Ο καιρός της Αγγλίας

Πατώντας το πόδι σου στην Αγγλία, το πρώτο πράγμα που πρέπει να ξέρεις είναι ότι υποχρεούσαι να κοιτάς, όταν πας να περάσεις το δρόμο, πρώτα δεξιά και μετά αριστερά (στην Ελλάδα, κάνουμε το αντίθετο). Το δεύτερο θέμα που πρέπει να προσέξεις, είναι ο καιρός. Κι αυτό, διότι είναι καθαρά “ποδοσφαιρικός” καιρός: σε ταράζει στην ντρίμπλα! Κι εξηγούμαι.

Ξυπνάς το πρωί, και βλέπεις έξω τα πουλάκια να τιτιβίζουν, το ποταμάκι να κυλά αργά και ωραία, και τον ανέφελο ουρανό από πάνω σου να σε προϊδεάζει για μια μέρα (το λιγότερο) ζεστή. Λες: “Α, ωραία, ας βάλω τα κοντομάνικά μου”!!! Βγαίνεις έξω, και σε χτυπάει ένα κύμα κρύου αέρα, παρά την προφανή ηλιοφάνεια!!! Η πρώτη σου σκέψη, είναι να τρέξεις πίσω στο σπίτι και να φορέσεις ένα φούτερ ή μια ζακέτα! Και, χαμογελαστός κι ακμαίος, βγαίνεις έξω να αντιμετωπίσεις το κρύο. Λες: “Ωραία, αφού το κρύο το αποφεύγω, ας απολαύσω τον υπέροχο ήλιο, τούτη την ωραία ανέφελη μέρα”!

Δεν υπάρχει τίποτε κακό σ΄ αυτή σου την ενέργεια. Το μόνο κακό, είναι ότι δεν έχεις προσέξει, στην άκρη τ΄ ουρανού, εκείνο το μικρό μικρό μαύρο συννεφάκι που τώρα απλώς αχνοφαίνεται. Βαθμιαία, ενώ εσύ κάνεις τις δουλειές σου, πας έξω, τρέχεις, είσαι στο μάθημα, κλπ, αρχίζουν και μαζεύονται ολοένα και περισσότερα τέτοια συννεφάκια, από διάφορα σημεία του ορίζοντα (κάνοντας κάτι σαν αυτό που οι Βρετανοί αποκαλούν “gathering”: συνάθροιση, συγκέντρωση). Εσύ, αμέριμνος, κάνεις τις δουλειές σου, ενώ αυτά συνεχίζουν και συναθροίζονται – έτσι, βγαίνεις κάποια στιγμή απ΄ το κτίριο όπου ήσουν, ή ακριβώς εκεί που περπατάς, κλπ, σου έρχεται η πρώτη σταγόνα στη μύτη!!! Και, εκεί που κάνεις ένα ακόμα βήμα, βρίσκεσαι ξαφνικά περιλουσμένος από τη βροχή, που άρχισε να πέφτει!! “Μα…”, λες. Αλλά, όπως λέει και μια αγγλική διαφήμιση: “No ifs, no buts”!!! Σ΄ έπιασε στον ύπνο!

Μετά από λίγο, όταν έχεις καταλύσει κάπου για να προστατευτείς, η βροχή σταματάει. Βγαίνεις έξω, με τον ήλιο πότε να βγαίνει, πότε όχι (υπάρχουν και στιγμές όπου ήλιος και βροχή συνυπάρχουν – αυτό, όμως, είναι κοινός τόπος, εν γένει). Βγαίνεις, λοιπόν, έξω, και νιώθεις έναν αέρα, να σε χτυπάει και να φτάνει ως τα κόκαλα!!! “Μα, πού είναι ο ήλιος που ΄βλεπα το πρωί; Πού είναι ο ανέφελος ουρανός;..” – εκεί που ήταν είναι. Ήταν, όμως, μια ψεύτικη εικόνα.

Ο καιρός στην Αγγλία είναι περίεργος. Είναι, αυτό που λένε εδώ, “tricky”!!! Σου κάνει tricks, κόλπα, δε σου δείχνει τι πραγματικά είναι. Και σ΄ αφήνει να βγεις έξω, χωρίς να σου δείχνει ξεκάθαρα τι πρόκειται να κάνει. Σαν τον ποδοσφαιριστή που είναι καλός ντριμπλαδόρος: δεν ξέρεις ποτέ προς τα πού θα κινηθεί – γι΄ αυτό και, αντί να τον ανακόψεις, βρίσκεσαι με την πλάτη στο χόρτο, έχοντας πέσει κάτω ξεγελασμένος απ΄ την ντρίμπλα του…

Εγώ πήρα το καλό μου μάθημα, τον πρώτο μου καιρό εδώ στην Αγγλία. Έβγαινα έξω να κάνω τον παλικαρά, με το ελαφρύ μπλουζάκι και χωρίς μπουφάν (έβλεπα, βλέπετε, τον ήλιο κι έλεγα, εδώ είμαστε). Κι άρπαξα, λοιπόν, ένα ξεγυρισμένο κρυωματάκι! Μου πέρασε, ευτυχώς, αλλά πήρα ένα μάθημα: ο καιρός τους, εδώ, είναι σαν την Εθνική τους: μπορεί να σου προσφέρει απλόχερα στιγμές χαράς (όπως η Εθνική τους, όταν νίκησε την Γερμανία με 1-5 μέσα στο Μόναχο, το 2001), αλλά μπορεί και να σε κάνει να πέσεις σε μια άσχημη ψυχολογική κατάσταση (όπως η Εθνική τους, όταν ήρθε εντός έδρας 2-2 με τα Σκόπια, το 2002).

Γι΄ αυτό, από τότε, ένα είναι το motto το σωστό: με πουλόβερ και μπουφάν!!! Για να μην… φας την… ντρίμπλα του καιρού!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s