Χαλάζι

Πριν από λίγα δευτερόλεπτα, το τζάμι του δωματίου μου χτυπήθηκε από ένα κομμάτι χαλαζιού… σαν παγάκι! Χειμώνας… Καλομάθαμε στις ζέστες.

Σα χαλάζι θα πέφτουν και τα καλάθια στο Μουντομπάσκετ των Τούρκων, το 2010. Πέσαμε (η Ελλάδα) με Τουρκία, Ρωσία, Κίνα, Πουέρτο Ρίκο, και Ακτή Ελεφαντοστού. Επιθετικές ομάδες όλες τους, με μπόλικο ταλέντο και καλούς παίκτες, θα δούμε ωραίο μπάσκετ. Για την Ακτή Ελεφαντοστού δεν ξέρω, βέβαια, και πολλά: λέτε να ΄χουν… μπασκετικούς Ντρογκμπά; Από μια πρόχειρη μικρο-έρευνα που έκανα, βρήκα ότι σ’ αυτούς παίζει ο Παπέ-Φιλίπ Αμαγκού, που έπαιξε στη δική μας Α1, στην Καβάλα, συγκεκριμένα!!!

Κρίμα και για τους ΑΕΚ-τζήδες, βέβαια, που τους έφυγε ο Κοζώνης. Ήταν κι αυτός μια λύσις, να το πω καβαφικά. Την πιο ωραία ατάκα για τον Κοζώνη, πάντως, ΑΕΚ-τζής μου την είπε: “Ποιος Κοζώνης ρε; Δεν τον θέλω τον Κοζώνη. Και μόνο που βλέπω τη φάτσα του, δε μ’ αρέσει. Σαν τον “Μάκαρο” τον Ψωμιάδη είναι, ο Αγαπούλας της Αμερικής. Πάρε εκεί τη μουστάκα, την ίδια δολοφονική φάτσα, απλά είναι στο πιο κοντό!“…

Και βέβαια, μια που είπαμε και για χαλάζι στην αρχή, συνεδριάζουν τα μεγάλα κεφάλια στην Κοπεγχάγη για το κλίμα… Θα βγει κάτι; Γιατί μου φαίνεται ότι ούτε τώρα θα γίνει κάτι το συνταρακτικό;…

Και, την ίδια στιγμή, οι γιορτές αρχίζουν στην Αθήνα!!! Τώρα με το χαλάζι, βέβαια, μπορεί να σπάσει καμιά μπάλα του δέντρου, ας ελπίσουμε όχι.

Μ’ αρέσει – Δε μ’ αρέσει (13/12/2009)

Άλλη μια Κυριακή, κοντή γιορτή… Πάμε!!!

Μ’ αρέσει

1. Η πανάξια πρόκριση του Θρύλου στους sweet sixteen της Ευρώπης! Και, το καλύτερο: που ήμουν μέσα, και το είδα από κοντά… Α ρε Θρυλάρα, πώρωση!

2. Που ο Νίκος Νιόπλιας επιτέλους αναλαμβάνει μια ομάδα. Έλληνας, φέρελπις, άξιος. Τι κι αν αυξάνονται πλέον οι πιθανότητες του ΠΑΟ για τίτλο στη μπάλα;

3. Η Σμαράγδα Καρύδη, στην Κληρονόμο!

Δε μ’ αρέσει

1. Η Κληρονόμος! Χειρότερη κι απ’ τις βιντεοφάρσες του ‘80, που γυρίζονταν με τη σέσουλα. Κρίμα. Θα μπορούσε να είναι μια εξαιρετική σάτιρα του ελληνικού ποδοσφαιρικού σύμπαντος, αλλά κατέληξε απλή φάρσα.

2. Να βλέπω τους ηθοποιούς που παίζουν στα λεγόμενα “δραματικά σίριαλ” να έχουν μονίμως ξινισμένα μούτρα όταν παίζουν! Ακόμα και σε στιγμές του καθημερινού βίου, που έναν κανονικό άνθρωπο τον γεμίζουν χαρά, ξεκούραση, θετικά εν γένει συναισθήματα, αυτούς τους βλέπεις ΠΑΛΙ να είναι με τα μούτρα ως το πάτωμα!!! Επειδή το σίριαλ είναι δραματικό, δε χρειάζεται να ΄στε όλη την ώρα αγέλαστοι!!! Εκνευριστικοί!

