Ε.Μ.Μ.Ε. FC – Μια ιστορία από τη φαντασία

Στο μικρό και ταπεινό κράτος της Ουτοπίας (βρίσκεται κοντά στον Βερίγγειο Πορθμό, στις εσχατιές της ρωσικής γης, και κέρδισε την ανεξαρτησία του το 1990), σχεδόν όλοι ασχολούνται με το ποδόσφαιρο. Άνδρες, γυναίκες, αγόρια, κορίτσια, μεγάλοι και μικροί, όλοι ασχολούνται με το βασιλέα των σπορ: εγγράφονται σε συλλόγους, διοργανώνουν δικά τους Κύπελλα, Πρωταθλήματα, παίζουν μόνοι τους σε αλάνες, κλπ. Βεβαίως, οι περισσότεροι παρακολουθούν και το τοπικό πρωτάθλημα, στο οποίο ηγεμονεύει, χρόνια τώρα (απ΄ την εποχή που έγινε αμιγώς επαγγελματικό, το 1991), η Ε.Μ.Μ.Ε. FC: σε 16 διοργανώσεις, έχει κερδίσει τις 15, ενώ, σε 70 διοργανώσεις Κυπέλλου (μιας και, επί σοβιετικής ένωσης, παιζόταν Κύπελλο στην περιοχή), έχει κερδίσει τις 68. Κυριότερος αντίπαλός της, η Pantyo Univershitah, η οποία έχει κερδίσει όλα τα… εναπομείναντα τρόπαια (έχει προλάβει να σοκάρει την Ε.Μ.Μ.Ε., μολοντούτο, αφού της πήρε τον τίτλο το 2007!). Λοιπές ομάδες του Πρωταθλήματος, είναι οι Sepolo Sepolo A.F.C., Viktoria Dinov, Torpedo Sepoljà, C.S.K.A. Sepoljà, Real Economidad (την ίδρυσαν Ισπανοί μετανάστες), Quartier FC (γαλλικής ρίζας), Computer Masters (αγγλικής καταγωγής), κ.ά.

Κορυφαία στιγμή, όμως, στην ιστορία της Ε.Μ.Μ.Ε. FC, ήταν η συμμετοχή της στο Τσάμπιονς Λιγκ, της περιόδου 1997-1998, τρόπαιο που κέρδισε, τελικώς, η Ρεάλ, απ΄ όσο όλοι γνωρίζουμε. Πρωτύτερα, όμως, όλη η Ευρώπη είχε μείνει με το στόμα ανοικτό, μπροστά στα κατορθώματα της Ε.Μ.Μ.Ε. στην ίδια διοργάνωση! Και, βέβαια, όλοι στο μικρό αυτό νησί (διότι περί χώρας-νησιού πρόκειται) θυμούνται εκείνη την τεράστια πορεία της ομάδας. Και, σ΄ αυτό το μικρό αφιέρωμα, είναι σειρά μας να θυμηθούμε τις μεγάλες στιγμές που χάρισε στους Ουτοπιανούς η πιο σπουδαία ομάδα του κράτους τους. Σημειωτέον: έως εκείνη τη στιγμή, ουδεμία ομάδα της Ουτοπίας είχε περάσει ποτέ στο δεύτερο γύρο κάποιας ευρωπαϊκής διοργάνωσης…

Η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Ουτοπίας, από γεννήσεώς της, εγγράφηκε κανονικά στα μητρώα της ΟΥΕΦΑ. Λόγω όμως της χαμηλής της θέσης στη σχετική λίστα της ΟΥΕΦΑ (49η, σε σύνολο 52 ομάδων), της επετράπη να βγάζει μόνο μια ομάδα στο Τσάμπιονς Λιγκ και άλλη μια στο ΟΥΕΦΑ, καθώς και τον Κυπελλούχο στο Κυπελλούχων! Έτσι, στο Τσάμπιονς Λιγκ της περιόδου 1997-1998 βγήκε η Ε.Μ.Μ.Ε., στο Κυπελλούχων η Pantyo (φιναλίστ του Κυπέλλου) και στο ΟΥΕΦΑ η… 3η του πίνακα εκείνης της σεζόν, η Sepolo Sepolo.

