς αυτούς τους ανθρώπους. Διότι οι εκφράσεις που είχαν εκστομιστεί, ήταν, το λιγότερο, προσβλητικές.

Είμαστε, λέει, κορόιδα οι Έλληνες, διότι “πληρώνουμε ένα Γερμανό να βάζει μέσα τα Κ.Α.Π.Η., να μας ξεφτιλίζουν διεθνώς” (οι ίδιοι που είπαν αυτά δεν έχαναν ευκαιρία να φωτογραφηθούν με το Ρεχάγκελ και τους διεθνείς, όταν αυτοί είχαν γυρίσει νικητές απ΄ την Πορτογαλία…). Αυτό, αν δεν απατώμαι, είχε ειπωθεί, από κορυφαίο στέλεχος της κυβέρνησης της χώρας. Εν είδει καφενειακής ανάλυσης, πολλοί άλλοι είχαν επίσης βγει και είχαν πει πράγματα, τότε. Κανείς δεν ανακάλεσε. Μόνο οι διεθνείς και η ψυχή τους ξέρει που βρήκαν όλη αυτή τη δύναμη να υπερκεράσουν, όχι μόνο τους αγωνιστικούς αντιπάλους τους, αλλά και όλους τους ηλίθιους της χώρας μας, που πιστεύουν ότι ξέρουν καλύτερα τη δουλειά του προπονητή απ΄ τον “Ρεχακλή“. Και το κακό είναι, ότι, αυτοί οι ηλίθιοι, λαλίστατοι και κορδωμένοι τότε, σήμερα είναι κρυμμένοι, χαμένοι κάπου, δε μπορείς να τους βρεις. Οι διεθνείς μας δε μπορούν να απαιτήσουν να ειπωθεί η απαραίτητη “συγγνώμη” – αν υπήρχε λίγη τσίπα, θα έπρεπε να έχει ειπωθεί ήδη, αυθόρμητα και με αίσθημα ντροπής. Δε βγήκε κανείς. Σκέπτομαι, όμως, ότι εάν, με το καλό, επιτύχει η Εθνική μας, στο Euro των Ελβετών-Αυστριακών (σ.σ. επιτυχία για μένα θα είναι η πρόκριση στους “8”), αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι θα βγουν εκ νέου στα κανάλια, υμνώντας τους διεθνείς, απαιτώντας την παραμονή του “Ρεχάγγελου” στην Εθνική, εξαίροντας και παινεύοντας το ήθος, την αξία, κλπ, των παικτών μας.

Μπράβο στους διεθνείς μας! Ελπίζω να μας χαρίσουν άλλη μια καλή πορεία στο επερχόμενο Euro, να ΄χουμε πάλι να θυμόμαστε (θα ΄χουμε Βερνίκο και Χελάκη, δυστυχώς, να μας την περιγράφουν, αλλά τι να γίνει..). Ντροπή, επίσης, σ΄ όλους αυτούς που κρύφτηκαν, και συγγνώμη δε ζήτησαν (κι ούτε πρόκειται, βέβαια).

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s