3. Που ο Μπαράκ Ομπάμα τιμήθηκε με το Νόμπελ Ειρήνης. Για ποιο λόγο; Ούτε από το Ιράκ έφυγαν οι Αμερικάνοι, ούτε από το Αφγανιστάν, και ακόμα ο πόλεμος στον πλανήτη συνεχίζεται. Άρα;…

11/11/2009 – 11/12/2009

Ένας μήνας πολίτης…

Από στρατιωτάκι ακούνητο, αγέλαστο, έγινα ανθρωπάκι ακούνητο κι αγέλαστο (ή τουλάχιστον έτσι πρέπει να ΄σαι για να εντυπωσιάσεις πιθανούς εργοδότες). Όχι και τόσο μεγάλη διαφορά, ε;

Πριν μπω, η dorothea μου έλεγε για ένα γνωστό της, που είχε απολυθεί εκείνο τον καιρό: αναπολούσε το στρατό! Όχι γιατί του άρεσε, αλλά γιατί ήταν πιο ωραία από τη ζωή που βρήκε έξω…

Ούτε καν θέλω να βάλω τον εαυτό μου σε αυτή τη διαδικασία – να συγκρίνω δηλαδή το έξω με το “μέσα”. Στο The Shawshank Redemption (Τελευταία έξοδος: Ρίτα Χέιγουωρθ, το είδαμε στην Ελλάδα-καμία σχέση οι τίτλοι, έτσι;…), άκουσα τη λέξη ιδρυματισμός: όταν μένεις καιρό σε ένα μέρος, που έχει μάλιστα συγκεκριμένες νόρμες και κανονισμούς, όπως ο στρατός, συνηθίζεις, και δε θες να φύγεις από εκεί με τίποτα… Μπρρρρ!!!

Ε, όχι και “ιδρυματισμένος”! Με τίποτα. Ομολογώ, πάντως, ότι ορισμένες καταστάσεις του στρατού μου λείπουν. Και πάλι, περισσότερο αυτή η νοσταλγία έχει να κάνει με τα άτομα που συναναστρεφόμουν, και με όσα ζήσαμε μαζί (σε αυτό το εχθρικό περιβάλλον), παρά με το θεσμό τον ίδιο, του στρατού.

Όχι – καλύτερα είναι έξω, εννοείται! Γιατί, “έξω”, αν κάτι δε σ’ αρέσει, έχεις το δικαίωμα να πεις “FUCK OFF!!!” και να γυρίσεις την πλάτη και να φύγεις – να ψάξεις για κάτι καλύτερο, αλλού, με άλλους ανθρώπους… Στο στρατό δεν έχεις αυτή τη δυνατότητα. Να πεις ένα μεγάλο “Α’ ΣΤΟ ΔΙΑΛΟ!“, σε όλους και σε όλα, και να σηκωθείς να φύγεις. Σε κρατάνε δέσμιο, στο ανελεύθερο αυτό περιβάλλον.

Έκλεισα ένα μήνα, λοιπόν, έχοντας συμπληρώσει την ηλίθια αυτή υποχρέωσή μου. Και χαίρομαι. Αυτό είναι όλο, τίποτα το τρομερό… 305 ΛΕΛΕ, ένα μήνα μετά.

Άρθρα και λόγια

10 Δεκεμβρίου. Παγκόσμια Ημέρα των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων.

Ουάου!!!

Πέραν του ότι αυτή η γιορτή έχει καταντήσει άλλη μια “ημέρα που γιορτάζουμε κάτι”, δε σημαίνει και κάτι. Για πολύ κόσμο.

Πηγαίνετε να μιλήσετε για ανθρώπινα δικαιώματα σε εκείνους που περιτέμνουν αγόρια και κορίτσια σε χώρες της Αφρικής.

Πηγαίνετε να μιλήσετε για ανθρώπινα δικαιώματα στη λευκή ελίτ της Νοτίου Αφρικής, που ακόμα και σήμερα, υπογείως και άμεσα, φυσικά, καταδυναστεύει τη μαύρη πλειοψηφία της χώρας.

Πηγαίνετε να μιλήσετε για ανθρώπινα δικαιώματα στην Κίνα.

Εδώ, ακόμα και στο δικό μας φιλελεύθερο, ευνομούμενο, και συντεταγμένο κράτος, ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας μας καταφέρθηκε εναντίον των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Θυμηθείτε εδώ!!!

Όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ελεύθεροι και ίσοι, ξεκινά η Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Από το 1948 και μετά, οπότε και υπογράφτηκε, ο πλανήτης προσπαθεί να το εμπεδώσει αυτό. Ακόμα, δεν τα ΄χουμε καταφέρει.

16άρης

Sweet sixteen!!!

Και το βράδυ, το βραδάκι, όταν θα ΄χουμε πια προκριθεί, ο Περαίας, θα καεί, γιατί είμαστε όλοι τρελοίιιιιιιιιιιιιιιι!!!

Go Ahead Henk!!!

Ο νεαρός Χενκ

Τον αναγνωρίζετε, έτσι; Από τα αυτοκολλητάκια Panini είναι η φωτό. Είναι ο νεαρός Χενκ, τότε που έπαιζε μπάλα ακόμα στους Go Ahead Eagles Defender, στην Ολλανδία. Όχι τίποτα το σπουδαίο, αλλά είναι η ομάδα της καρδιάς του. Ακουγόταν ότι θα επιστρέψει σ’ αυτούς, μόλις έφευγε από τον ΠΑΟ το καλοκαίρι.

Πρόλαβε πάντως να γίνει “ανέκδοτο” στη χώρα μας, χάρη στη φίρμα τεντών που βλέπετε στην παραπάνω φωτό!! Πολλές φορές, πολλοί είπαν ότι καλύτερα για… τεντάς θα έκανε κι ο ίδιος, παρά για κόουτς του ΠΑΟ. Κακίες…

Τουλάχιστον, προσπάθησε…

Από σήμερα το απόγευμα, όμως, ο Χενκ Τεν Κάτε είναι παρελθόν από την ηγεσία του ΠΑΟ. Το δίδυμο Νιόπλια-Βαζέχα θα τον αντικαταστήσει, απ’ ότι λένε – καλό δίδυμο.

Κι ο Χενκ θα επιστρέψει μιαν ώρα αρχύτερα στους αγαπημένους του Go Ahead Eagles… Με ή χωρίς τη στάμπα του “τεντά”, η ιστορία θα πει.

M’ αρέσει – Δε μ’ αρέσει (6/12/2009)

Το πρώτο Μ’ αρέσει του Δεκέμβρη… Για να δούμε.

Μ’ αρέσει

1. Η κλήρωση της Εθνικής στο Μουντιάλ 2010: Αργεντινή, Νιγηρία, Ν. Κορέα! Όχι απαγορευτική, αλλά ούτε και της πλάκας…

2. Που ο Άλεν Άιβερσον… διέψευσε το blog μου!!! Και επέστρεψε, με τους 76ers! Για να κλείσει την καριέρα του, βέβαια…

3. Η βροχή.

Δε μ’ αρέσει

1. Το Word 2007. Ακαταλαβίστικο. Χάθηκε να το κρατούσαν όπως ήταν; Τι τους πείραζε;

2. Η πικρή διαπίστωση (που είδα στην tv) ότι πέρσι, τέτοιον καιρό, πυροβόλησαν και σκότωσαν λάθος Αλέξη…

3. Η παρουσία του (αηδιαστικά ολόλευκου) Μάθιου Μπουθ, ως εκπροσώπου της (ολόμαυρης) Εθνικής της Νοτίου Αφρικής. Σε μια χώρα, όπου η κωλο-ελίτ των λευκών είναι η μειοψηφία, και κρατούν τους μαύρους στα γκέτο (ακόμα!), η παρουσία ενός λευκού παίκτη (από τους ελαχιστότατους) στην κλήρωση του Μουντιάλ της χώρας του, τι μπορεί να σήμαινε; Τι σκέφτονταν; Κι είναι και ο κάπτεν της Εθνικής! Κάπτεν, ένας λευκός! Στην χώρα του απαρτχάιντ.. Δεν ξέρω, οι συνειρμοί είναι πολλοί.

Deja vu

Εμείς…

Παράκληση προς τη ΦΙΦΑ: γίνεται, κάθε φορά που προκρινόμαστε σε ένα Μουντιάλ, να μη μας κληρώνει με έναν εκ των Αργεντινή, Νιγηρία, ή Βουλγαρία; Το ‘94 είχαμε ξαναπάει, και πέσαμε με αυτούς τους τρεις: με τα γνωστά αποτελέσματα βέβαια (4-0, 4-0, 2-0). Χθες, μας κλήρωσαν με… Αργεντινή, Νιγηρία, και ευτυχώς που δεν πέρασε η Βουλγαρία για να ξαναπαίξει μαζί μας, και πέσαμε με τους Νοτιοκορεάτες. Όλα αυτά, στον δεύτερο (2ο) όμιλο.