Προκριματικός γύρος 

Η Ε.Μ.Μ.Ε., λοιπόν, ξεκίνησε απ΄ τον 1ο προκριματικό γύρο (τότε, είχαμε 2 ακόμα). Πρώτος αντίπαλος ήταν η σουηδική Γκέτεμποργκ, ισχυρή δύναμη ακόμα τότε στην Ευρώπη. Το πρώτο παιχνίδι δόθηκε στο γήπεδο των Σουηδών, το φημισμένο “Γκάμλα Ούλεβι”. Η σουηδική ομάδα, σαφώς πιο γνωστή και ισχυρή, πίεζε ασφυκτικά την εστία των Ουτοπιανών, ήρωας των οποίων ήταν ο Λετονός πορτιέρο Imants Endidelis, ο οποίος έσωσε απίστευτα μεγάλο αριθμό σουτ και ευκαιριών από πλευράς Σουηδών! Στο 57ο λεπτό, κι ενώ το ημίχρονο έληξε 0-0, ο Σουηδός Μπέντγκσον μπήκε στην περιοχή, πήγε να σουτάρει, για να ανατραπεί από τον Φινλανδό αμυντικό Jussi Serjäläinen: πέναλτυ για την Γκέτεμποργκ!!! Το αξιοποίησε ο Νίκλας Αλεξάντερσον, για το 1-0. Η Γκέτεμποργκ ενέτεινε την πίεσή της, με τον Μιλιβόιε Μίλτακιτς, τον Σέρβο άσο, να χάνει 2-3 καλές ευκαιρίες – ήταν όμως ο Άγγλος μέσος, ο Gus Formy, o οποίος, στο 93′ της συνάντησης (κι ενώ ο Εndidelis είχε πιάσει τ΄ άπιαστα), ξέφυγε έξοχα από τους Σουηδούς αμυντικούς και εξαπέλυσε ένα κεραυνό εκτός περιοχής: 1-1, και οι Ουτοπιανοί στα ουράνια!!!

Στη ρεβάνς, στο “Δημοτικό Στάδιο Ουτοπίας – Όχι πια πόλεμος”, οι παίκτες της Ε.Μ.Μ.Ε. μπήκαν δυνατά, αλλά έχαναν 0-1 στο ημίχρονο, από τους ψυχωμένους Σουηδούς (Νίκλασον 42′). Στο β΄ μέρος, όμως, όλα ανατράπηκαν: ο Αλβανός άσος Aldin Xherri χρίστηκε σκόρερ στο 68′, όταν σκόραρε με… γονατιά ύστερα από σέντρα του Formy, ενώ, στο 86′, ήταν ο Ισπανός Jesus Stazi ο οποίος, με άψογο σλάλομ και πλασέ, έκανε το 2-1!!! Στο 93′ οι καρδιές των Ουτοπιανών έφυγαν από τις θέσεις τους, καθώς ο Νίκλασον βγήκε τετ-α-τετ με τον Endidelis, τον πλάσαρε, η μπάλα πήγαινε μέσα, αλλά, με έξοχη προβολή, ο Εσθονός αμυντικός χαφ Urno Carpe την έβγαλε εκτός εστίας!!! Το πρώτο θαύμα είχε ολοκληρωθεί!!!

Στο β΄ προκριματικό, η ομάδα κλήθηκε να αποκλείσει την ουγγρική ΜΤΚ. Το πρώτο παιχνίδι στην έδρα των Ουτοπιανών έληξε με 0-0, μιας και καμία ομάδα δεν μπόρεσε να σπάσει την αμυντική διάταξη της άλλης (αξιοσημείωτο το ότι και οι δύο ομάδες έπαιξαν απίστευτα αμυντικά…). Καλύτερη φάση για τους Ουτοπιανούς, η καλή κεφαλιά του Ιταλού αμυντικού τους Asim Paspitti, η οποία πέρασε ελάχιστα άουτ.. Οι Ούγγροι δεν απείλησαν.

Στη ρεβάνς του “Νάντορ Χιντεγκούτι”, οι Ούγγροι μπήκαν δυνατά, αλλά ο Endidelis ήταν εκεί! Με αποκρούσεις στα σουτ των Μούκας και Τζίζορ κράτησε το 0-0, ώσπου το ταλέντο των παικτών της Ε.Μ.Μ.Ε. αποφάσισε και πάλι να μιλήσει: ήταν το 72′, όταν ο Stazi ξέφυγε από δύο αντιπάλους στα δεξιά και σέντραρε. Εκεί βρισκόταν ο γκολκίπερ Μπάρας, που απομάκρυνε τη μπάλα – εκείνη, όμως, έφθασε στα πόδια του νεοεισελθόντα Mikhal Tekke, του Ουκρανού άσσου των Ουτοπιανών. Σουτ, η μπάλα στο παραθυράκι, και 0-1!!! “Παγώνει” το γήπεδο και η ΜΤΚ μαζί, και η Ε.Μ.Μ.Ε. το εκμεταλλεύεται: στο 81′, νέα σέντρα από αριστερά του Nebojsa Murlic, πρώτη κεφαλιά απ΄ τον Lulov, δεύτερη απ΄ τον πανύψηλο Αυστραλό Pseuto, και η μπάλα στα πόδια του Andrea Oliveira Keizer, του Βραζιλιανο-Γερμανού άσσου: σουτ του τελευταίου απ΄ το μισό μέτρο, γκολ, 0-2 η Ε.Μ.Μ.Ε., κι από ΄κει καπάκι στους ομίλους!!! Αγκαλίες, φιλιά, κλάματα, χαμός.. Το μικρό κρατίδιο με την πολυεθνική ομάδα είχε ομάδα στην κλήρωση της Νιόν.. Τα καλύτερα, όμως, δεν είχαν έλθει ακόμα.

Όμιλοι

Η κληρωτίδα έπαιξε άσχημο παιχνίδι στην ομάδα του λιλιπούτειου έθνους, μιας και την έφερε αντιμέτωπη με τις Ρεάλ Μαδρίτης, Πόρτο και Λιρς Βελγίου, όλες πολύ ισχυρές για τα δεδομένα της μικρής ομάδας.

Πρώτος αγώνας, σ΄ ένα κατάμεστο “Σαντιάγκο Μπερναμπέου”, με αντίπαλο τη μεγάλη Ρεάλ. Μια ομάδα γεμάτη αστέρια, απέναντι σε μια ομάδα γεμάτη ελπίδα. Με πολυπρόσωπη άμυνα και πολύ πάθος, οι παίκτες της Ε.Μ.Μ.Ε. (με πρωταγωνιστές τους αμυντικούς Xherri, Paspitti, Serjäläinen, τους αμυντικούς χαφ Formy και Carpe, και το γκολκίπερ Endidelis) κρατούσαν γερά, απέναντι στους φημισμένους αντιπάλους τους. Με τους Ραούλ, Ελγκέρα, Σέεντορφ, κλπ, να προσπαθούν να σκοράρουν, αλλά να μη μπορούν, η ομάδα του μικρού κρατιδίου μπόρεσε να πάει με 0-0 στο ημίχρονο. Στο β΄ μέρος, η πίεση από πλευράς Ρεάλ εντάθηκε ακόμα περισσότερο, με το Μιγιάτοβιτς, τον Καρεμπέ και το Ραούλ να χάνουν επίσης μεγάλες ευκαιρίες. Η άμυνα, όμως, ήταν εκεί. Η είσοδος του έμπειρου μέσου Jάn Panuschý  (Τσέχος) βοήθησε ώστε να κρατηθεί σωστά η μπάλα στο κέντρο, ενώ και ο έτερος έμπειρος της ομάδας, ο Γάλλος Georges Pleiot (o επονομαζόμενος και “πρόεδρος”), βοήθησε πολύ. Αποτέλεσμα, το παιχνίδι να λήξει με 0-0, με τους παίκτες της Ε.Μ.Μ.Ε. να χειροκροτούν στο τέλος το πλήθος και να αγκαλιάζονται όλοι, χοροπηδώντας στο κέντρο του γηπέδου (απ΄ αυτούς το πήρε και η Εθνική μας του μπάσκετ και χόρευε μετά τη νίκη επί των Η.Π.Α. πέρσι)!!! Οι παίκτες της Ρεάλ, αρνήθηκαν να τους δώσουν τις φανέλες τους, αντιμετωπίζοντάς τους υπεροπτικά.