Εκ πρώτης όψεως, πέραν του ότι ο όμιλος μυρίζει κακό οιωνό (λόγω USA ‘94), αν το πάρουμε καθαρά ποδοσφαιρικά, η Ελλάδα δεν είναι χαμένη από χέρι. Ούτε όμως είναι και όμιλος της πλάκας. Οι Αργεντίνοι θα είναι πρώτοι. Από εκεί και πέρα, νομίζω ότι τους Νοτιοκορεάτες “τους έχουμε” (αν και δεν τους έχουμε ποτέ κερδίσει σε μεταξύ μας παιχνίδια..), ενώ με τους Νιγηριανούς θα πρέπει να παίξουμε πολύ καλά για να φύγουμε νικητές: σέβομαι και θαυμάζω απεριόριστα οποιαδήποτε αφρικανική ομάδα, θεωρώντας τις σκληρότατες, ακούραστες, επίμονες και με ξεχωριστή ποδοσφαιρική αντίληψη και ευφυία. Θα είναι δύσκολο.

…και οι άλλοι! (σ.σ. με bold, oι προβλέψεις του blog για πρόκριση!!!)

1ος όμιλος: Νότιος Αφρική, Μεξικό, Γαλλία, Ουρουγουάη

Σπουδαίος όμιλος. Πλην Νοτιοαφρικανών, οι ομάδες του είναι ποιοτικότατες και πολύ δυνατές, προερχόμενες από ιδιαίτερες σχολές ποδοσφαίρου. Ακόμα και οι Νοτιοαφρικανοί, όμως, θα έχουν το πλεονέκτημα της έδρας (κι ίσως ορισμένα παραπάνω σφυρίγματα…), οπότε μια μικρή αβάντα να τους την δώσουμε. Θεωρώ, όμως, ότι Γάλλοι και Μεξικανοί θα “αποδράσουν” για τα νοκ-άουτ, εύκολα ή δύσκολα.

3ος όμιλος: Αγγλία, ΗΠΑ, Αλγερία, Σλοβενία

Με ή δίχως Μπέκαμ το καλοκαίρι, οι Άγγλοι έπεσαν στα μαλακά. Είναι σαφώς ανώτεροι των άλλων τριών ομάδων, και λογικά θα τερματίσουν πρώτοι. Από εκεί και πέρα, είναι η “χρυσή” ευκαιρία των Αμερικανών για (κατ’ αρχήν) πρόκριση (κι ύστερα βλέπουμε): ούτε οι Σλοβένοι, ούτε οι Αλγερινοί μπορούν να τρομάξουν το ανανεωμένο, φρέσκο και καλοδεμένο τους σύνολο (όπως φάνηκε και στο Confederations του καλοκαιριού). Η έκπληξη του ομίλου ίσως είναι η Σλοβενία. Και η παραδοσιακή μου αγάπη προς τις αφρικανικές ομάδες με κάνει να παρακαλώ για μια αντάξια των προσδοκιών του σπουδαίου παρελθόντος της σε τελικά Μουντιάλ, εμφάνιση των Αλγερινών…

4ος όμιλος: Γερμανία, Αυστραλία, Γκάνα, Σερβία

“Τρελός” όμιλος! Αν δεχτούμε ότι οι Γερμανοί θα περάσουν, πρώτοι ή δεύτεροι, ο συνοδοιπόρος τους μπορεί κάλλιστα να ΄ναι ο καθένας από τους άλλους τρεις! Ποιος θα ξεγράψει τους δυναμικούς Αυστραλούς (που πλέον εκπροσωπούν την ασιατική κι όχι την ωκεανική ζώνη); Οι Σέρβοι των τόσων αστεριών είναι δυνατό να μείνουν απ’ έξω; Ή μήπως αγνοεί κανείς ότι οι Γκανέζοι έχουν ένα σύνολο με αρετές, τεχνίτες και δυνατούς παίκτες; “Βλέπω” Σέρβους, πάντως, αλλά με τεράστια επιφύλαξη…