Το 2ο παιχνίδι του ομίλου έγινε στο “Όχι πια πόλεμος”, μεταξύ Ε.Μ.Μ.Ε. και Λιρς. Έληξε 0-0, ξανά, αφού οι δύο ομάδες δεν κατάφεραν να παίξουν ποδόσφαιρο αξιώσεων (η μεν γηπεδούχος λόγω απειρίας, η δε φιλοξενούμενη λόγω του τεράστιου ταξιδιού και του κακού αγωνιστικού χώρου). Ο Formy έχασε εξαιρετική ευκαιρία, όπως και ο Oliveira, αλλά το γκολ δεν ήλθε ποτέ.

Στο 3ο παιχνίδι τους, οι άσσοι της Ε.Μ.Μ.Ε. έπαιξαν εκτός, στο “Ντας Άντας” του Πόρτο. Ένα τρίτο 0-0 προστέθηκε στο σακούλι τους, αφού η Πόρτο δε μπόρεσε να διασπάσει την πολυπρόσωπή τους άμυνα. Ακυρώθηκε, μεν, γκολ των Πορτογάλων ως οφσάιντ, αλλά ως εκεί. Η Ε.Μ.Μ.Ε. είχε μπλοκάρει εξαιρετικά τα ατού των αντιπάλων της, και, με ηγέτη τον Pseuto στο κέντρο, μαζί με τους Carpe και Formy, δεν άφησαν τους πρωταθλητές Πορτογαλίας να δημιουργήσουν κινδύνους. Έτσι, με 3 βαθμούς στον πίνακα, η Ε.Μ.Μ.Ε. ολοκλήρωσε έναν πρώτο γύρο γεμάτο θαύματα, αφού όλοι προδίκαζαν διψήφιο παθητικό τερμάτων σε κάθε αγώνα!!! Ο κόουτς της ομάδας, ο Ante Klimic, είχε άλλη γνώμη..

Έπρεπε, όμως, η Ε.Μ.Μ.Ε κάποτε να κερδίσει! Αυτό, όμως, δεν ήλθε την 4η αγωνιστική, αφού η ομάδα υποχρέωσε την Πόρτο, στη ρεβάνς, σε ένα ακόμα 0-0. Ο Ζαρντέλ έχασε καλές ευκαιρίες, αλλά δε μπήκε στον πίνακα των σκόρερ. Ο αμυντικός Chevavski και ο μέσος Lulov παρατηρήθηκαν με κίτρινη, και θα ΄χαναν έτσι την ρεβάνς με τη Ρεάλ!!! Αυτό ήταν ένα πρόβλημα για τον κόουτς Klimic, ο οποίος έβλεπε την ομάδα του αήττητη, αλλά χωρίς να σημειώνει γκολ ή να κερδίζει…

Την 5η αγωνιστική, η ομάδα έπαιξε με τον μεγαλύτερο αντίπαλο που ήλθε ποτέ στο έδαφος της Ουτοπίας: τη μεγάλη Ρεάλ των Ραούλ, Καρεμπέ, Μιγιάτοβιτς, Κανιθάρες, κλπ. Με αντικαταστάτες των “κιτρινισμένων” άσσων τους Alex Emmefsy (Γάλλος) και Murlic (Σέρβος). Στο “Όχι πια πόλεμος”, η Ρεάλ προηγήθηκε στο 83ο λεπτό, μετά από τεράστια μάχη, με τον Ραούλ. Όμως, στο 89ο, ήταν ο Formy εκείνος που έπιασε την κεφαλιά στη σέντρα απελπισίας, περισσότερο, του Tekke, κι αφού την ακούμπησε και ο Γερμανός πορτιέρο Dirk Alekman (αντικαθιστούσε τον τραυματία Endidelis) που ΄χε προωθηθεί για να σκοράρει: 1-1 για την Ε.Μ.Μ.Ε., και οι Μαδριλένοι στο καναβάτσο, με τον Formy πρώτο σκόρερ στην ιστορία της Ε.Μ.Μ.Ε. στο Τσάμπιονς Λιγκ!!! Κι αυτή τη φορά, ήταν οι Μαδριλένοι εκείνοι που αντιμετωπίστηκαν με άσχημο τρόπο, καθώς και με γιούχες!! Η ομάδα, πια, για να προκριθεί, έπρεπε να νικήσει εκτός έδρας την Λιρς, στο Βέλγιο…

Την τελευταία αγωνιστική, ήταν η άμυνα πάλι αυτή που έφερε τους Ουτοπιανούς σε θέση ασφάλειας, αφού δεν περνούσε τίποτα απ΄ την αμυντική τετράδα, ή το γκολκίπερ Endidelis. Το γήπεδο της Λιρς ωθούσε την ομάδα προς τη νίκη, άσχετα αν η πρόκριση είχε χαθεί γι΄ αυτούς (μόνο ένα πόντο είχε, αυτόν εναντίον της Ε.Μ.Μ.Ε.). Την ίδια ώρα, η Ρεάλ κέρδιζε με 0-3 μέσα στο Πόρτο, αφήνοντας την Πόρτο στους 8 πόντους. Η Ε.Μ.Μ.Ε. έπρεπε να νικήσει, για να ΄χεθ ελπίδες. Το β΄ ημίχρονο, λοιπόν, εκείνου του αγώνα, ήταν ότι πιο εντυπωσιακό έχει επιδείξει ποτέ ουτοπιανή ομάδα σε εκτός έδρας παιχνίδι: με άψογο μαέστρο στο κέντρο τον Carpe, με συμπαραστάτη του τον Λετονό Nikmaggs, που έκοβε τις αντίπαλες επιθέσεις, και με αιχμή τους Tekke και Stazi, η ομάδα έφθασε σε ένα μεγαλειώδη θρίαμβο με 0-4 (Stazi 67′, 70′, Tekke 72′, Formy 74′)!!! Και, χάρη στη διαφορά των γκολ, πήρε αυτή την πρόκριση στους “8” κι όχι η Πόρτο, αν και είχαν τους ίδιους πόντους!!! Η πιο μεγάλη βραδιά στην ιστορία των Ουτοπιανών ήταν πραγματικότητα…

Προημιτελικοί

Στους “8”, λοιπόν, της διοργάνωσης του σεντονιού, οι “γάτες” (όπως ήταν το παρατσούκλι της ομάδας, λόγω του σήματός της: επτά γάτες, ενδεικτικό του “7-ψυχος”) κληρώθηκαν να αντιμετωπίσουν την γερμανική Μπάγερ Λεβερκούζεν. Άλλο ένα δύσκολο εμπόδιο. Στο “Μπαγιαρίνα”, η αρμάδα των Ουτοπιανών έχανε ήδη με 2-0 στο ημίχρονο, χάρη σε δύο αυτογκόλ (το ένα με ανάποδο ψαλίδι) του Jussi Serjäläinen… Στο β΄ μέρος, η ομάδα είχε κλειστεί καλά, και δε μπορούσε να ανέβει μπροστά, ενώ ο Ουλφ Κίρστεν των γηπεδούχων έβαλε κι ένα 3ο γκολ στο 73′.. Όλα έμοιαζαν χαμένα. Ώσπου, μπήκε μέσα ο Nikmaggs και ο Tekke. Μέσα σε 4 λεπτά, το ΄χαν κάνει 3-2 το σκορ, με έξοχες εκτελέσεις φάουλ τους!!! Η απίστευτη τύχη της ομάδας, μαζί με δείγματα αυθεντικού ταλέντου, ολοκληρώθηκε στο 88΄, όταν ο Jussi Serjäläinen, αμαρκάριστος τελείως, στο σωστό τέρμα αυτή τη φορά, βάρεσε ένα δυνατό βολέ απ΄ το μισό μέτρο, ύστερα από απελπισμένη σέντρα του Stazi, και 3-3!!! Η μεγαλύτερη ανατροπή ήταν γεγονός.. Η ομάδα, εντελώς απ΄ το πουθενά, κι είναι αλήθεια αυτό, κατάφερε να σκοράρει 3 τέρματα και να πάρει την ισοπαλία, κάτι που δεν πίστευαν οι αποσβολωμένοι Γερμανοί.. Επιπλέον, κατάφερε να επεκτείνει το αήττητο ευρωπαϊκό σερί της στους 11 αγώνες, ρεκόρ ως σήμερα απλησίαστο για τις άλλες ουτοπιανές ομάδες.