5ος όμιλος: Ολλανδία, Ιαπωνία, Καμερούν, Δανία

Άλλος ένας “περίεργος” όμιλος. Το εξαιρετικό ποδόσφαιρο των Ολλανδών και τα σπουδαία τους αστέρια δε νομίζω ότι θα το ξεπεράσει άλλη ομάδα στον όμιλο: Ολλανδοί λοιπόν για την πρώτη θέση. Από εκεί και πέρα, “βλέπω” Δανία. Όχι μόνο λόγω του δυνατού συνόλου της και της μπάλας που παίζει, αλλά κυρίως διότι οι άλλοι δύο συνδιεκδικητές μάς έχουν συνηθίσει να τα… θαλασσώνουν στα τελικά, παρουσιαζόμενοι πολύ “λίγοι”. Ιδίως οι Ιάπωνες, παρ’ όλο που έχουν βελτιώσει τόσα πολλά στο παιχνίδι τους τα τελευταία χρόνια. Οι Καμερουνέζοι μπορούν να “χτυπήσουν” πρόκριση, αλλά πρέπει να δώσουν όλα όσα μπορούν (που είναι πάμπολλα) και να ΄ναι συγκεντρωμένοι.

6ος όμιλος: Ιταλία, Νέα Ζηλανδία, Σλοβακία, Παραγουάη

Για άλλη μια φορά τυχεροί οι Ιταλοί. Οι κάτοχοι του βαρύτιμου τίτλου έπεσαν σε εύκολο όμιλο: οι ατζούρι για πρώτη θέση, συνεπώς. Πέραν τούτου, οι Παραγουανοί είναι κατ’ εμέ το φαβορί. Όχι μόνο λόγω εμπειρίας, αλλά και, σαφώς, ποιότητας. Το καλοδεμένο και μαχητικό σύνολο των (πρωτάρηδων) Σλοβάκων, αλλά και ο ενθουσιασμός για την επιστροφή σε τελικά μετά από 28 χρόνια των Νεοζηλανδών, δε θα υπερκεράσουν, θεωρώ, το δουλεμένο και δυνατό σύνολο των Παραγουανών – χώρια που είναι και ευκαιρία για τους τελευταίους να κάνουν κάτι καλό στο τουρνουά. Ούτε στα πιο τρελά τους όνειρα μια τόσο ευνοϊκή κλήρωση…

7ος όμιλος: Βραζιλία, Πορτογαλία, Ακτή Ελεφαντοστού, Βόρειος Κορέα

Η… “Ακτάρα”, και οι άλλοι! Η αγαπημένη ομάδα όλο και περισσότερων φιλάθλων ανά τον κόσμο συναντά την… πιο αγαπημένη ομάδα των φιλάθλων ανά τον κόσμο!!! Οι Βραζιλιάνοι είναι το φαβορί εδώ. Όσο για τους Πορτογάλους, έχουν τα φόντα για πρόκριση, αλλά θα τα καταφέρουν; Η Ακτή Ελεφαντοστού είναι μακράν η ποιοτικότερη αφρικανική ομάδα αυτή τη στιγμή, και δε θα παραδοθεί εύκολα – συν τοις άλλοις, έχει και περισσότερη εμπειρία πλέον από το τουρνουά (στη 2η συνεχόμενη συμμετοχή της). Όσο για το “αίνιγμα” του ομίλου, τη Βόρειο Κορέα, ένα θα πω: απλώς, άτυχη… Έπεσε πάνω στους καλύτερους. Θα παλέψουν, διότι είναι μαχητές, αλλά μόνο μ’ αυτό γίνεται να πας μπροστά;…

8ος όμιλος: Ισπανία, Ονδούρα, Ελβετία, Χιλή

Ο τελευταίος όμιλος είναι επίσης ένας εκ των “περίεργων”. Οι Ισπανοί θα είναι πρώτοι. Αν νομίζουν όμως ότι οι σκληροτράχηλοι Χιλιανοί, οι συνεπείς Ελβετοί και οι φουριόζοι Ονδουρένιοι θα τους χαριστούν, είναι γελασμένοι. Λόγω εμπειρίας, “προκρίνω” Ελβετία. Ξέρουν τα κατατόπια, είναι καλή ομάδα, θα είναι στην επόμενη φάση. Αν όχι, τότε μάλλον θα ΄ναι η Χιλή. Με τους νέους παίκτες της και το αξιόμαχό της σύνολο. Τέλος, ένας Νταβίντ Σουάσο δε φέρνει την άνοιξη για την Ονδούρα… Θα πρέπει να παλέψει πολύ, αλλά “το ΄χει”: όποιος την υποτιμήσει, θα το πληρώσει ακριβά!

Υ.Γ.: Μακάρι να κατέβαινε να παίξει και η Σαρλίζ Θερόν… Εκεί να δεις θεαματικότητα!!!

Ψαχτήρι

Έψαχναν κάτι άλλο, αλλά έπεσαν στο blog μου. Ποιοι;

Αυτοί που έψαξαν για…

1. κοτόπουλο με ρύζι

2. μακαρόνια με κιμά (2/2 το φαγητό!)

3. λιώνω μα δεν παλιώνω (ε, στρατιωτικό είναι ένα κομμάτι του blog)

4. κομπλεξικός (κάτι είχα γράψει κάποτε, ναι…)

5. χάπια για μαλλιά και νύχια (ε;… Blog υψηλής αισθητικής!)

Τι να πω, παιδιά, ελπίζω να βοήθησα!!! Όποιος έψαχνε, μάλλον, φαντάρος πρέπει να ΄τανε (λιώνω, παλιώνω, μακαρόνια, κομπλεξικός: μάλλον κάποιος δεν τρώει καλά στα μαγειρεία εδώ και καιρό…). Τώρα, για τα χάπια, ποιος ξέρει…

Υ.Γ.: Κρίμα για τον ΠΑΟ. Όχι ότι παίχτηκε κάτι σημαντικό, αλλά να παίρναμε κάνα βαθμό…

3 Δεκεμβρίου

Η 3η Δεκεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα των ανθρώπων με αναπηρία. Δείτε εδώ.

Σαν σήμερα, γεννήθηκαν οι παικταράδες Νταβίντ Βίγια, Κριστιάν Καρεμπέ, Μικαέλ Εσσιέν και Ιωάννης Αμανατίδης (ο “Γερμανός”, της Εθνικής μας!).

Αύριο είναι η κλήρωση του Μουντιάλ 2010, παρουσία της Εθνικής μας.

Παράλληλα, απόψε (22.05, ΑΝΤ1), ο Παναθηναϊκός παίζει στην Κωνσταντινούπολη απέναντι στη Γαλατάσαραϋ (Γιουρόπα Λιγκ). Την ίδια περίπου ώρα, ο μπασκετοπαναθηναϊκός παίζει στο ΟΑΚΑ με την Αρμάνι Μιλάνο.

Μέσα σ’ όλ’ αυτά, καταγράφηκε ένας ακόμη θάνατος από τη νέα γρίπη. Το ίδιο κοινό χαρακτηριστικό: το άτομο που έπασχε είχε βεβαρημένο ιατρικό ιστορικό. Κλείνουν, παράλληλα, σχολεία, τμήματα, Πανεπιστήμια… Προς τέρψιν των μαθητών, βέβαια!!! Ποιος αρνήθηκε ποτέ ένα κλειστό σχολείο; Το θέμα όμως είναι να εξαλειφθεί η αρρώστια.

Υ.Γ.: 0-1 χθες η Έβερτον στο ΟΑΚΑ απέναντι στην ΑΕΚ. Μπράβο στους παίκτες της ΑΕΚ, που μπαίνουν και παίζουν ενώ είναι απλήρωτοι τόσο καιρό. Και ένα μεγάλο (ειρωνικό) μπράβο σε όλους όσους κατάντησαν έτσι την ΑΕΚ. Όσο περιμένουν όλοι το “θείο (Μπομπ) απ’ το Σικάγο”, πόσο πιο κάτω θα συνεχίσει να πέφτει η ΑΕΚ;

Υ.Γ.1: Κάποτε, τα παλιά χρόνια της εφηβικής μου ανωριμότητας (η οποία, ευτυχώς, συνεχίζεται ακόμα), όταν έπαιζα ΝΒΑ Live 98, μια από τις ομάδες που με δυσκόλευαν ήταν οι Nets – οι New Jersey Nets, που τότε είχαν Keith Van Horn, Jayson Williams, ενώ στο πραγματικό πρωτάθλημα του ΝΒΑ, είχαν φτάσει στα πλέυ-οφ, για να αποκλειστούν αργότερα από τους Bulls. Τα ξημερώματα, συμπλήρωσαν 18 συνεχόμενες ήττες στο νέο πρωτάθλημα: νέο ρεκόρ στο ΝΒΑ!!!

Υ.Γ.2: Διαβάζοντας το post αυτό του Mikeius, ιδιαιτέρως με κέντρισε το τρίτο από το τέλος point του: ναι, το ‘χω ζήσει δεκάδες χιλιάδες φορές!!!