Στη ρεβάνς, η Λεβερκούζεν ήταν απλώς ανώτερη, αλλά και πάλι η άμυνα των “γατών” ήταν εκεί. Πίεση, σουτ, δοκάρια, κεφαλιές, τάκλιν, κλωτσιές, όλα τα ΄χε το παιχνίδι (από πλευράς Γερμανών, όμως). Μάλιστα, σε μια φάση, ήταν τόσο δυνατό το μαρκάρισμα του Paspitti πάνω στον Σνάιντερ, που ο Γερμανός άσσος σηκώθηκε και αποπειράθηκε να χτυπήσει τον Ιταλό στόπερ, τιμωρούμενος γι΄ αυτό με κόκκινη! Το έργο των Ουτοπιανών έγινε ευκολότερο και, με την είσοδο του Vyacheslav Cherret στο γήπεδο, η ομάδα απέκτησε κέντρο για… διαφήμιση! Το 0-0 κρατούνταν άνετα, ενώ ο επίσης νεοεισελθών Pavel Moskonic απασχολούσε στην επίθεση τους Γερμανούς, κρατώντας τους μακριά.. Το λυτρωτικό σφύριγμα της λήξης ήλθε: το 0-0 ήταν γεγονός! Η ομάδα ήταν στους ημιτελικούς!!!

Το ίδιο βράδυ, φωταγωγήθηκε η κεντρική πλατεία της πρωτεύουσας της χώρας, Ρέτνα. Ο πρόεδρος της χώρας, ο Basili Karapostol, υποσχέθηκε πριμ στους άσσους της Ε.Μ.Μ.Ε., ενώ, τιμητικά, όσοι παίκτες δεν ήταν Ουτοπιανοί, προσκλήθηκαν να αποκτήσουν την ουτοπιανή υπηκοότητα και να παίξουν στην Εθνική της χώρας!!! Την πρόταση αποδέχθηκαν μόνο οι Keizer, Formy, Xherri, Serjäläinen, Stazi και Endidelis, δημιουργώντας, στους κύκλους της ομάδας, το λόμπυ που έγινε γνωστό ως “Fatcha” (από την ουτοπιανή λέξη fatzcháh, που σημαίνει αυτόνομος), μιας και οι υπόλοιποι δεν θέλησαν να αποποιηθούν την εθνικότητά τους (από τους υπόλοιπους, μόνο ο Εσθονός Carpe κέρδισε συμμετοχή στην εθνική της πατρίδας του, αξιοποιώντας έτσι τη σπουδαία πορεία της Ε.Μ.Μ.Ε. σ΄ εκείνο το Τσάμπιονς Λιγκ).

Ημιτελικά

Η αντίπαλος των Ουτοπιανών στους ημιτελικούς, ήταν η πανίσχυρη Γιουβέντους. Η ιταλική ομάδα, η τόσο ευνοημένη από τη διαιτησία (αποδεδειγμένα), ήταν και πάλι το φαβορί. Στο “Ντέλλε Άλπι”, η ιταλική ομάδα άνοιξε το σκορ στο 31′ με ψεύτικο πέναλτυ που της έδωσε ο Αυστριακός διαιτητής Μπένκο. Αργότερα, στο 42′, απέβαλε τον Carpe, διότι απλώς… αγριοκοίταξε τον Ιταλό Κόντε, χωρίς καν να τον αγγίξει!!! Μέσα στην αναμπουμπούλα, ο Ινζάγκι κλώτσησε τον Endidelis, αλλά ο Μπένκο “κιτρίνισε” τον Λετονό επειδή… χαλούσε το χορτάρι με το να κυλιέται κάτω (όπως ο ίδιος δήλωσε αργότερα)!!! Το ίδιο βράδυ, ο Μπένκο εθεάθη σε πολυτελές εστιατόριο του Τορίνο να γευματίζει με τους Ντελ Πιέρο και Περούτσι, ενώ από κοντά έφερνε σαμπάνιες και ο Ινζάγκι! Απίστευτο ενσταντανέ, ο Μπένκο όμως δικαιολογήθηκε: “Ήθελα να δοκιμάσω ιταλικό φαγητό, και ο μόνος που πεινούσε στο γήπεδο ήταν ο Ντελ Πιέρο και ο Περούτσι”, είπε ο Αυστριακός διαιτητής. Μετά το ψεύτικο πέναλτυ του 31′, ο Αυστριακός έδωσε άλλο ένα παρόμοιο στη Γιούβε για μαρκάρισμα επί του Ινζάγκι (αποβάλλοντας παράλληλα τον Endidelis με 2η κίτρινη, κι ενώ ο Ιταλός φορ έπεσε στο χόρτο… 6 δευτερόλεπτα μετά την μηδενική επαφή του με τον γκολκίπερ!). Το 2ο πέναλτυ το εκτέλεσε ο Ινζάγκι, αλλά απέκρουσε ο νεοεισελθών Alekman!!! Ο Μπένκο, όμως, ήταν εκεί: διέταξε επανάληψη του πέναλτυ, διότι είχε καθήσει ένα περιστέρι στον ηλεκτρονικό πίνακα! Ο Ινζάγκι, για δεύτερη φορά σούταρε, αλλά εκ νέου απέκρουσε ο Alekman!!! Στο 70′, όμως, ο Αυστριακός διαιτητής έκανε πάλι το θαύμα του: από πάσα του Ντελ Πιέρο, ο Ντι Λίβιο βρέθηκε μόνος του με τον Alekman, αλλά σε εμφανέστατη θέση οφσάιτ (όπως είπε ο κόουτς Klimic: “Μισό στρέμμα και 7 παίκτες οφσάιντ ήταν”…). Η σημαία έμεινε κάτω, και το σκορ έγινε 2-0, μιας και ο Alekman είχε μείνει ακίνητος με το χέρι ψηλά διαμαρτυρόμενος!!! Το ματς έληξε, με τους παίκτες της Ε.Μ.Μ.Ε. να φεύγουν πικραμένοι απ΄ το γήπεδο…

Το ματς-ρεβάνς (θεατές: 4.000, πλήρης χωρητικότητα) θα ήταν ούτως ή άλλως δύσκολο, αλλά η Ε.Μ.Μ.Ε. είχε ακόμα δυσκολότερο έργο. Και, σαν να μην έφθαναν οι ήδη μεγάλες δυσκολίες, η Γιούβε έκανε το 0-1 στο 3ο μόλις λεπτό, με γκολ-οφσάιντ του Κόντε!!! Ο διαιτητής, ο Λούμπος Μίχελ αυτή τη φορά, δεν είδε την παράβαση. Η Ε.Μ.Μ.Ε. αντεπιτέθηκε, αφού ελπίδα για πρόκριση δεν υπήρχε πια, “για να μην κερδίσει η Γιουβέντους δεύτερη φορά”, όπως είπε ο κόουτς Klimic. Πίεσε, έτρεξε, προσπάθησε, αλλά το γκολ δεν ερχόταν.. Μέχρι το 85′: εκείνη τη στιγμή, κι ενώ ο Περούτσι χάζευε μια ωραία κοπέλα απ΄ το πλήθος (φαίνεται καθαρά στο ριπλέι!), ο Formy σούταρε δυνατά απ΄ το κέντρο και… 1-1!!! Αυτό ήταν το 3ο γκολ του Formy στο Τσάμπιονς Λιγκ εκείνο, και απέτρεψε τη Γιούβε απ΄ το να νικήσει. Όλα τα υπόλοιπα, είναι ιστορία (η Ρεάλ νίκησε με 1-0 τη Γιούβε και πήρε το τρόπαιο). Τα λόγια του άσσου Cherret, μετά τη λήξη, είναι ενδεικτικά: “Ήλθαμε, σαν μήνυμα απ΄ το υπερπέραν, και κερδίσαμε τις εντυπώσεις“… Ο δε αντιπρόεδρος της ομάδας, Ruslan Karalampov, αφού άργησε να πάει στο γήπεδο, δήλωσε: “Μπήκαμε στον ευρωπαϊκό χάρτη“!! Αυτό, ως σήμερα, ήταν και το ακροτελεύτιο παιχνίδι που έδωσε ποτέ η ομάδα (και κάθε άλλη ουτοπιανή ομάδα) στο Τσάμπιονς Λιγκ. Η πορεία, όμως, ήταν απίστευτη, εξαιρετική, και πέρα από κάθε φαντασία.

Αυτή την ιστορία έχουν να θυμούνται όλοι όσοι ασχολούνται με το ποδόσφαιρο στην Ουτοπία. Μια ιστορία αληθινού ποδοσφαιρικού πάθους, δυναμισμού, εξυπνάδας, ταλέντου και τακτικής, που, σίγουρα, σε τόσο τέλεια μορφή, αμφίβολο αν θα ξαναδούν ποτέ στο μικρό κρατίδιο. Τα περιοδικά, οι εφημερίδες, κλπ, του μικρού έθνους, έχουν κάνει αμέτρητα αφιερώματα σ΄ αυτήν την πορεία, ενώ οι άσσοι της ομάδας έχουν ανακηρυχθεί σ΄ επίτιμους δημότες του κράτους. Το υπουργείο αθλητισμού, επίσης (υπουργός: Slava Chromokju) έχουν δημιουργήσει το dvd εκείνης της πορείας, το οποίο αποτελεί… διδακτικό εγχειρίδιο στις σχολές προπονητών της χώρας! Τέλος, χάρη σ΄ εκείνη την πορεία, η Ουτοπία ανέβηκε στην 40ή θέση στη λίστα της ΟΥΕΦΑ, χάρη στους βαθμούς που μάζεψε σ΄ εκείνη την τρελή πορεία…

Σημείωση 1: απ΄ το 1997-1998 και μετά, η Ε.Μ.Μ.Ε. FC δεν πέρασε ποτέ τον Α΄ προκριματικό του Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ, φέτος, αποκλείστηκε απ΄ την Μουράτα, απ΄ το Σαν Μαρίνο, με 1-0 εκτός και 0-1 εντός…

Σημείωση 2: Τέτοια πράγματα, μόνο στο μυαλό μου συμβαίνουν!!!

Σημείωση 3: Αφιερώνω το παραπάνω κείμενο, στα 4 χρόνια που πέρασα στην… ομάδα της E.M.M.E. FC!!!

7 comments on “Ε.Μ.Μ.Ε. FC – Μια ιστορία από τη φαντασία

  1. @Stranger-Kostas_Formy: Ευχαριστώ πολύ!! Ήταν ένα κείμενο που ήθελα να το γράψω πολύ. Ως ελάχιστο φόρο τιμής σ΄ εκείνα τα 4 ωραία χρόνια (και σ΄ ότι έζησα κατά τη διάρκειά τους).
    @happy face: Έγραφα το κείμενο αυτό περίπου 1,5 ώρα!

  2. @Kostas_Formy: Α, ναι, η Γεωπονίκμπορο.. Προσπαθούσα να τις θυμηθώ, μέχρι και το αρχείο με τους αγώνες άνοιξα. Αλλά, αυτή, μου διέφυγε!!!🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s